Τις τελευταίες εβδομάδες έχει στηθεί ένας απίστευτος χορός τρόμου γύρω από την εμφάνιση του λαγοκέφαλου και του λεοντόψαρου στα ελληνικά νερά. Η είδηση πούλησε πανικό και βόλεψε πάρα πολλούς. Όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. Και σε αυτή την περίπτωση ο πραγματικός κλέφτης δεν έχει λέπια ούτε κολυμπάει στον βυθό.

Τα ξενικά είδη και ο πραγματικός κίνδυνος
Ο λαγοκέφαλος αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα πιο προβληματικά λεσσεψιανά είδη της Μεσογείου. Σύμφωνα με τα αυστηρά επιστημονικά δεδομένα του καθηγητή Δημήτρη Κλαουδάτου ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και χωρίζεται σε δύο μέτωπα. Αφενός υπάρχει ο τοξικολογικός κίνδυνος λόγω της ισχυρότατης τετροδοτοξίνης που φέρει και αφετέρου ο μηχανικός κίνδυνος εξαιτίας του εξαιρετικά δυνατού σαγονιού του. Το συγκεκριμένο ψάρι έχει ήδη κάνει την εμφάνιση του στις ακτές της Αττικής και του Νότιου Ευβοϊκού δημιουργώντας εύλογη αλλά συχνά υπερβολική ανησυχία.
Παράλληλα το λεοντόψαρο με τα ιδιαίτερα δηλητηριώδη αγκάθια του διεκδικεί και αυτό τον δικό του ζωτικό χώρο προς τα βόρεια. Όμως κανένα από αυτά τα πλάσματα δεν επιτίθεται απρόκλητα στον άνθρωπο. Τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν κυρίως λόγω άγνοιας απροσεξίας ή λανθασμένης αναγνώρισης. Τα ψάρια αυτά απλώς ακολουθούν το αλάνθαστο ένστικτο της επιβίωσης σε ένα περιβάλλον που βρήκαν εντελώς ανοχύρωτο. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο ξεκινάει η δική μας τεράστια και εγκληματική ευθύνη.

Η καρέτα καρέτα και τα Δίχτυα
Η φύση διαθέτει πάντα τους δικούς της μηχανισμούς ισορροπίας. Στην περίπτωση του τοξικού λαγοκέφαλου ο απόλυτος ρυθμιστής ακούει στο όνομα θαλάσσια χελώνα Καρέτα Καρέτα. Αυτό το υπέροχο πλάσμα διαθέτει πανίσχυρα σαγόνια ικανά να συνθλίψουν τον εισβολέα και έναν οργανισμό που αντέχει πλήρως την περιβόητη τοξίνη του. Αποτελεί την απόλυτη φυσική ασπίδα της πατρίδας μας απέναντι στην ανεξέλεγκτη εξάπλωση του συγκεκριμένου είδους.
Τι κάνουμε λοιπόν εμείς για να προστατεύσουμε αυτόν τον πολύτιμο σύμμαχο απέναντι στην απειλή; Τον εξολοθρεύουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Οι χελώνες πνίγονται μαζικά στα δίχτυα της αλόγιστης υπεραλίευσης ή καταλήγουν νεκρές από τις προπέλες των ταχύπλοων σκαφών. Διαλύουμε με τα ίδια μας τα χέρια τον μοναδικό φυσικό θηρευτή και μετά αναρωτιόμαστε με περισσή υποκρισία γιατί γεμίζουν οι θάλασσές μας με ανεπιθύμητα είδη. Αδειάζουμε κυριολεκτικά τον βυθό από τα ντόπια ψάρια και αφήνουμε ορθάνοιχτη την πόρτα στους απρόσκλητους επισκέπτες του Σουέζ.

Ο λαγοκέφαλος δεν έχτισε αυθαίρετα πάνω στο κύμα ούτε έριξε βιομηχανικά λύματα στον Σαρωνικό. Η δική μας ανεξέλεγκτη δόμηση στα νησιά αλλοιώνει βάναυσα το παραδοσιακό τοπίο και καταστρέφει ανεπανόρθωτα τις παραλίες ωοτοκίας. Βλέπετε είναι πολλά τα λεφτά για να αφήσουμε άδεια μια παραλία χωρίς να την πνίξουμε στις ομπρέλες και τις πλαστικές ξαπλώστρες. Η άναρχη τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την ανεπαρκή διαχείριση των απορριμμάτων βάζουν την τελική υπογραφή στην απόλυτη οικολογική χρεοκοπία.
Το να δείχνουμε συνεχώς με το δάχτυλο ένα ψάρι προσφέρει απλώς το τέλειο άλλοθι στους εργολάβους της περιβαλλοντικής καταστροφής. Το ευαίσθητο οικοσύστημα της Ελλάδας θα σωθεί μόνο αν κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα. Πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να πριονίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε αναλαμβάνοντας το κόστος για γενναίες αποφάσεις. Οι απειλές της κλιματικής αλλαγής γιγαντώνονται και η θάλασσα δεν πρόκειται να συγχωρήσει την αλαζονεία κανενός.