Ο Δημήτρης Καμπόλης, Φυσικός, κατεύθυνσης Περιβάλλοντος και Μετεωρολογίας, MSc - Περιβαλλοντικών Σπουδών και Κλιματικής Αλλαγής ανέλυσε τα μέχρι στιγμής δεδομένα προκειμένου να αποτυπώσει τις προβλέψεις για τον καιρό του φετινού χειμώνα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής ενδείξεις, ο φετινός χειμώνας στην Ελλάδα αναμένεται να χαρακτηριστεί από αυξημένη ατμοσφαιρική δραστηριότητα, επαναλαμβανόμενες διαταραχές και σημαντικές θερμοκρασιακές διαφοροποιήσεις. Ο μήνας με ισχυρότερη ένδειξη ψύχους είναι ο Ιανουάριος.
Το γενικό συμπέρασμα κάνει λόγο για έναν χειμώνα με αρκετές κακοκαιρίες, σημαντικές βροχές και επιμέρους ψυχρά επεισόδια χωρίς όμως παρατεταμένο και γενικευμένο ψύχος.
Γενική τάση και σχολιασμός για τον Χειμώνα 2026-2027
Ένας χειμώνας με έντονη ατμοσφαιρική δραστηριότητα, συχνές διαταραχές και σημαντικές θερμοκρασιακές αντιθέσεις.
Η συνολική εικόνα της ανάλυσης των στατιστικών δεδομένων για τον χειμώνα 2026–2027 (Δεκέμβριος 2026 – Φεβρουάριος 2027) παρουσιάζει ιδιαίτερο μετεωρολογικό ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει μια περίοδο με αυξημένη ατμοσφαιρική δραστηριότητα, επαναλαμβανόμενες διαταραχές και σημαντικές θερμοκρασιακές διαφοροποιήσεις μεταξύ της ανώτερης και της κατώτερης τροπόσφαιρας.
Το πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο της εποχικής εικόνας είναι η επιμονή των αρνητικών θερμοκρασιακών αποκλίσεων στα 500hPa και στους τρεις μήνες, με εντονότερη τάση κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου. Η συμπεριφορά αυτή υποδηλώνει την πιθανότητα συχνότερης παρουσίας ψυχρότερων αερίων μαζών στην ανώτερη τροπόσφαιρα και διαδοχικών ατμοσφαιρικών διαταραχών στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της ανατολικής Μεσογείου.
Ωστόσο, η θερμοκρασιακή εικόνα στα 850hPa παρουσιάζει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα. Οι αναλύσεις δεν υποδεικνύουν αξιόλογα διαστήματα με παρατεταμένο ψύχος. Αντίθετα, διακρίνονται σημαίνουσες στατιστικά εναλλαγές ψυχρότερων και θερμότερων αερίων μαζών, με τη βόρεια και βορειοδυτική Ελλάδα να εμφανίζουν συχνότερα ψυχρότερες συνθήκες και τη νότια και νησιωτική χώρα να διατηρούν κατά περιόδους υψηλότερες θερμοκρασίες. Ιδιαίτερα προς το τέλος του Φεβρουαρίου διακρίνεται τάση σημαντικής θερμοκρασιακής ανόδου στα χαμηλότερα ατμοσφαιρικά επίπεδα, παρά τη διατήρηση χαμηλότερων θερμοκρασιών στην ανώτερη τροπόσφαιρα.
Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της ανάλυσης είναι η αυξημένη υετική δραστηριότητα που εμφανίζεται σε αρκετές γεωγραφικές περιοχές κατά τη διάρκεια και των τριών μηνών. Η Δυτική Ελλάδα, τα Ιόνια και η Ήπειρος παρουσιάζουν αυξημένες ενδείξεις επαναλαμβανόμενων και αυξημένων βροχοπτώσεων, στοιχείο που συνδέεται με την πιθανή εμφάνιση διαδοχικών διαταραχών από τη δυτική και την κεντρική Μεσόγειο.
Η Θράκη και το Βόρειο Αιγαίο εμφανίζουν επίσης σημαντικές θετικές αποκλίσεις σε αρκετά χρονικά διαστήματα, με το Βόρειο Αιγαίο να παρουσιάζει ιδιαίτερα έντονη υετική τάση κατά τον Ιανουάριο.Η Θεσσαλία και η Κεντρική Ελλάδα εμφανίζουν επίσης αξιόλογη υετική δραστηριότητα, ενώ η Πελοπόννησος παρουσιάζει σημαντικές περιόδους αυξημένων βροχοπτώσεων, κυρίως κατά τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο.
Στο Νότιο Αιγαίο και την Κρήτη η υετική εικόνα είναι περισσότερο μεταβλητή, με εναλλαγές σχετικά ξηρών περιόδων και χρονικών διαστημάτων με σημαντικά αυξημένο υετό (πιθανόν έντονα φαινόμενα μικρότερης διάρκειας).
- Θερμοκρασιακές αντιθέσεις και πιθανότητα χειμερινών επεισοδίων
- Η συνύπαρξη ψυχρότερων συνθηκών στην ανώτερη τροπόσφαιρα και σχετικά θερμότερων αερίων μαζών στα χαμηλότερα ατμοσφαιρικά επίπεδα αποτελεί ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της στατιστικής ανάλυσης.
Η συγκεκριμένη διάταξη μπορεί, υπό κατάλληλες συνθήκες δυναμικής υποστήριξης, να ευνοήσει την ανάπτυξη ισχυρής ατμοσφαιρικής αστάθειας, οργανωμένων καταιγίδων και έντονων βροχοπτώσεων. Παράλληλα, κατά τις περιόδους όπου οι ψυχρότερες αέριες μάζες θα επηρεάζουν και τα χαμηλότερα επίπεδα, θα δημιουργούνται προϋποθέσεις για χιονοπτώσεις στα ορεινά/ημιορεινά και ενδεχομένως και σε χαμηλότερα υψόμετρα, κυρίως στη βόρεια και κεντρική Ελλάδα.
Η εξέλιξη του χειμώνα από μήνα σε μήνα
- Ο Δεκέμβριος φαίνεται να λειτουργεί ως ένας μήνας με έντονη ατμοσφαιρική δραστηριότητα και αυξημένες βροχοπτώσεις, με σημαντικές θερμοκρασιακές διαφορές μεταξύ ανώτερης και κατώτερης τροπόσφαιρας. Η σταδιακή ενίσχυση της υετικής τάσης προς το τέλος του μήνα υποδηλώνει πιθανότητα αξιόλογων χειμερινών κακοκαιριών.
- Ο Ιανουάριος αποτελεί τον μήνα με το ισχυρότερο ψυχρό αποτύπωμα στην ανώτερη τροπόσφαιρα. Η επιμονή των αρνητικών αποκλίσεων στα 500hPa, σε συνδυασμό με την αυξημένη υετική δραστηριότητα σε αρκετές περιοχές, δημιουργεί τις πιο ενδιαφέρουσες προϋποθέσεις για την πιθανότητα εκδήλωσης χειμερινών επεισοδίων. Πρόκειται για την περίοδο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως προς την πιθανότητα ψυχρών διαταραχών και χιονοπτώσεων, εφόσον επιβεβαιωθεί η έλευση χαμηλών θερμοκρασιών και στα χαμηλότερα ατμοσφαιρικά επίπεδα.
- Ο Φεβρουάριος διατηρεί την ψυχρή τάση στην ανώτερη τροπόσφαιρα, αλλά εμφανίζει σταδιακή θερμοκρασιακή άνοδο στα 850hPa, κυρίως κατά το τελευταίο δεκαήμερο. Η υετική δραστηριότητα παραμένει σημαντική, με ενδείξεις σημαντικών βροχοπτώσεων και στη νότια Ελλάδα.
-Επίμονες αρνητικές αποκλίσεις θερμοκρασίας στα 500hPa.
-Σημαίνουσες στατιστικά εναλλαγές ψυχρών και θερμότερων αερίων μαζών στα 850hPa.
-Αυξημένη υετική δραστηριότητα σε αρκετές περιοχές.
-Αυξημένη πιθανότητα επαναλαμβανόμενων οργανωμένων κακοκαιριών.
-Σημαντικά χειμερινά επεισόδια με χιονοπτώσεις σε ορεινά/ημιορεινά.
Μήνας με ισχυρότερη ένδειξη ψύχους: Ιανουάριος 2027
Συνολικά, τα προγνωστικά δεδομένα υποδεικνύουν έναν χειμώνα που ενδέχεται να χαρακτηρίζεται περισσότερο από τη συχνότητα και τη δυναμική των ατμοσφαιρικών διαταραχών παρά από τη διάρκεια ενός συνεχούς/παρατεταμένου ψυχρού μοτίβου.
Η Ελλάδα φαίνεται να βρίσκεται τον φετινό χειμώνα σε τροχιά εναλλαγής ψυχρότερων αυλώνων στα 500hPa και θερμότερων αερίων μαζών στα 850hPa με αποτέλεσμα αρκετές περιόδους έντονων καιρικών φαινομένων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πιθανότητα αυξημένων βροχοπτώσεων στη δυτική και βόρεια Ελλάδα, αλλά και σε τμήματα του Αιγαίου και της κεντρικής χώρας. H βόρεια Ελλάδα φαίνεται να συγκεντρώνει αυξημένες πιθανότητες για ψυχρές εισβολές μεγαλύτερης διάρκειας, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις θα καταλήξουν ως ψυχρές εξάρσεις στα ανατολικά και νότια.
