Η τουρκική ρητορική επανέρχεται με γνώριμα σχήματα, αυτή τη φορά μέσα από τις δηλώσεις του Χουλουσί Γκιουλέρ, ο οποίος μίλησε για σχέσεις «win–win», την ίδια στιγμή που η Άγκυρα επιμένει σε θέσεις και πρακτικές που προκαλούν ευθέως στο Αιγαίο και την Κύπρο. Η αντίφαση ανάμεσα στη φρασεολογία περί συνεργασίας και στην επιμονή σε μονομερείς διεκδικήσεις δεν περνά απαρατήρητη και επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας.
Οι δηλώσεις περί «αμοιβαίου οφέλους» παρουσιάζονται ως άνοιγμα διαλόγου και προσπάθεια αποκλιμάκωσης. Ωστόσο, συνοδεύονται από πάγιες αναφορές που αμφισβητούν κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας. Η τουρκική πλευρά συνεχίζει να συνδέει την έννοια της συνεργασίας με απαιτήσεις που δεν εδράζονται στο διεθνές δίκαιο, διατηρώντας ανοιχτά όλα τα μέτωπα έντασης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κόπηκε “τιμολόγιο” από τον Πούτιν ; Ρώσος Βουλευτής της Δούμας: Ο Ζελένσκι είναι τρομοκράτης και αυτός και η κλίκα του θα εξοντωθούν
Ρητορική εξομάλυνσης με σταθερές κόκκινες γραμμές
Η προσέγγιση που ακολουθείται από την Άγκυρα δεν είναι νέα. Κάθε αναφορά σε «win–win» συνοδεύεται από την επανάληψη γνωστών θέσεων για το Αιγαίο, τις θαλάσσιες ζώνες και το Κυπριακό. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία εμφανίζεται διεθνώς ως δύναμη διαλόγου, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ακέραιες τις διεκδικήσεις της.
Η στάση αυτή δημιουργεί ένα διπλό μήνυμα. Από τη μία πλευρά, καλλιεργείται εικόνα συνεννόησης. Από την άλλη, οι δηλώσεις και οι ενέργειες αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο κλιμάκωσης, εφόσον οι τουρκικές απαιτήσεις δεν γίνουν αποδεκτές. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον μόνιμης αβεβαιότητας, όπου η ένταση παραμένει παρούσα ακόμη και σε περιόδους φαινομενικής ηρεμίας.
Αιγαίο και Κύπρος στο επίκεντρο
Το Αιγαίο και η Κύπρος εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό άξονα της τουρκικής στρατηγικής. Η ρητορική περί «δίκαιου διαμοιρασμού» και «κοινών λύσεων» επανέρχεται συστηματικά, χωρίς όμως να συνοδεύεται από αναγνώριση του υφιστάμενου νομικού πλαισίου. Αντίθετα, η Άγκυρα επιμένει σε ερμηνείες που εξυπηρετούν τις δικές της επιδιώξεις.
Στην Κύπρο, η τουρκική στάση παραμένει αμετακίνητη, με αναφορές που συντηρούν τη λογική των δύο κρατών και υπονομεύουν κάθε προοπτική ουσιαστικής λύσης. Παράλληλα, στο Αιγαίο, οι δηλώσεις περί συνεργασίας συνυπάρχουν με αιχμές που αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Το μήνυμα προς το διεθνές ακροατήριο
Η επιλογή της φρασεολογίας «win–win» απευθύνεται κυρίως στο διεθνές ακροατήριο. Η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί ως παράγοντας σταθερότητας, μεταφέροντας την ευθύνη της έντασης στην άλλη πλευρά. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε αντίδραση παρουσιάζεται ως αδιαλλαξία, ενώ οι τουρκικές θέσεις προβάλλονται ως λογικές και ισορροπημένες.
Ωστόσο, η πρακτική εφαρμογή αυτής της πολιτικής δείχνει ότι η ρητορική δεν συνοδεύεται από αντίστοιχες κινήσεις αποκλιμάκωσης. Αντιθέτως, η επιμονή σε πάγιες διεκδικήσεις διατηρεί το κλίμα δυσπιστίας και περιορίζει τις πιθανότητες ουσιαστικού διαλόγου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι φοβούνται οι ΗΠΑ ; Οι πρεσβείες τους στην ΕΕ υποβάλουν εκθέσεις για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω μαζικής μετανάστευσης
Μια στρατηγική με συνέπεια, όχι τυχαία
Η στάση Γκιουλέρ δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος μιας σταθερής στρατηγικής. Η Τουρκία επιδιώκει να διατηρεί ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα, συνδυάζοντας ήπιους τόνους με σκληρές θέσεις. Αυτό το μοντέλο επιτρέπει στην Άγκυρα να προσαρμόζει τη ρητορική της ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες, χωρίς να υποχωρεί επί της ουσίας.
