Σημαντικό βήμα στην ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας αποτέλεσε η ολοκλήρωση κοινών αεροπορικών ασκήσεων από την Πολεμική Αεροπορία και την Aeronautica Militare, την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026.
Η συνεκπαίδευση πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις, εντός των FIR Αθηνών και Ρώμης, με έμφαση σε απαιτητικά σενάρια εναέριας μάχης μεταξύ διαφορετικών τύπων μαχητικών αεροσκαφών, σε ένα περιβάλλον που προσομοίαζε σύγχρονες πολεμικές συνθήκες.
Η ελληνική πλευρά συμμετείχε με προηγμένα μαχητικά F-16 Viper της 335 Μοίρας «Τίγρης» από τον Άραξο και Rafale F3R της 332 Μοίρας «Γεράκι» από την Τανάγρα.
Από την ιταλική πλευρά, συμμετείχαν Eurofighter Typhoon (EF-2000) και F-35 Lightning II, δημιουργώντας ένα σύνθετο επιχειρησιακό περιβάλλον πάνω από το Ιόνιο και την Κεντρική Μεσόγειο.
Κεντρικός πυλώνας των ασκήσεων ήταν τα σενάρια Dissimilar Air Combat Training (DACT), δηλαδή αερομαχίες μεταξύ διαφορετικών τύπων αεροσκαφών, με ποικίλα χαρακτηριστικά, ραντάρ και οπλικά συστήματα.
Η συμμετοχή των Eurofighter είχε ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική πλευρά, καθώς το συγκεκριμένο μαχητικό εκτιμάται ότι θα ενταχθεί στο οπλοστάσιο της Τουρκίας την επόμενη δεκαετία. Η εξοικείωση των Ελλήνων πιλότων με τις δυνατότητές του θεωρείται κρίσιμη για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό.
Ανταλλαγή τεχνογνωσίας και ενίσχυση αποτροπής
Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, τα ελληνικά Rafale δοκίμασαν τις δυνατότητες του ραντάρ AESA και των πυραύλων Meteor, ενώ τα F-16 Viper λειτούργησαν ως «πολλαπλασιαστές ισχύος», αξιοποιώντας το σύστημα AN/APG-83 και τη διασύνδεση Link-16 για ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο.
Η παρουσία των F-35, με χαρακτηριστικά stealth, αύξησε τον βαθμό δυσκολίας, δίνοντας στους Έλληνες πιλότους πολύτιμη εμπειρία απέναντι σε «αόρατους» στόχους, ενόψει και της μελλοντικής ένταξης του τύπου στην ελληνική αεροπορία.
Πέρα από το επιχειρησιακό σκέλος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάλυση των τακτικών που εφαρμόστηκαν, ενισχύοντας τη συνεργασία και τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των συμμάχων στο ΝΑΤΟ.
Οι κοινές ασκήσεις επιβεβαιώνουν τον στρατηγικό ρόλο της συνεργασίας Αθήνας–Ρώμης, ενισχύοντας την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας και τη συνολική ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
