Το ζήτημα της αμυντικής θωράκισης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου επαναφέρει στο προσκήνιο ο τουρκικός Τύπος, με το αγγλόφωνο δίκτυο Clash Report να δημοσιεύει εκτενή ανάλυση σχετικά με τον στρατιωτικό σχεδιασμό της Αθήνας. Το δημοσίευμα εστιάζει στην αποκαλούμενη «Ατζέντα 2030» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι τα εν λόγω έργα παραβιάζουν το καθεστώς που προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης για συγκεκριμένα νησιά, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος και η Ικαρία.
Η «Ατζέντα 2030» και τα έργα υποδομής
Ειδικότερα, το τουρκικό μέσο αναφέρεται σε ένα ευρύ κατασκευαστικό πρόγραμμα της Ελλάδας. Σύμφωνα με τους συντάκτες του κειμένου, διοχετεύονται κονδύλια σε 315 ξεχωριστά έργα υποδομών στα νησιά του Αιγαίου, καθώς και σε επιπλέον 207 έργα στην ηπειρωτική χώρα.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι έχει διατεθεί προϋπολογισμός ύψους 65 εκατομμυρίων ευρώ για την ολοκλήρωση ενός οχυρωματικού δικτύου εντός της επόμενης τριετίας. Το σχέδιο αυτό φέρεται να περιλαμβάνει την κατασκευή υπόγειων κέντρων διοίκησης, καταφυγίων για τα στρατεύματα και αποθηκών πυρομαχικών, με κύριο σκοπό την προστασία των εγκαταστάσεων από δορυφορική παρακολούθηση και ενδεχόμενα πλήγματα πυροβολικού.
Πυραυλικά συστήματα και αντιαεροπορικός «θόλος»
Πέραν των κτιριακών υποδομών, το Clash Report κάνει ειδική μνεία στα οπλικά συστήματα που, όπως υποστηρίζει, προορίζονται για τη νησιωτική χώρα. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η Αθήνα σχεδιάζει την τοποθέτηση πυραύλων Spike NLOS ισραηλινής κατασκευής εντός των υπόγειων εγκαταστάσεων, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να στοχεύουν ναυτικές μονάδες από μεγάλη απόσταση, πριν αποσυρθούν εκ νέου στα καταφύγια.
Επιπροσθέτως, το δημοσίευμα συνδέει την οχύρωση των νησιών με τη δημιουργία μιας πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής ασπίδας. Σημειώνεται πως, στο προσεχές διάστημα, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) αναμένεται να εγκρίνει την προμήθεια προηγμένων συστημάτων αεράμυνας, κατονομάζοντας τα ισραηλινά συστήματα BARAK, David’s Sling και SPYDER.
Κατά την οπτική του τουρκικού δικτύου, η ανάπτυξη αυτών των μέσων μεγάλης εμβέλειας, σε συνδυασμό με την ενοποίηση μικρότερων στρατιωτικών φυλακίων, αποσκοπεί στη μετατροπή των νησιών του Αιγαίου σε «αυτόνομα, οχυρωμένα στρατιωτικά οχυρά», εγείροντας τη σταθερή τουρκική επιχειρηματολογία περί νομικών περιορισμών στην ανάπτυξη δυνάμεων στην περιοχή.
