Ο γνωστός Αμερικανός ειδικός του aei.org, Μ. Ρούμπιν, ρίχνει "βόμβα' για την τύχη των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, μετά την αρχική απροθυμία του Κιθ Στάρμερ να στηρίξει τις ΗΠΑ στην περιοχή λόγω του πολέμου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Λερναία Ύδρα το Ιράν - Ποιος είναι ο σκληρός Σαΐντ Τζαλίλι που διαδέχεται τον Λαριτζανί;
Ο ίδιος ομιλεί για μια περίπτωση ( την οποία έχουμε αναφέρει στο παρελθόν ως ιστοσελίδα),για την ενοικίαση των βάσεων αυτών για λογαριασμό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ενώ ανέφερε και το γεγονός της αποχώρησης των Βρετανών από τα νησιά Τσάγκος, ως παράδειγμα.
Ο Ρούμπιν αναφέρει :
"Πάνω από εξήντα πέντε χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, είναι καιρός οι βρετανικές δυνάμεις να φύγουν Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 2ας Μαρτίου 2026, ένα ιρανικό drone, πιθανώς εκτοξευμένο από τον Λίβανο, χτύπησε τη βάση της Βρετανικής Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF) στο Ακρωτήρι της Κύπρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πανικός στην Τουρκία για τη συμμαχία Ελλάδας - Ισραήλ και την αμερικανική NOTAM στην Κύπρο
Η επίθεση ήταν αδικαιολόγητη. Οι Βρετανοί δεν έχουν χρησιμοποιήσει το Ακρωτήρι ή τη Δεκέλεια, τα οποία μαζί αποτελούν τις Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας, ένα βρετανικό υπερπόντιο έδαφος που κατείχε το 3% του κυπριακού εδάφους.
Η βρετανική αντίδραση στην επίθεση δείχνει ότι η συνεχιζόμενη παρουσία τους στην Κύπρο είναι επίσης αδικαιολόγητη.
Το Ηνωμένο Βασίλειο απέκτησε την κατοχή της Κύπρου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-78 και το Συνέδριο του Βερολίνου του 1878.
Τεχνικά, η βρετανική κατοχή ήταν μίσθωση και η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέμεινε κυρίαρχη, καθώς η Οθωμανική Πύλη χρειαζόταν βρετανική προστασία από τον ρωσικό επεκτατισμό, αν και λίγο μετά την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο προσάρτησε επίσημα την Κύπρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βλήμα χτύπησε το πυρηνικό εργοστάσιο της Μπουσέχρ στο νότιο Ιράν
Μετά από μια σύντομη εξέγερση της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών, μιας ελληνοκυπριακής ομάδας, και στη συνέχεια διαπραγματεύσεις στο Λονδίνο και τη Ζυρίχη με τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου, της Τουρκίας, της Ελλάδας και Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, το Λονδίνο χορήγησε στην Κύπρο ανεξαρτησία στις 16 Αυγούστου 1960, αλλά διατήρησε τον κυρίαρχο έλεγχο στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια.
Πράγματι, το Άρθρο 1 της Συνθήκης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κύπρου που αναγνώριζε την κυπριακή ανεξαρτησία όριζε: «Το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα περιλαμβάνει το νησί της Κύπρου, μαζί με τα νησιά που βρίσκονται στα ανοιχτά των ακτών της, με εξαίρεση τις δύο περιοχές, που αναφέρονται ως Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων Δεκέλειας».
Ήταν μια προσβλητική διάταξη, αλλά οι Κύπριοι αποφάσισαν ότι με την ανεξαρτησία να διακυβεύεται, το τέλειο δεν μπορούσε να είναι εχθρός του καλού.
Εκείνη την εποχή, το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ακόμα μια παγκόσμια δύναμη, αν και σε σημαντική παρακμή. Τα περισσότερα από τα αραβικά κράτη του Κόλπου ήταν ακόμα βρετανικά προτεκτοράτα, αν όχι αποικίες, όπως και η Νότια Υεμένη. Τ
Το Ακρωτήρι και η Δεκέλεια ήταν σημαντικοί κόμβοι υλικοτεχνικής υποστήριξης για τα βρετανικά συμφέροντα σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Στις 16 Ιανουαρίου 1968, ο Σερ Χάρολντ Γουίλσον, τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας, ανακοίνωσε στο κοινοβούλιο: «Η ασφάλειά μας έγκειται ουσιαστικά στην Ευρώπη και πρέπει να βασίζεται στη Βορειοατλαντική Συμμαχία».
Έτσι ξεκίνησε η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από τις βάσεις «Ανατολικά του Σουέζ». Στη Μέση Ανατολή, αυτό οδήγησε στη μεταφορά βρετανικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο στις αμερικανικές δυνάμεις, καθώς και στην ανεξαρτησία των αραβικών κρατών του Κόλπου.
Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Χένρι Κίσινγκερ ήταν σύμφωνος με τη διατήρηση της βρετανικής παρουσίας στην Κύπρο. Ο Κίσινγκερ δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για την κυπριακή κυριαρχία, όπως έδειξε αργότερα η υποστήριξή του προς την Τουρκία κατά την αρπαγή εδαφών το 1974.
Η λογική του Κίσινγκερ, όπως πάντα, ήταν η ωμή πολιτική. Η Σοβιετική Ένωση ήταν ο κύριος ανταγωνιστής της Αμερικής και οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να επικεντρωθούν στην απειλή που αποτελούσε.
Αν το Ηνωμένο Βασίλειο μπορούσε να βοηθήσει στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου από τις Κυρίαρχες Βάσεις του στην Κύπρο, ας ήταν. Άλλωστε, το Σοβιετικό Ναυτικό λειτουργούσε την 5η Επιχειρησιακή Μοίρα του με έδρα τη Σεβαστούπολη στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελώντας μια συνεχή πρόκληση, αν όχι απειλή, για τον Έκτο Στόλο των ΗΠΑ.
Όσο η Βρετανία ήταν πρόθυμη να χρησιμοποιήσει τις κυπριακές κτήσεις της για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής ήταν πρόθυμοι να θέσουν σε δεύτερη μοίρα το καθεστώς του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας.
Αυτό άλλαξε με το Brexit, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο αποσχίστηκε επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας μέρος είναι τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος.
Η απόφαση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ να παραιτηθεί από τις αξιώσεις του στα νησιά Τσάγκος, ανεξάρτητα από τα κίνητρά του, έθεσε ερωτήματα λόγω των παραλληλισμών μεταξύ του Βρετανικού Εδάφους του Ινδικού Ωκεανού και των Κυρίαρχων Βάσεων.
Με τον Στάρμερ να αρνείται στις Ηνωμένες Πολιτείες τη χρήση του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας και να αρνείται, σε αντίθεση με τη Γαλλία, ακόμη και να στείλει αεροπλανοφόρο στην Ανατολική Μεσόγειο ή να αντιμετωπίσει την παράνομη ανάπτυξη F-16 της Τουρκίας στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, το ερώτημα τώρα γίνεται εάν υπάρχει στρατηγικός σκοπός για το Ηνωμένο Βασίλειο να διατηρήσει την αποικιακή του παρουσία στην Κύπρο.
Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επισκέφθηκε την Κύπρο για να δείξει υποστήριξη, αλλά ο Στάρμερ δεν το έκανε, απλώς προσθέτει προσβολή στον τραυματισμό.
Ο Στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών διατηρεί θέρετρα σε όλο τον κόσμο για την ξεκούραση και τη χαλάρωση των στρατιωτικών. Σήμερα, ένας βρετανικός στρατός σε παρακμή αντιμετωπίζει το Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, στην πραγματικότητα, ως το δικό του ξενοδοχείο Hale Koa.
Αυτός δεν ήταν ποτέ ο σκοπός του, ούτε η Κύπρος πρέπει να το υποστηρίξει. Αν η κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορεί να το πει αυτό για διπλωματικούς λόγους, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θα πρέπει να το κάνουν απερίφραστα: Πάνω από εξήντα πέντε χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, είναι καιρός οι βρετανικές δυνάμεις να φύγουν.
Δεν είναι πιθύμητες. Δεν είναι απαραίτητες. Το Ακρωτήρι και η Δεκέλεια θα πρέπει να αποτελούν κυρίαρχο έδαφος μόνο της Κύπρου, όπως ακριβώς θα έπρεπε να κάνει κάθε κόκκος άμμου, από το Ακρωτήριο Αρναούτης μέχρι το Ριζοκάρπασο.
Οι βάσεις δεν χρειάζεται να εξαφανιστούν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να ενοικιάσουν κάποιες κατοικίες και να πληρώσουν ενοίκιο για πρόσβαση, όπως έχουν κάνει σε μέρη όπως η Ρότα στην Ισπανία ή ο κόλπος της Σούδας στην Ελλάδα. Αλλά δεν θα πρέπει πλέον να υπάρχει καμία αμφιβολία: Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ορίσουν το Ηνωμένο Βασίλειο ως κατοχική δύναμη στην Κύπρο παράλληλα με την Τουρκία", καταλήγει ο ίδιος.
Ο ίδιος σίγουρα γνωρίζει πολλά περισσότερα από όσα λέει, και το πιο λογικό θα ήταν το σενάριο νοικίασης των βάσεων από τις ΗΠΑ, που ήδη έχουν στρατιωτική παρουσία στο νησί, προκαλώντας έντονη ανησυχία στον Ερντογάν και την Τουρκία.
Το επόμενο βήμα θα ήταν σίγουρα η αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων και ή ένωση του νησιού.
