Το πέπλο της τουρκικής προπαγάνδας γύρω από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία αρχίζει να ξηλώνεται από τους ίδιους τους αναλυτές της γείτονος.
Η πραγματικότητα στο πεδίο των εξοπλισμών είναι αμείλικτη και δεν συγχωρεί τις τηλεοπτικές φιέστες: το περίφημο μαχητικό KAAN, το οποίο υποτίθεται ότι θα έκανε τη Δύση να τρέμει, αδυνατεί να πετάξει επιχειρησιακά χωρίς αμερικανική «καρδιά».
Για να καλύψει το τεράστιο κενό που άφησε η εκδίωξή της από το πρόγραμμα των F-35, η Τουρκία στήνει ένα νέο βρώμικο παζάρι στην Ουάσιγκτον. Εκλιπαρεί για τους παλιούς κινητήρες F110 της General Electric, μπας και καταφέρει να βάλει το αεροσκάφος σε γραμμή παραγωγής μέχρι το 2030, παίζοντας τα ρέστα της με τη νέα αμερικανική διοίκηση.
Η ψευδαίσθηση της 5ης γενιάς και ο τεχνολογικός συμβιβασμός
Ας ξεκαθαρίσουμε το τεχνικό τοπίο, μακριά από στρατιωτικούς μύθους. Η προσθήκη των κινητήρων F110 –των ίδιων που φορούν τα F-16 και τα F-15– ακυρώνει αυτόματα την ταμπέλα της «5ης γενιάς» για το πρώτο κύμα των KAAN. Ο συγκεκριμένος κινητήρας αφήνει τεράστιο θερμικό ίχνος, καθιστώντας το αεροσκάφος απολύτως ορατό στα σύγχρονα ραντάρ, ενώ του στερεί την ικανότητα να πετάει υπερηχητικά χωρίς μετάκαυση (supercruise).
Συγκρινόμενο με το stealth F-35 που αποκτά η Ελλάδα, το αρχικό KAAN θα υστερεί χαοτικά στην απόκρυψη. Ωστόσο, η υποτίμηση του εχθρού είναι το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος. Ακόμα και ως αεροσκάφος 4.5 γενιάς, το KAAN θα είναι καταφανώς ανώτερο από τα σημερινά τουρκικά F-16. Η ικανότητά του να φέρει εσωτερικά τον οπλισμό του (μειώνοντας την αεροδυναμική αντίσταση), η τεράστια ακτίνα δράσης του και η δυνατότητα να συντονίζει σμήνη από επιθετικά drones (όπως τα Kızılelma), το καθιστούν μια εξαιρετικά επικίνδυνη πλατφόρμα. Ουσιαστικά, αποτελεί τη μοναδική σανίδα σωτηρίας της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας απέναντι στην επερχόμενη ελληνική υπεροπλία.
Ο ωμός εκβιασμός με τη Χάλκη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Εκεί όμως που η κυνικότητα του καθεστώτος Ερντογάν χτυπάει κόκκινο, είναι στα διπλωματικά ανταλλάγματα. Ξέροντας ότι το αμερικανικό Κογκρέσο, υπό την πίεση του ελληνικού και ισραηλινού λόμπι, μπορεί να μπλοκάρει την πώληση των κινητήρων λόγω των ρωσικών S-400, η Άγκυρα ετοιμάζεται να παίξει το χαρτί της θρησκευτικής ελευθερίας ως νόμισμα εξαγοράς.
Όπως ομολογούν ανοιχτά οι Τούρκοι αναλυτές, το καθεστώς εξετάζει το ενδεχόμενο να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, όχι από σεβασμό στην Ορθοδοξία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ως ξεκάθαρο «τυράκι» για να σπάσει τις αντιστάσεις του ελληνοαμερικανικού λόμπι. Πουλάνε ένα θεμελιώδες, καταπατημένο δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα ανταλλακτικά που θα τους επιτρέψουν να απειλούν την κυριαρχία μας στο Αιγαίο.
Οι ΗΠΑ, ανυπόμονες να κρατήσουν την Τουρκία ως γεωπολιτικό μαντρόσκυλο απέναντι στη Ρωσία, είναι πολύ πιθανό να κάνουν τα στραβά μάτια στους S-400, χρησιμοποιώντας το «άνοιγμα» της Χάλκης ως το τέλειο ηθικό άλλοθι για να περάσουν τη συμφωνία από το Κογκρέσο.
Η ρεαλιστική απάντηση: Καμία υποχώρηση, κανένα άλλοθι
Απέναντι σε αυτό το κυνικό αλισβερίσι, δεν χωρούν ευχολόγια. Η εθνική στρατηγική δεν μπορεί να χτίζεται στην ελπίδα ότι οι Αμερικανοί θα κρατήσουν τον Ερντογάν στον πάγο για πάντα. Το διεθνές σύστημα θα βρίσκει πάντα δικαιολογίες για να εξοπλίζει την τουρκική αγορά.
Η πρακτική λύση είναι μία και εξαιρετικά σκληρή. Το ελληνικό λόμπι και η διπλωματία μας οφείλουν να απορρίψουν δημόσια και κάθετα αυτόν τον ανίερο συμψηφισμό. Η επαναλειτουργία της Χάλκης είναι αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Τουρκίας απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο, όχι διπλωματικό αντάλλαγμα για την αγορά πολεμικών κινητήρων. Η Αθήνα πρέπει να απαιτήσει το απόλυτο μπλόκο της πώλησης των F110.
Αν η Ουάσιγκτον προχωρήσει στον εξοπλισμό του KAAN αδειάζοντας τις ελληνικές θέσεις, τότε η χώρα μας πρέπει να προετοιμαστεί ρεαλιστικά για μια αεροπορική αναμέτρηση, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι στον δυτικό κόσμο, το δίκαιο επιβιώνει μόνο όταν συνοδεύεται από υπεροπλία και πρόκληση πολιτικού κόστους.
