Ελληνοτουρκικά

Ανάλυση: Τι σημαίνει για την Τουρκία η ήττα Τραμπ στις εκλογές;

Google Logo Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Οι Δημοκρατικοί πέτυχαν σαρωτική νίκη στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ που διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου, ενώ ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέστη συντριπτική ήττα, σε μια εκλογική αναμέτρηση που εξελίχθηκε ουσιαστικά σε δημοψήφισμα για την προεδρία του, αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ, επισημαίνοντας :

Συντριπτική ήττα των Ρεπουμπλικανών του Τράμπ στις ΗΠΑ

"Οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν ισχυρό προβάδισμα και στα δύο σώματα του Κογκρέσου, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία.

Αν και εκκρεμούν ακόμη τα αποτελέσματα από ορισμένες πολιτείες, οι Δημοκρατικοί έχουν ήδη εξασφαλίσει 225 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων όπου απαιτούνται 218 για την πλειοψηφία και 54 έδρες στη Γερουσία όπου το όριο είναι 51. Κέρδισαν επίσης πολιτείες που αποτελούσαν παραδοσιακά προπύργια των Ρεπουμπλικανών, όπως το Τέξας, το Κάνσας και το Οχάιο.

Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι κατέστησαν έτσι τον Πρόεδρο Τραμπ αυτό που στην αμερικανική πολιτική ορολογία αποκαλείται «lame duck» (πολιτικά αδύναμος πρόεδρος) – έναν πρόεδρο δηλαδή που είναι ουσιαστικά ανήμπορος να περάσει νομοθεσία.

Ο Τραμπ, αρνούμενος να αναλάβει προσωπική ευθύνη για την ήττα, δήλωσε: «Αν το όνομά μου βρισκόταν στο ψηφοδέλτιο, θα είχαμε κερδίσει σίγουρα». Αν και απείλησε να ασκήσει βέτο σε κάθε νομοσχέδιο των Δημοκρατικών και να κυβερνήσει τη χώρα μέσω προεδρικών διαταγμάτων κατά τα εναπομείναντα δύο χρόνια της θητείας του, αυτή δεν αποτελεί βιώσιμη επιλογή.

Ο Τραμπ θα αναγκαστεί, εντούτοις, να επιδιώξει συμβιβασμούς με τους Δημοκρατικούς για κάθε μέτρο που επιθυμεί να προωθήσει μέσω του Κογκρέσου.

Τα αίτια και οι επιπτώσεις της ήττας παγκοσμίως

Τα αποτελέσματα θα έχουν επιπτώσεις όχι μόνο στην πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ευρώπης, της Ρωσίας, της Κίνας και της Μέσης Ανατολής, αλλά και στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ.

Οι Δημοκρατικοί θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν την πλειοψηφία τους στο Κογκρέσο για να δρομολογήσουν έρευνες κατά του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης μιας έρευνας που αφορά τους φακέλους της υπόθεσης Έπσταϊν.

Στο ερώτημα γιατί έχασε ο Τραμπ,  φαίνεται πως υπάρχουν τρεις κύριοι λόγοι πίσω από την ιστορική ήττα του:

• Το αυξανόμενο κόστος ζωής

Ο Τραμπ εξελέγη το 2024 με την υπόσχεση ότι θα μειώσει τις τιμές. Ωστόσο, αρχικά οι συνεχώς μεταβαλλόμενες πολιτικές του σχετικά με τους δασμούς και, στη συνέχεια, η παράταση του πολέμου που εξαπέλυσε εναντίον του Ιράν, οδήγησαν σε άνοδο των τιμών του πετρελαίου και ειδικότερα, του κόστους των τροφίμων και των μεταφορών.

Η συμφωνία για το ντίζελ που υπέγραψε με τη Ρωσία τις τελευταίες δύο εβδομάδες δεν κατάφερε να αναστρέψει την κατάσταση.

Οι ψηφοφόροι τιμώρησαν τον Τραμπ για την αύξηση του κόστους ζωής.

• Ο πόλεμος με το Ιράν

Ο Τραμπ εξελέγη το 2024 έχοντας υποσχεθεί —υπό το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» (America First)— ότι θα έδινε προτεραιότητα στις ανάγκες του αμερικανικού λαού, αντί για στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό.

Ο πόλεμος με το Ιράν, στον οποίο ενεπλάκη παρασυρόμενος από το Ισραήλ, τροφοδότησε τον πληθωρισμό και την κρίση του κόστους ζωής, υπονομεύοντας το οικονομικό αφήγημα των Ρεπουμπλικανών.

Η ανακοίνωσή του, μόλις μία ημέρα πριν από τις εκλογές, ότι τα επιπλέον 4 δισεκατομμύρια δολάρια που απέστελλε στο Ισραήλ θα αποτελούσαν το τελευταίο πακέτο βοήθειας αυτού του είδους, δεν κατάφερε να αλλάξει το αποτέλεσμα.


• Πολιτικές για τη μετανάστευση

 Η προσφυγή του Τραμπ σε αυταρχικά μέτρα για την αποτροπή της παράνομης μετανάστευσης —όπως οι επιχειρήσεις της υπηρεσίας ICE και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανάπτυξη της Εθνοφρουράς— αποξένωσε τους Ισπανόφωνους ψηφοφόρους που τον είχαν στηρίξει το 2024, καθώς και νεότερους ψηφοφόρους, στους οποίους η οργή κατά του συστήματος διογκωνόταν.

Η αλαζονική ρητορική και οι ενέργειες του Τραμπ, και ιδίως η εύνοια που έδειξε προς τους ολιγάρχες της τεχνολογίας, προκάλεσαν έντονη αντίδραση μεταξύ των νεότερων ψηφοφόρων.

Εν ολίγοις, η άνοδος του κόστους ζωής, ο πόλεμος και η αλαζονική επιθετικότητα οδήγησαν τον Τραμπ σε μια συντριπτική ήττα.

Οι ελπίδες για τα F-35 και το KAAN ενδέχεται να παραμεριστούν

Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, οι οποίες είχαν επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης των Δημοκρατικών υπό τον Τζο Μπάιντεν, είχαν αρχίσει να βελτιώνονται, εν μέρει χάρη στην προσέγγιση «διπλωματίας ηγετών» (leader-to-leader diplomacy) που υιοθέτησε ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και στην προσωπική του σχέση με τον Τραμπ.

Η δήλωση του Τραμπ ότι παρευρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα «από σεβασμό προς τον Ερντογάν» αποτελούσε απόδειξη αυτού.

Είχαν τεθεί επί τάπητος η προοπτική επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, η άρση των κυρώσεων CAATSA, καθώς και η έγκριση για την εξαγωγή κινητήρων που προορίζονται για το μαχητικό αεροσκάφος KAAN.


Η συντριπτική ήττα του Τραμπ θα μπορούσε να οδηγήσει εκ νέου σε ψυχρότητα στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, ιδίως σε τρεις τομείς:

• F-35 και KAAN

Ένα Κογκρέσο υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών θα μπορούσε να εμποδίσει ή να επιβραδύνει σημαντικά τις προσπάθειες του Τραμπ για την άρση των κυρώσεων CAATSA και την επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 (ή για την εξασφάλιση κινητήρων για προηγμένα εξοπλιστικά προγράμματα, όπως το KAAN, το Εθνικό Μαχητικό Αεροσκάφος της Τουρκίας).

Θα μπορούσε να επιβάλει νέους όρους μέσω της επιρροής εθνοτικών λόμπι, ιδίως φιλοϊσραηλινών και ελληνικών λόμπι, νομικών εμποδίων, εποπτείας του Κογκρέσου και πιθανών βέτο.

• Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειος

 Ακόμα κι αν συνεχιστεί η προσωπική επικοινωνία Ερντογάν-Τραμπ σε εκτελεστικό επίπεδο - συμπεριλαμβανομένης της περιφερειακής διπλωματίας, των προσπαθειών διαμεσολάβησης για την Ουκρανία και του συντονισμού στο πλαίσιο της Συμμαχίας της Μέκκας - η πίεση του Κογκρέσου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και τις περιφερειακές πολιτικές (Συρία, Ανατολική Μεσόγειος κ.λπ.) θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες τριβές στις διμερείς σχέσεις και να δημιουργήσει μια πιο συναλλακτική ισορροπία.

• Μεγαλύτερη έμφαση στη στρατηγική αυτονομία

Η αντιπαράθεση μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ και του Κογκρέσου, σε συνδυασμό με τους νέους περιορισμούς που στοχεύουν την Τουρκία, θα μπορούσε να ωθήσει την Άγκυρα να δώσει μεγαλύτερη έμφαση σε περιφερειακούς μηχανισμούς εξισορρόπησης: το Σύμφωνο της Μέκκας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, πρωτοβουλίες που αφορούν τη Λιβύη και την Αίγυπτο στην Ανατολική Μεσόγειο και τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών (OTS).

Αυτό θα μπορούσε επίσης να ενθαρρύνει την Τουρκία να επεκτείνει το περιθώριο ελιγμών της ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο της συμμαχίας της στο ΝΑΤΟ.

Εάν μια κυβέρνηση στο Ισραήλ που περιλαμβάνει αραβικά κόμματα αναδυθεί ως πιθανότητα, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, ενώ τα περιφερειακά έργα θα μπορούσαν να αποκτήσουν σημασία."

Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα;

Θα συμφωνήσουμε ότι η ήττα του Τράμπ στις ενδιάμεσες Αμερικανικές εκλογές και η απώλεια  για τους Ρεπουμπλικάνους του ελέγχου του  Κογκρέσσου και  της Βουλής των Αντιπροσώπων, θα επιδράσουν από τις 3 Ιανουαρίου 2027 και μετά ,  αρνητικά την προοπτική επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, την άρση των κυρώσεων CAATSA, όχι όμως  και την έγκριση για την εξαγωγή κινητήρων που προορίζονται για το μαχητικό αεροσκάφος KAAN αφού αυτή θα δρομολογηθεί.

Απομένουν ωστόσο  δύο  πολύ κρίσιμοι μήνες για την Ελλάδα- μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 2017-οπότε θα αναλάβουν τα καθήκοντά τους οι νέοι Γερουσιαστές στις ΗΠΑ.

Μέχρι τότε τα ηνία θα εξολουθούν να τα έχουν στα χέρια τους οι Ρεπουμπλικάνοι οι οποίοι θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα επιχειρήσουν να περάσουν όσο το δυνατόν περισσότερα και ποιό κρίσιμα νομοσχέδια, με την στήριξη Τράμπ εννοείται.

Συνεπώς κανείς δεν αποκλείει ότι ο Τράμπ θα επιχειρήσει το εναπομείναν χρονικό διάστημα  να θελήσει να ικανοποιήσει τον "φίλο του"  Ερντογάν, αποδεσμεύοντας τα έξι (6) μαχητικά F-35 που η Τουρκία έχει αποπληρώσει και βρίσκονται καθηλωμένα στις ΗΠΑ.

Σε αυτό κατατείνουν η η εμμονή Ερντογάν για το συγκεκριμένο θέμα στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, αλλά και ο  ακρεφνώς τουρκόφιλος πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία Τόμ Μπάρακ , αρχιτέκτονας της στενής σχέσης των Προέδρων των 2 χωρών.

Για τους παραπάνω λόγους η χώρα μας θα πρέπει το επόμενο χρονικό διάστημα  να τηρεί σε εγρήγορση το λόμπυ και την ομογένειά μας  στις ΗΠΑ 

 

 

 

 

Ακολουθήστε το Πενταπόσταγμα στο Google news Google News

ΔΗΜΟΦΙΛΗ