Αγία Νεομάρτυς Λυγερή, η Χιοπολίτης

Ανάμεσα στην πληθώρα των ηρωικών Νεομαρτύρων μας υπάρχουν και πολλέςΧριστιανές κόρες, οι οποίες αντάλλαξαν με τη ζωή τους την ομολογία τους στοΧριστό και διαφύλαξαν την τιμή τους από τους αισχρούς και αλλόθρησκους
τυράννους. Μια από αυτές είναι και η αγία και ένδοξος Νεομάρτυς Λυγερή ηΧιοπολίτης.

Γεννήθηκε περί το 1804 στο χωριό Ανάβατο του μαρτυρικού νησιού της Χίου, ηοποία δοκίμασε το πλέον σκληρό πρόσωπο της τουρκικής δουλείας. Οι γονείς τηςήταν απλοϊκοί νησιώτες, οι οποίοι όμως είχαν ακλόνητη πίστη στο Θεό, δίνοντάς
τους δύναμη να συνεχίζουν την πικρή ζωή της δουλείας. Να υπομένουν τουςεξευτελισμούς, τις αγγαρείες, τη βαριά φορολογία και τον υποβιβασμό τους στηνκατηγορία των κτηνών. Ως «άπιστοι», σύμφωνα με το Κοράνιο και τις ισλαμικέςπαραδόσεις, η ζωή τους είχε μικρή αξία για τους μουσουλμάνους κατακτητές καιτυράννους.

Μια από τις μεγάλες χαρές τους ήταν η χαριτωμένη κορούλα τους Λυγερή, έναπραγματικά θεόσταλτο δώρο στη ζωή τους. Την ανάθρεψαν με παιδεία και νουθεσίαΚυρίου. Με την απλοϊκή, αλλά βαθειά πίστη τους στο Θεό, στάλαξαν στην αγνή
ψυχή της την πίστη στον αληθινό Τριαδικό Θεό και με το παράδειγμά τους τηςδίδαξαν την αρετή, τη σεμνότητα, την τιμιότητα και την αγνότητα. Μεγάλωσε καιέγινε μια άρτια προσωπικότητα, με πνευματικά χαρίσματα και σπάνιο σωματικόκάλλος. Οι χωριανοί της την αγαπούσαν, την τιμούσαν και τη θαύμαζαν.Στα 1822 ορίστηκε από την Υψηλή Πύλη (οθωμανική διοίκηση) ένας σκληρός,απάνθρωπος και φιλήδονος πασάς. Η πλειοψηφία των τούρκων αξιωματούχωνθεωρούσαν τους υπόδουλους Χριστιανούς ως κτήμα τους και αντικείμεναεκμετάλλευσής τους. Τους άνδρες ως υποζύγια, να εργάζονται και να τουςφορολογούν και τις γυναίκες να τις χρησιμοποιούν, τις μεν όμορφες και νεαρές γιατην ικανοποίηση των κτηνωδών ορέξεων τους, τις δε άσχημες και προχωρημένηςηλικίας για υπηρέτριες των σπιτιών τους. Όποια γυναίκα τους άρεσε, χωρίς ναρωτήσουν την ίδια, ή τους οικείους της, την άρπαζαν και την έκλειναν στα σκοτεινάκαι αμαρτωλά χαρέμια τους.

Ο ακόλαστος αυτός πασάς, σε μια από τις περιοδείες του στο νησί έτυχε να δει τηνδεκαοχτάχρονη τότε Λυγερή. Η ομορφιά της και το αρχοντικό της παράστημα τουέκαμε εντύπωση και την επιθύμησε ερωτικά. Έδωσε εντολή να την οδηγήσουν
μπροστά του και με παρακάλια και ταξίματα της ζήτησε να ενδώσει στις αμαρτωλέςτου έξεις. Της έταξε πλούτη, δόξα, τιμές και δύναμη, αν ήθελε να την πάρει στοσαράι του. Να την κάμει ερωμένη του. Αλλά εκείνη, χωρίς να το σκεφτεί καθόλου,απέρριψε τις ανήθικες προτάσεις του. Μάλιστα σήκωσε το κεφάλι της προς τονουρανό, στο Νυμφίο της ψυχής της, προς τον Οποίο προσεύχονταν μυστικά, για νατην ενδυναμώσει και να μη πέσει θύμα των δολωμάτων του πασά. Αναλογιζόταν ταουράνια αγαθά, τα άφθαρτα και αιώνια, ασύγκριτα ανώτερα από αυτά που της έταζε ο
ακόλαστος μουσουλμάνος αξιωματούχος. Σκεφτόταν την ατέρμονη Βασιλεία τωνΟυρανών, η οποία δεν έχει καμιά ομοιότητα με την σαθρή και τυραννική βασιλείατων τυράννων αλλοθρήσκων Οθωμανών.

Ο πασάς προσπάθησε να συγκρατήσει το θυμό του, ελπίζοντας ότι με τον καιρό θατην έπειθε να ικανοποιήσει την αμαρτωλή του επιθυμία. Έστελνε συχνά ανθρώπουςτου στο χωριό της, παρακαλώντας την και παροτρύνοντάς την να δεχτεί τις προτάσειςτου. Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο θέριευε το αμαρτωλό του πάθος για την Χριστιανήκοπέλα. Αλλά εκείνη έμεινε αμετάπειστη.

Στις 6 Σεπτεμβρίου του έτους 1822 οι κάτοικοι του χωριού είχαν πανηγύρι,γιόρταζαν την εορτή του εν «Χώναις θαύματος» του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, όπου οΤαξιάρχης των ουρανίων δυνάμεων είχε σώσει θαυματουργικά την πόλη της Μ.Ασίας. Αυτή την ημέρα διάλεξε ο ακόλαστος πασάς να αρπάξει την Λυγερή. Έστειλεένα απόσπασμα στρατιωτών, για να τη συλλάβουν, την ώρα που οι χωριανοί τηςγλεντούσαν, χαίρονταν και χόρευαν αμέριμνοι. Οι χωριανοί, βλέποντας τους
τούρκους στρατιώτες αναστατώθηκαν και άρχισαν να τρέχουν να σωθούν. Μόνο ηΛυγερή έμεινε ατρόμητη στη θέση της. Της ζήτησαν να τους ακολουθήσει με τηθέλησή της και όταν αυτή αρνήθηκε, την άρπαξαν με το ζόρι και έτρεξαν προς το
σημείο που λεγόταν Ελίντα, όπου την περίμενε ο πασάς.Η Λυγερή προσευχόταν καθ’ οδόν, παρακαλώντας το Χριστό, το Νυμφίο τηςψυχής της να την ενδυναμώσει στη νέα περιπέτειά της. Να διατηρήσει ανόθευτη τηνπίστη της σε Εκείνον και αγνό το κορμί της. Όσο εκείνη αντιστέκονταν, τόσο οιτραχείς και σκληρόκαρδοι στρατιώτες την κακομεταχειρίζονταν, την έβριζαν, τηνέδερναν και την απειλούσαν. Όταν έφτασαν σε κάποιο απόκρημνο σημείο η Λυγερή
πιάστηκε από μια αγριοβερυκοκιά, με τόση δύναμη, ώστε ήταν αδύνατο στουςστρατιώτες να την αποκολλήσουν από το δένδρο. Τότε άρχισαν να την κακοποιούν,να τη βρίζουν και να την απειλούν περισσότερο. Την βλασφημούσαν και την
απειλούσαν ότι θα την σκότωναν επί τόπου, αν δεν άφηνε το δένδρο. Εκείνηαπαντούσε: «Εγώ Χριστιανή γεννήθηκα και Χριστιανή θα πεθάνω, την πίστη δεναλλάζω. Παρακάτω δεν πρόκειται να πάω, κάντε μου ό, τι θέλετε».

Τότε πλησίασε ένας θηριώδης μαύρος σκλάβος Λαζός, ο οποίος έβγαλε τογιαταγάνι του και της έκοψε το κεφάλι, το άρπαξε και έφυγε τρέχοντας για τηνΕλίντα. Μερικοί Χριστιανοί τον κυνήγησαν μάταια να του το πάρουν. Το ιερό τηςσώμα σπαρταρούσε ακέφαλο και πότιζε με το τίμιο αίμα του το χώμα της χιακής γης.Έτρεξε και η μητέρα της, με κλαμένα μάτια, μα και καμάρι, καθότι η κόρη τηςαξιώθηκε του μαρτυρίου για το Χριστό, πήρε τρεις χούφτες από το αίμα της κάνονταςτρεις σταυρούς στα βράχια. Ο ένας από αυτούς διακρίνεται μέχρι σήμερα. Ο σκλάβοςόταν πήγε το κεφάλι στον πασά εκείνος θύμωσε, διότι ήθελε ζωντανή την Λυγερή καιαποκεφάλισε το σκλάβο, φεύγοντας λυπημένος για την πόλη της Χίου και υψώνονταςμαύρη σημαία στο πλοιάριό του. Ο τόπος του μαρτυρίου έγινε τόπος προσκυνήματοςγια τους Χιώτες, οι οποίοι ευλαβούνται την αγία Λυγερή.
Η μνήμη της τιμάται στις 6 Σεπτεμβρίου.