Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Για δεκαετίες, η Κυπριακή Δημοκρατία βασιζόταν για την αεροπορική της ασφάλεια κυρίως στα αντιαεροπορικά συστήματα μέσης και μικρής εμβέλειας, καθώς και στην αεροπορική συνδρομή της Ελλάδας μέσω του περίφημου δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Όμως, οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο αλλάζουν με ρυθμούς πολυβόλου, οι προκλήσεις στο FIR Λευκωσίας πληθαίνουν και οι απαιτήσεις για αυτόνομη αποτροπή γίνονται επιτακτικές.
Πρόσφατα, ο Διοικητής της Διοίκησης Αεροπορίας, Ταξίαρχος Γεώργιος Αλεξάνδρου, μιλώντας στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο, άνοιξε επίσημα τα χαρτιά του και έστειλε ένα μήνυμα που συζητήθηκε ευρέως στους αμυντικούς κύκλους. Η Κύπρος ετοιμάζεται για το επόμενο μεγάλο άλμα και είναι έτοιμη να κάνει πράξη την απόκτηση των δικών της μαχητικών αεροσκαφών.
Οι Επιτακτικές Ανάγκες
Για να καταλάβουμε πόσο επαναστατική είναι η δήλωση του Ταξιάρχου Αλεξάνδρου, πρέπει να δούμε πού βρίσκεται σήμερα η Διοίκηση Αεροπορίας της Εθνικής Φρουράς. Τα τελευταία χρόνια, η Λευκωσία επένδυσε έξυπνα και στοχευμένα στον εκσυγχρονισμό της αεράμυνας και της επιτήρησης. Τα ραντάρ μέσης και μεγάλης εμβέλειας που έχουν εγκατασταθεί σε στρατηγικά σημεία του νησιού προσφέρουν εικόνα επιτήρησης σε πραγματικό χρόνο για ολόκληρο το FIR Λευκωσίας, καλύπτοντας κενά που υπήρχαν επί δεκαετίες. Παράλληλα, η ένταξη των επιθετικών ελικοπτέρων Mi-35P παλαιότερα και οι συνεχείς προσπάθειες αναβάθμισης του στόλου, μαζί με την προμήθεια σύγχρονων μη επανδρωμένων αεροχημάτων και συστημάτων αντι-drone, έδωσαν στην Εθνική Φρουρά δυνατότητες κρούσης και αναγνώρισης που δεν είχε ποτέ στο παρελθόν.
Ωστόσο, τα ελικόπτερα και τα UAVs, παρά την τεράστια επιχειρησιακή τους αξία, δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως στρατηγικό εργαλείο αποτροπής υψηλής ταχύτητας και ευελιξίας. Σε έναν σύγχρονο εναέριο χώρο όπου οι παραβιάσεις γίνονται με μαχητικά τέταρτης και πέμπτης γενιάς, η απουσία επανδρωμένου μαχητικού αεροσκάφους αφήνει ένα κενό στην ταχεία αντίδραση αναχαίτισης. Ο Ταξίαρχος Αλεξάνδρου το διατύπωσε ξεκάθαρα, τονίζοντας ότι η Εθνική Φρουρά διαθέτει πλέον τη δομή και ωριμότητα να προχωρήσει σε αυτό το βήμα. Η ανάγκη δεν είναι πλέον θεωρητική αλλά επιχειρησιακή επιταγή. Ένα μαχητικό αεροσκάφος με ακτίνα δράσης που καλύπτει την Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος, αναγκάζοντας οποιονδήποτε αντίπαλο να επανεξετάσει τα σχέδιά του, καθώς δεν θα αντιμετωπίζει μόνο επίγειες συστοιχίες πυραύλων αλλά και εναέριες περιπολίες μάχης.
Τα Φαβορί
Ποιο είναι όμως το αεροσκάφος που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να φορέσει τα κυπριακά χρώματα της αποτροπής; Η διεθνής αγορά προσφέρει λίγες αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες επιλογές για μια χώρα του μεγέθους της Κύπρου, η οποία δεν χρειάζεται έναν τεράστιο αριθμό εκατοντάδων μαχητικών, αλλά μια συμπαγή μοίρα έξι έως δώδεκα αεροσκαφών υψηλής απόδοσης. Η πρώτη και πιο λογική επιλογή που συζητείται στα επιτελεία είναι η απόκτηση γαλλικών μαχητικών, είτε πρόκειται για μεταχειρισμένα Rafale είτε για νεότερες εκδόσεις. Τα Rafale προσφέρουν το τεράστιο πλεονέκτημα της διαλειτουργικότητας με την Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας, η οποία ήδη πετάει με τον τύπο, γεγονός που θα διευκόλυνε απίστευτα τη συντήρηση, την εκπαίδευση των πιλότων και την κοινή τακτική δόμηση.
Εδώ ακριβώς πρέπει να θυμηθούμε ότι παραμένει ανοιχτή και η πιθανότητα να αποκτήσει και μεταχειρισμένα Mirage 2000-5 από την Ελλάδα. Καθώς η ελληνική Πολεμική Αεροπορία προχωρά σε ομογενοποίηση του στόλου της με τα Rafale και τα Viper, τα αποσυρόμενα ή διαθέσιμα Mirage 2000-5 αποτελούν μια εξαιρετική, οικονομική και άμεσα διαθέσιμη λύση κρούσης και αεροπορικής υπεροχής, ικανή να φέρει πυραύλους Exocet και Mica, αλλάζοντας άμεσα τους κανόνες του παιχνιδιού στην περιοχή με ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας.
Μια άλλη θεωρητική επιλογή που ακούγεται από αναλυτές είναι τα σουηδικά Gripen, τα οποία διακρίνονται για το χαμηλό κόστος πτήσης και τη δυνατότητα διασποράς τους σε αυτοκινητόδρομους, κάτι ιδανικό για το στενό γεωγραφικό ανάγλυφο της Κύπρου. Ωστόσο, η γαλλική επιλογή παραμένει η επικρατέστερη λόγω της στενής αμυντικής συνεργασίας Παρισιού-Λευκωσίας και της κοινής στρατηγικής αντίληψης στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ελλάδα έτοιμη να φιλοξενήσει για πρώτη φορά πυρηνικά όπλα
Τι Σημαίνει Η Απόκτηση Μαχητικών
Η απόφαση για την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών δεν είναι απλώς μια εμπορική συμφωνία προμήθειας οπλικών συστημάτων, αλλά μια τομή που αλλάζει την ιστορική πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η παρουσία κυπριακών μαχητικών στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο μετατρέπει το νησί από παθητικό δέκτη ασφάλειας σε ενεργό πάροχο περιφερειακής σταθερότητας. Η δυνατότητα περιπολίας σε όλο το FIR Λευκωσίας με ίδια μέσα σημαίνει ότι η Λευκωσία παύει να εξαρτάται αποκλειστικά από την έγκαιρη αντίδραση της Αθήνας σε περιόδους κρίσης, κάτι που προσφέρει ανεκτίμητη στρατηγική αυτονομία.
Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό συνοδεύεται από τεράστιες προκλήσεις και απαιτήσεις που δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Η δημιουργία μιας πολεμικής μοίρας απαιτεί υποδομές υψηλών προδιαγραφών, όπως υπόστεγα συντήρησης ακριβείας, συστήματα ασφαλείας, δεξαμενές καυσίμων υψηλών προδιαγραφών και προηγμένα κέντρα διοίκησης και ελέγχου. Ακόμη πιο κρίσιμος παράγοντας είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Η εκπαίδευση Ικάρων και τεχνικών υψηλής ειδίκευσης απαιτεί χρόνια, τεράστια κονδύλια και στενή συνεργασία με ξένες πολεμικές αεροπορίες, όπως η ελληνική και η γαλλική, οι οποίες θα αναλάβουν το βάρος της κατάρτισης του νέου προσωπικού.
Παρά τις δυσκολίες, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία στην Κύπρο φαίνεται αποφασισμένη να κάνει το μεγάλο βήμα, αποδεικνύοντας ότι η εθνική ασφάλεια αποτελεί επένδυση χωρίς ταβάνι.
