Η αυταπάτη των «ήρεμων νερών» και της δήθεν ελληνοτουρκικής φιλίας βουλιάζει για άλλη μια φορά στα βαθιά νερά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Την ώρα που η εγχώρια ελίτ πανηγυρίζει για τον δήθεν ανοιχτό διάλογο με την Άγκυρα, το καθεστώς Ερντογάν συνεχίζει ακάθεκτο τον στρατηγικό του σχεδιασμό για την υφαρπαγή της εθνικής μας κυριαρχίας, μεταφέροντας το πεδίο της σύγκρουσης στο ανώτατο διεθνές επίπεδο: τον ΟΗΕ.
Η νέα διπλωματική «φωτιά» άναψε στη Νέα Υόρκη, όταν η Τουρκία κατέθεσε άλλη μια θρασύτατη επιστολή στα Ηνωμένα Έθνη, υπερασπιζόμενη με νύχια και με δόντια το νομικό έκτρωμα του τουρκολιβυκού μνημονίου, προκαλώντας την άμεση και αναγκαστική αντίδραση της Αθήνας.

Το διπλωματικό πόκερ και η επιστολή της οργής
Το σκηνικό της έντασης στήθηκε όταν η τουρκική διπλωματία, πιστή στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιχείρησε να νομιμοποιήσει ξανά το ανυπόστατο σύμφωνο με την Τρίπολη. Το κείμενο της Άγκυρας δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα νομικό παραλήρημα που διαγράφει από τον χάρτη τα ελληνικά νησιά και τους στερεί το δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Μπροστά σε αυτή τη νέα πρόκληση, η Αθήνα αναγκάστηκε να ξυπνήσει από τον διπλωματικό της λήθαργο, καταθέτοντας τη δική της απαντητική επιστολή. Η ελληνική πλευρά αποδόμησε πλήρως τους τουρκικούς ισχυρισμούς, υπογραμμίζοντας πως το μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Όπως τονίζεται στην ελληνική απάντηση, η συμφωνία Άγκυρας-Τρίπολης είναι άκυρη και ανυπόστατη, καθώς αγνοεί προκλητικά τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης και της Ρόδου, τα οποία διαθέτουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες.
Η παγίδα του κατευνασμού και τα επικίνδυνα παιχνίδια
Το περιστατικό αυτό στον ΟΗΕ αποδεικνύει περίτρανα αυτό που φωνάζει εδώ και καιρό ο πατριωτικός χώρος: η Τουρκία δεν κάνει βήμα πίσω. Χρησιμοποιεί την περίοδο της δήθεν «ηρεμίας» για να χτίσει το νομικό της οπλοστάσιο, να γκριζάρει περιοχές και να δημιουργήσει τετελεσμένα στα χαρτιά, τα οποία αύριο θα επιβάλει στο πεδίο.
Το κρίσιμο ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την ελληνική πρωτεύουσα είναι πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η επικίνδυνη πολιτική του κατευνασμού. Ο Ερντογάν αλωνίζει σε ξηρά και θάλασσα, εργαλειοποιεί διεθνείς οργανισμούς και εμείς περιοριζόμαστε στον ρόλο του αποστολέα επιστολών διαμαρτυρίας. Η εθνική κυριαρχία, όμως, δεν διασφαλίζεται με χαρτοπόλεμο στον ΟΗΕ, όταν ο αντίπαλος ακονίζει τα μαχαίρια του.