Το σύμπλεγμα Κρήτης - Κάσου - Καρπάθου - Ρόδου αποτελεί στρατηγικό στόχο του τουρκικού αναθεωρητισμού. Η Άγκυρα αμφισβητεί συστηματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα αυτών των νησιών με στόχο να «κόψει» την ελληνική ΑΟΖ στα δύο και να ελέγξει τις θαλάσσιες διόδους προς την Ανατολική Μεσόγειο.
Η επιχειρησιακή δραστηριότητα των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-72 (ATR-72-600 TMPA) του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού αποκαλύπτει τις στρατηγικές προτεραιότητες της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα μοτίβα πτήσεων των τελευταίων δύο εβδομάδων αποτυπώνουν συγκεκριμένους αντικειμενικούς σκοπούς, αναφέρει ιταλική γνωστή ιστοσελίδα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στρατηγικό ανακάτεμα της τράπουλας από το ΚΥΣΕΑ! Γιατί επιστρέφουν εσπευσμένα οι Patriot από Έβρο και Κάρπαθο
Ανθυποβρυχιακός Πόλεμος (ASW): Συνεχής σάρωση περιοχών για τον εντοπισμό υποβρυχίων.
Επιτήρηση Επιφανείας (ASeW): Καταγραφή κινήσεων πολεμικών και εμπορικών πλοίων.
Συλλογή Πληροφοριών (ISR): Ηλεκτρονική χαρτογράφηση και καταγραφή εκπομπών ραντάρ.
Γεωγραφική Εστίαση & Μοτίβα Πτήσεων
Διασύνδεση Αιγαίου - Μεσογείου: Πτήσεις εντός του FIR Αθηνών χωρίς κατάθεση σχεδίων.
Άξονας Ρόδου - Καστελλόριζου: Έντονη δραστηριότητα γύρω από το νησιωτικό σύμπλεγμα.
Κυπριακή ΑΟΖ: Επιτήρηση οικοπέδων γεωτρήσεων και δυτικών προσβάσεων του νησιού.
Πτήσεις "Racetrack": Επαναλαμβανόμενες ελλειπτικές τροχιές για πολύωρη παραμονή σε στόχους.
Το σύμπλεγμα των νησιών αυτών αποτελεί στρατηγικό στόχο του τουρκικού αναθεωρητισμού εδώ και πολύ μεγάλο διάστημα αφού χαλάει τα σχέδια στην περιβόητη " Γαλάζια Πατρίδα τους", την οποία ετοιμάζουν να περάσουν από την τουρκική βουλή για να δώσουν μια ιδιότυπη " νομιμοποίηση της" προς το εξωτερικό.
Η Τουρκία υπέγραψε το παράνομο Τουρκολυβικό Μνημόνιο το 2029, θεωρώντας ότι οι θαλάσσιες ζώνες της Τουρκίας και της Λιβύης εφάπτονται σε ένα νεο-οθωμανικής λογικής θεώρημα, προκαλώντας την ελληνική αντίδραση, αλλά και την αντίδραση της ΕΕ που δεν το αναγνωρίζει.
Για να ισχύει αυτό το μνημόνιο, η Τουρκία επιχειρεί να «εξαφανίσει» τη γεωγραφική ύπαρξη των ελληνικών νησιών. Η Κρήτη, η Κάσος, η Κάρπαθος και η Ρόδος βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα στην Τουρκία και τη Λιβύη, τέμνοντας κάθετα τον αυθαίρετο τουρκικό σχεδιασμό, εμποδίζοντας αυτό το παράνομο μνημόνιο των δύο χωρών.
Η πάγια τουρκική θέση ισχυρίζεται αυθαίρετα ότι τα ελληνικά νησιά δεν δικαιούνται δική τους υφαλοκρηπίδα ή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), παρά μόνο χωρικά ύδατα.
Εάν η Τουρκία καταφέρει να επιβάλει αυτή την άποψη στο τόξο Ρόδου-Κρήτης, αποκτά αυτόματα τον έλεγχο τεράστιων θαλάσσιων εκτάσεων νότια και ανατολικά των νησιών αυτών, οι οποίες βάσει του Διεθνούς Δικαίου (UNCLOS) ανήκουν στην Ελλάδα, κάτι που φυσικά η Αθήνα όχι μόνο δεν αποδέχεται αλλά ετοιμάζεται για όλα τα σενάρια με την Άγκυρα.
Η περιοχή αυτή αποτελεί το πέρασμα για μεγάλα υποθαλάσσια έργα, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ (Great Sea Interconnector), αλλά και του προγράμματος IMEC με τον εμπορικό διάδρομο με την Ινδία.
Η Άγκυρα αναπτύσσει συχνά πολεμικά πλοία στα στενά Κάσου - Καρπάθου (όπως συνέβη σε κρίσεις με ερευνητικά και πλοία πόντισης καλωδίων), θέλοντας να επιβάλει ότι για οποιοδήποτε έργο στην περιοχή απαιτείται δική της άδεια, σε μια προσπάθεια να προκαλέσει περιστατικό ή κρίση για να μας καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η Τουρκία προωθεί επίσης νομοθετικές πρωτοβουλίες που ενσωματώνουν το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μέσω αυτού, επιδιώκει να ακυρώσει τα νόμιμα δικαιώματα (ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα) που το Διεθνές Δίκαιο και η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αναγνωρίζουν στα νησιά, υποστηρίζοντας την άποψη ότι βρίσκονται σε «γκρι ζώνες».
Πραγματοποιεί παρενοχλήσεις σε ερευνητικά και καλωδιακά σκάφη που επιχειρούν στην ευρύτερη περιοχή (αμφισβητώντας περιοχές που εκτείνονται από το Καστελλόριζο έως νότια της Κρήτης) για τη χάραξη υποθαλάσσιων καλωδίων ή ενεργειακών αγωγών.
Έχει ενταθεί εππίσης η προκλητική συμπεριφορά Τούρκων αλιέων που παραβιάζουν τα ελληνικά και ευρωπαϊκά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει μάλιστα ζητήσει την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γεωγραφικά, η αλυσίδα Ρόδος - Κάρπαθος - Κάσος - Κρήτη λειτουργεί ως ένα φυσικό «φράγμα» που κλείνει το Αιγαίο από τα νότια προς την Ανατολική Μεσόγειο.
Όποιος ελέγχει αυτό το τόξο ελέγχει πλήρως τις ναυτικές μετακινήσεις από τη Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο προς το Σουέζ και την Κύπρο.
Η Τουρκία θεωρεί ότι αν δεν «σπάσει» αυτό το τόξο, ο στόλος της θα παραμένει εγκλωβισμένος στα παράλιά της.Συνεπώς, η πίεση που ασκεί η Τουρκία στα νησιά αυτά δεν είναι τυχαία. Αποτελεί το κλειδί για να ανατρέψει το status quo στην Ανατολική Μεσόγειο και να νομιμοποιήσει τις αναθεωρητικές της βλέψεις.
Στην Μικρά Ασία έχει έδρα η τουρκική Στρατιά του Αιγαίου (4η Στρατιά) με έδρα τη Σμύρνη με τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο της Μεσογείου.
Ο στόλος αυτός βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τα ελληνικά νησιά. Η χώρα μας υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που υφίσταται μία τόσο άμεση και διαρκής στρατιωτική απειλή, σε συνδυασμό μάλιστα με το τουρκικό casus belli (απειλή πολέμου σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια), έχει νόμιμο δικαίωμα αυτοάμυνας σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
Η συγκυρία αυτή δημιουργεί ένα έντονο κλίμα πολεμικής ετοιμότητας που εντείνει την αμυντική ανησυχία, καθώς η χώρα μας καλείται να διατηρήσει την ασφάλεια των νησιών της απέναντι σε μια τουρκική αποβατική δύναμη που μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία τους οποιαδήποτε στιγμή.
