Η κατάσταση με το καλώδιο GSI και τις τουρκικές απειλές κατά τςη χώρας μας κλιμακώνεται καθημερινά, ενώ η χώρα μας ετοιμάζει σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο επέκταση στα 12 μίλια, είτε νότια της Κρήτης, είτε παντού για να ακυρώσει το Τουρκολιβυκό μνημόνιο που θα ψηφιστεί έως το τέλος του 2006.
Η ελληνική κίνηση όμως βρίσκει απέναντι της την θρασύδειλη τουρκική απειλή ενός πολέμου, μετα σενάρια εδώ και ημέρες να δίνου και να παίρνουν.
Σε περίπτωση σεναρίου ( το τονίζουμε αυτό) ελληνοτουρκικού πολέμου, εφόσον κλιμακωθεί η σημερινή κρίση με την Άγκυρα, η διαχείριση των μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα, θα καθορίζονταν αυστηρά, σύμφωνα με τα ειδικά πρωτόκολλα εθνικής ασφάλειας, το διεθνές δίκαιο και τα σχέδια έκτακτης ανάγκης των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.
Η πρώτη απάντηση της Ελλάδας θα ήταν το απόλυτο κλείσιμο των χερσαίων και θαλασσίων συνόρων. Η φύλαξη θα περνούσε υπό τον πλήρη έλεγχο του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού, με μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε απόπειρα παράνομης εισόδου, καθώς κάθε παραβίαση των συνόρων σε εμπόλεμη περίοδο, θα αντιμετωπίζονταν ως εχθρική ενέργεια.
Μέτρα εθνικής ασφάλειας και επιτήρηση
Θα υπήρχε μια εστίαση σε άτομα αμφίβολης προέλευσης, ενώ οι υπήκοοι του "εχθρικού κράτους", πιθανόν να τίθονταν υπό περιορισμό για λόγους ασφαλείας, όπως προβλέπεται ιστορικά σε ανάλογες καταστάσεις πολέμου.
Οι επίσημες δομές φιλοξενίας (ΚΥΤ) στα νησιά και την ενδοχώρα θα σφραγίζονταν άμεσα και θα τίθονταν υπό τον έλεγχο της αστυνομίας για την αποτροπή ταραχών ή δολιοφθορών.
Επίσης θα λαμβάνονταν δρακόντεια μέτρα για να αποτραπεί η προσπάθεια της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει νέες μεταναστευτικές ροές ως «υβριδικό όπλο» για την αποσταθεροποίηση των μετόπισθεν.
Είναι δεδομένο επίσης ότι σε περίπτωση κρίσης, η Τουρκία ενδέχεται να επιχειρούσε να ενεργοποιούσε ξανά το μεταναστευτικό ως μέσο ασύμμετρης πίεσης (εργαλειοποίηση), όπως επιχείρησε το 2020.
Νομικό καθεστώς και διεθνείς συνθήκες
Η Ελλάδα δεσμεύεται από τη Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης, η οποία προστατεύει τους αμάχους ξένων υπηκοοτήτων σε εδάφη που βρίσκονται σε σύγκρουση, απαγορεύοντας τις αυθαίρετες βιαιοπραγίες, αλλά επιτρέποντας ελέγχους ασφαλείας.
Ο μη μάχιμος πληθυσμός, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών, δικαιούται σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προστασία από εχθροπραξίες.
Διεθνείς οργανισμοί, όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ), θα συνεργάζονταν με το ελληνικό κράτος για τη διασφάλιση των βασικών ανθρωπιστικών αναγκών, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες ασφαλείας, σε κάθε σενάριο.
Κοινωνική συνοχή και διαχείριση πληθυσμού
Λογικά οι ελληνικές αρχές θα πραγματοποιούσαν εκτεταμένες επιχειρήσεις “σκούπα” στα αστικά κέντρα (π.χ. Αθήνα, Θεσσαλονίκη) για την καταγραφή και τον περιορισμό ατόμων χωρίς νόμιμα έγγραφα.
Οι ελληνικές αρχές σε κάθε πιθανό σοβαρό σενάριο ελληνοτουρκικής πολεμικής διένεξης, θα εστίαζαν στην απομόνωση τυχόν εξτρεμιστικών ισλαμικών πυρήνων, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως «πέμπτη φάλαγγα» εντός χώρας μας.
Νομικό καθεστώς σε σενάριο ελληνοτουρκικής κρίσης
Επίσης σε περίπτωση πολέμου πάντα, το ελληνικό νομικό σύστημα μεταβάλλεται ριζικά μέσω της ενεργοποίησης του Άρθρου 48 του Συντάγματος (Κατάσταση Πολιορκίας).
Αναστέλλονται άρθρα, ( αν και εφόσον απαιτηθεί) που θα αφορούν την ελευθερία μετακίνησης, και την διοίκηση συγκεκριμένων κρίσιμων περιοχών ( σε νησιά και περιοχές Έβρου ), που θα περιέχονταν στις Ένοπλες Δυνάμεις για ευνόητους λόγους.
Βάσει του διεθνούς δικαίου (Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης), η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να θέσει υπό αναγκαστική διαμονή ή εγκλεισμό σε ειδικά στρατόπεδα οποιονδήποτε αλλοδαπό θεωρηθεί επικίνδυνος για την ασφάλεια του κράτους, με έμφαση στους υπηκόους του εχθρικού κράτους, σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης.
Κάθε διαδικασία οικειοθελούς αποχώρησης μεταναστών παγώνει, ενώ οι απελάσεις αναστέλλονται προς την εχθρική χώρα, αλλά ενδέχεται να πραγματοποιηθούν ομαδικές μετακινήσεις προς τρίτες χώρες αν κριθεί ασφαλές( πρόγραμμα μεταναστών σςτην Αφρική μέσω της ΕΕ).
Τι μπορεί να συμβεί στις δομές φιλοξενίας (ΚΥΤ) στα Νησιά του Αιγαίου
Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Λέρος) θα βρίσκονταν έτσι και αλλιώς στην πρώτη γραμμή άμυνας σε περίπτωση ελληνοτουρκικού πολέμου. Οι δομές μεταναστών που βρίσκονται εκεί θα αντιμετωπίζονταν με ανάλογη προσοχή για πιθανές εστίες αστάθειας.
Λόγω της εγγύτητας με τις πολεμικές επιχειρήσεις, οι δομές αυτές θα «σφραγίζονταν» άμεσα από τον Στρατό και την Ελληνική Αστυνομία και δεν θα επιτρέπονταν καμία έξοδος ή είσοδος.
Πιθανόν ορισμένα μέλη εντός των ΚΥΤ, να συναργάζονταν με τον "εχθρό" και να επιχειρούσαν να υποκινήσουν εξεγέρσεις, δολιοφθορές ή ακόμη και να καθοδηγούσαν πυρά από την απέναντι "πλευρά", σύμφωνα με υποθετικά πάντα σενάρια.
Εάν η ελληνική πολιτική ηγεσία σε αυτήν την περίπτωση έκρινε ότι η παραμονή χιλιάδων αλλοδαπών στα νησιά μας, θα αποτελούσε ασύμμετρη απειλή για τις επιχειρήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, θα οργανώνονταν η άμεση μεταφορά τους με οχηματαγωγά πλοία σε κλειστά ΚΥΤ στην ηπειρωτική χώρα.
Ο ελληνικός Στρατός θα αναλάμβανε , σε συνεργασία με την Αστυνομία, τη φύλαξη κρίσιμων εθνικών υποδομών (γέφυρες, σήραγγες, εργοστάσια ενέργειας, τηλεπικοινωνιακούς κόμβους, αεροδρόμια και λιμάνια).
Οι ελληνικές στρατιωτικές αρχές μπορούν να επιβάλουν περιορισμούς ή πλήρη απαγόρευση κυκλοφορίας σε συγκεκριμένες περιοχές ή ζώνες ασφαλείας για την αποτροπή δολιοφθορών και τη διευκόλυνση των στρατιωτικών μετακινήσεων.
Επίσης θα ενισχύονταν η φύλαξη σε δίκτυα ενέργειας, τηλεπικοινωνίες, λιμάνια, αεροδρόμια και αποθήκες εφοδιασμού.
Στόχος θα ήταν η πρόληψη οποιασδήποτε πιθανής ή απίθανης απόπειρας δολιοφθοράς που θα μπορούσε να πλήξει την επιχειρησιακή ικανότητα της χώρας ή την κοινωνική συνοχή.
Οι ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών θα εστίαζαν στον εντοπισμό ακραίων ισλαμικών πυρήνων ή μεμονωμένων ατόμων, που ενδέχεται να επιχειρούσαν να συλλέξουν πληροφορίες για πιθανές κινήσεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθοδηγούμενοι από ξένες υπηρεσίες.
Θα δίνονταν επίσης έμφαση και στην καταστολή ενορχηστρωμένων προσπαθειών διάδοσης ψευδών ειδήσεων (fake news) ή πρόκλησης τεχνητού πανικού στο εσωτερικό της χώρας, φαινόμενα που συχνά συνοδεύουν τις σύγχρονες υβριδικές και συμβατικές συγκρούσεις.
Πρόκειται για σενάρια (το επαναλαμβάνουμε) και διαδικασίες βάσει του διεθνούς δικαίου, απευκταία μεν από όλους, υπαρκτά δε, σε περίπτωση που κλιμακωθεί μια πιθανή ελληνοτουρκική κρίση στο Αιγαίο, όπως αυτή που βλέπουμε τώρα με το καλώδιο.