Η Τουρκία "δίνει εξετάσεις" προκειμένου να μπει στον κεντρικό πυρήνα της νέας Ευρωπαίκής Αρχιτεκτονικής Ασφαλείας μετά την Αμερικανική "στρατιωτική άμπωτι" από την γηραιά Ήπειρο που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Τουρκικό Drone TB3 του TCG Anadolu στα πλαίσια άσκησης έπληξε στόχο στη Βαλτική θάλασσα
Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος της αποστολής του αμφίβιου πλοίου εφόδου της TCG Anadolu, σε άσκηση του ΝΑΤΟ στην Βαλτική και της προσβολής υποθετικού εχθρικού ναυτικού στόχου από drone Bayraktar TB3 που απογειώθηκε από αυτό.
Η προσβολή έγινε κατά τη διάρκεια της άσκησης του ΝΑΤΟ "Steadfast Dart 2026" στις 14 Φεβρουαρίου 2026.
Το γεγονός σηματοδοτεί τη μετάβαση της Τουρκίας από δοκιμές επίδειξης σε μια επιχειρησιακή ναυτική δυνατότητα drone, ενσωματωμένη στις συμμαχικές δομές διοίκησης, σύμφωνα με σχετικό άρθρο Διεθνούς ΜΜΕ, το οποίο μεταξύ άλλωνεπισημαίνει:
Σύμφωνα με την επίσημη δήλωση του τουρκικού ΥΠΑΜ που δημοσιεύτηκε στον επαληθευμένο λογαριασμό X του, το TB3 απογειώθηκε από το πλοίο, πλήττοντας έναν στόχο επιφανείας με δύο πυρομαχικά ακριβείας MAM-L και στη συνέχεια επανήλθε με ασφάλεια στο πλοίο.
Η τουρκική συμμετοχή στην άσκηση "Steadfast Dart 2026" του ΝΑΤΟ
Η αποστολή πραγματοποιήθηκε καθώς η "Steadfast Dart 2026", η μεγαλύτερη άσκηση του ΝΑΤΟ για φέτος, εισερχόταν στην κύρια φάση της.
Η άσκηση έχει σχεδιαστεί ως μια κοινή δοκιμαστική ανάπτυξη για τη νεοσύστατη Συμμαχική Δύναμη Αντίδρασης, με περίπου 10.000 άτομα προσωπικό, περισσότερα από 1.500 οχήματα και 17 πλοία από πάνω από δώδεκα συμμάχους που επικυρώνουν την ταχεία ενίσχυση προς την περιοχή της Βαλτικής από θάλασσα, ξηρά και αέρα.
Για την Τουρκία, η επιλογή της Βαλτικής Θάλασσας ως σκηνικού για την πρώτη χρήση ενός UCAV πλοίου σε πλαίσιο ΝΑΤΟ, σηματοδοτεί ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να προβάλει τις εγχώριες μη επανδρωμένες δυνατότητές της πολύ πέρα από τα χωρικά της ύδατα και να τις ενσωματώσει σε συμμαχικές επιχειρήσεις στη βόρεια πλευρά της Ευρώπης.
Η Άγκυρα έχει αναπτύσσει περίπου 2.000 άτομα στην άσκηση, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του συνόλου των στρατευμάτων που έχουν αναπτυχθεί υπό τη σημαία της Συμμαχικής Δύναμης Αντίδρασης.
Παράλληλα με το TCG Anadolu, η τουρκική ναυτική συμβολή περιλαμβάνει τη νέα φρεγάτα κλάσης I TCG Istanbul και την εκσυγχρονισμένη φρεγάτα κλάσης Barbaros TCG Oruçreis, που παρέχουν δυνατότητες αεράμυνας περιοχής, ανθυποβρυχιακού πολέμου και μάχης επιφανείας.
Από πελυράς χερσαίων δυνάμεων, η 66η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού έχει επιβιβαστεί στο Anadolu με τακτικά τεθωρακισμένα οχήματα 4x4 BMC Vuran και στοιχεία υλικοτεχνικής υποστήριξης.
Το Bayraktar TB3
Κατασκευασμένο ειδικά ως UCAV μεσαίου υψομέτρου και μεγάλης αντοχής, έχει άτρακτο μήκους 8,35 μέτρων, άνοιγμα πτερύγων 14 μέτρων με πτυσσόμενα εξωτερικά πάνελ και μέγιστο βάρος απογείωσης στην κατηγορία 1,45-1,6 τόνων.
Μπορεί να μεταφέρει έως και 280 κιλά ωφέλιμου φορτίου σε έξι σημεία στήριξης κάτω από το φτερό και τροφοδοτείται από έναν κινητήρα turbodiesel TEI-PD170, προσφέροντάς του αντοχή πέραν των 24 ωρών ανάλογα με το φορτίο.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του στην ξηρά TB2, το TB3 είναι προσαρμοσμένο για λειτουργίες πλοίων: το ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης, η χαμηλή ταχύτητα απώλειας στήριξης και η δυνατότητα εκτόξευσης από ένα σύντομο άλμα σκι του επιτρέπουν να απογειώνεται και να προσγειώνεται σε πλοίο κατηγορίας LHD χωρίς καταπέλτες ή καλώδια συγκράτησης.
Στη βασική του διαμόρφωση, το TB3 φέρει έναν ηλεκτροοπτικό/υπέρυθρο πυργίσκο ASELFLIR-500 για επιτήρηση και στόχευση ημέρας και νύχτας.
Οι δοκιμές και οι δηλώσεις της βιομηχανίας υποδεικνύουν επιλογές για ένα μικρό ραντάρ ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης ζώνης X, ατρακτίδια ηλεκτρονικού πολέμου, ακόμη και διανομείς ηχοσημαντήρων, μετατρέποντας το αεροσκάφος σε έναν αρθρωτό κόμβο αισθητήρων για ηλεκτρονική επιτήρηση.
Από την οπτική γωνία μιας αμφίβιας ομάδας εργασίας, αυτός ο συνδυασμός αντοχής και αρθρωτού ωφέλιμου φορτίου είναι εξίσου σημαντικός με τον ρόλο κρούσης του TB3.
Σε σύγκριση με τα παραδοσιακά ελικόπτερα πλοίου, το UCAV προσφέρει σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο παραμονής και χαμηλότερο λειτουργικό κόστος, αν και με χαμηλότερη ταχύτητα και με μεγαλύτερη ευπάθεια σε έντονα αμφισβητούμενο εναέριο χώρο.
Σε ένα σενάριο της Βαλτικής, ένα TB3 σε τροχιά μπροστά από μια αμφίβια ομάδα μπορεί να διατηρεί συνεχή παρακολούθηση των παραλιών προσγειάλωσης, επικίνδυνων θαλάσσιων στενών και των επιθέσεων εναντίον της από μικρά επιφανειακά μαχητικά ή μη επανδρωμένα σκάφη.
Το TB3 θα μπορούσε επίσης να παρέχει βασική ανθυποβρυχιακή επίγνωση σε ρηχά παράκτια νερά, λειτουργώντας ως ένα «φτωχό» αερομεταφερόμενο μέσο έγκαιρης προειδοποίησης και ASW για μεσαίου μεγέθους ναυτικούς που δεν διαθέτουν ειδικά αεροσκάφη περιπολίας σταθερών πτερύγων.
Το μικροπυρομαχικό MAM-L της Roketsan
Επίσημα στοιχεία περιγράφουν το MAM-L ως ένα ελαφρύ, ημιενεργό όπλο ολίσθησης με καθοδήγηση λέιζερ, μήκους περίπου 1 m, διαμέτρου 160 mm και βάρους περίπου 22 kg, με αποτελεσματική εμβέλεια έως 15 km όταν απελευθερώνεται από υψόμετρο.
Οι επιλογές κεφαλής περιλαμβάνουν διαδοχικά αντιθωρακιστικά, υψηλής εκρηκτικότητας θρυμματισμό έκρηξης και θερμοβαρικά φορτία κατάλληλα για στόχους που κυμαίνονται από κύρια άρματα μάχης και ελαφρά θωρακισμένα οχήματα έως προσωπικό, θέσεις ραντάρ και μικρά σκάφη.
Επίσης , οι έξι σκληρές αιχμές του ΤΒ3 και το ωφέλιμο φορτίο των 280 κιλών του επιτρέπουν να μεταφέρει ένα μικτό φορτίο πυρομαχικών, συμπεριλαμβανομένων βομβών ολίσθησης MAM-T για επιθέσεις μεγαλύτερης εμβέλειας, τον αεροβαλλιστικό πύραυλο UAV-122 και τα πυρομαχικά KEMANKEŞ-1, ενώ τα μελλοντικά σχέδια ενσωμάτωσης αναφέρουν βόμβες μικρής διαμέτρου TOLUN και πυραύλους αέρος-αέρος μικρής εμβέλειας SUNGUR.
Οι δοκιμές συνέργειας
Οι τουρκικές δοκιμές τα τελευταία χρόνια έχουν επίσης καταδείξει πώς το TB3 εντάσσεται σε μια ευρύτερη μη επανδρωμένη αλυσίδα εξόντωσης στη θάλασσα.
Κατά τη διάρκεια προηγούμενων ασκήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, τα TB3 που επιχειρούσαν από την Anadolu είχαν κατευθύνει τα μη επανδρωμένα οχήματα επιφανείας ALBATROS-S της ASELSAN σε θαλάσσιους στόχους, λειτουργώντας ως αισθητήρες εκτός του πλοίου και ρελέ επικοινωνίας που ξεπερνούν τα όρια της οπτικής επαφής μιας πλατφόρμας επιφανείας.
Σε τέτοια σενάρια, το UCAV αναγνωρίζει και παρακολουθεί ένα εχθρικό σκάφος, μεταδίδει τις συντεταγμένες του σε ένα σμήνος καμικάζι USV ή σε πυραύλους κατά πλοίων που εκτοξεύονται από πλοία ή παράκτιες πυροβολαρχίες και μπορεί να παρέχει ενημερώσεις μέσης πορείας για όπλα εν πτήσει.
Στόχος η εξυπηρέτηση της "Γαλάζιας Πατρίδας"
Η ανάπτυξη του Anadolu στη Βαλτική και η ζωντανή κρούση του TB3 συνδέουν διάφορα σκέλη της τουρκικής ναυτιλιακής πολιτικής.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», δίνει έμφαση στην εξασφάλιση ευρύτερων θαλάσσιων ζωνών στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως πυλώνα εθνικής αυτονομίας.
Την τελευταία δεκαετία, αυτό το δόγμα έχει οδηγήσει σε έναν σημαντικό εκσυγχρονισμό του στόλου και στην ανάπτυξη εγχώριων αισθητήρων, όπλων και πλατφορμών.
Προβάλλοντας μια αμφίβια ναυαρχίδα εξοπλισμένη με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη Βαλτική υπό τα χρώματα του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα καταδεικνύει ότι αυτές οι επενδύσεις δεν εξυπηρετούν μόνο εθνικές διαφορές στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν για συλλογική άμυνα στη βόρεια πλευρά της συμμαχίας.
Πολύ περιορισμένες οι δυνατότητες του TB-3 Bayraktar στο Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο
Ωστόσο παρά το "τουρκικό show" του TB-3 στην άσκηση του ΝΑΤΟ, αυτό παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες , αφού θα έχει πολύ χαμηλή βιωσιμότητα όταν ενεργήσει εντός περιοχής προστατευόμενης από πυκνά ολοκληρωμένα συτήματα αεράμυνας, όπως αυτά του Ρωσικού στόλου στην Βαλτική αλλά και σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο.
Το TB3 παραμένει ένα μη stealth, ελικοκίνητο αεροσκάφος, του οποίου η επιβιωσιμότητα έναντι σύγχρονων πυραύλων εδάφους-αέρος μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς ή μαχητικών αεροσκαφών είναι πολύ περιορισμένη, ειδικά σε έντονα αμφισβητούμενο εναέριο χώρο.
Η εξάρτησή του από τις συνδέσεις δεδομένων το καθιστά ευάλωτο σε ηλεκτρονικό πόλεμο και παρεμβολές, οι οποίες είναι πιθανό να κατέχουν εξέχουσα θέση σε οποιαδήποτε σύγκρουση υψηλής έντασης στην περιοχή της Βαλτικής και του Αιγαίου-ΝΑ Μεσογείου.
Αυτές οι ευπάθειες υπογραμμίζουν την ανάγκη λειτουργίας του TB-3 υπό την προστατευτική ομπρέλα των μέσων αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου που μεταφέρονται από πλοία και εντός προσεκτικά σχεδιασμένων μέτρων ελέγχου του εναέριου χώρου.
Σημαίνουν επίσης ότι, οι επιχειρήσεις UCAV πρέπει να εναρμονίζονται με αυστηρές διαδικασίες αναγνώρισης και αποσυμφόρησης σε πολυσύχναστες θαλάσσιες λωρίδες, ίδε Βαλτική-Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο οι οποίες μπορούν να επιβραδύνουν τον ρυθμό των επιθέσεων ακόμη και όταν οι αισθητήρες και τα όπλα τεχνικά θα επέτρεπαν ταχεία εμπλοκή.
