Ο καθένας μας πιστεύει πως το δικό του ρολόι δείχνει το σωστό χρόνο.
Ή αλήθεια όμως είναι πως ο Θεός είναι κυρίαρχος του χρόνου. Ο Θεός δίνει στον καθένα από εμάς έναν ορισμένο χρόνο ζωής πάνω στη γη. Σε κάποιον περισσότερο χρόνο, σε κάποιον λιγότερο. Ίδια όμως και απαράλλακτα είναι και τα δύο εν συγκρίσει με την αιώνια ζωή του άλλου κόσμου, σαν μία σταγόνα νερό μπροστά στον ωκεανό.
Ο Θεός εκτιμά την αξία κάθε ανθρώπου και κάθε λαού και το κριτήριο Του, είναι αλάνθαστο. Ο Θεός είναι αυτός που υπολογίζει τους αιώνες, τα χρόνια, τις ημέρες και τα λεπτά και Αυτός δεν είναι δυνατόν να κάνει λάθος στο μέτρημα.
Έτσι είναι αδερφοί μου και είναι καθήκον μας να εμπιστευόμαστε την πλάστιγγα του Θεού και το ρολόι του. Όλα τα άλλα έρχονται από μόνα τους.
Οι υπολογισμοί των ανθρώπων είναι λαθεμένοι και δεν πρέπει να τους εμπιστευόμαστε.
Οι μοχθηροί άνθρωποι λαθεμένα λογαριάζουν τη διάρκεια ζωής του δίκαιου ανθρώπου και οι μοχθηροί λαοί λαθεμένα λογαριάζουν τη διάρκεια ζωής του λαού μας.
Κακόμοιροι είναι στην άγνοια τους. Δεν γνωρίζουν τον Θεό.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις, ασιατικές και ευρωπαϊκές, κάτω από τις οποίες ο λαός μας είναι υπόδουλος, ζυγίζουν και πάλι το λαό μας και τον αξιολογούν με εξευτελιστική τιμή. Μέτρησαν το χρόνο του λαού μας στο ρολόι τους και έκριναν πως οι μέρες του είναι μετρημένες. Λογαριάζουν όμως με τα κριτήρια της επιστήμης και της πολιτικής, της "αλάνθαστης" πολιτικής.
Οι υπολογισμοί τους όμως, θα αποδειχτούν και πάλι λάθος! Θα αποδειχτούν μαντεία στο κατακάθι του φλιτζανιού του καφέ.
Ο λαός μας έχει κριθεί με το μέτρο του Θεού και η αξία του αποδείχτηκε και πάλι μεγάλη. Για αυτό και ο Πανάγαθος Θεός έχει χαρίσει σε εμάς και στα παιδιά μας, την τελευταία μας γενιά, το Βάπτισμα Του και το Χρίσμα Του, το "απαραίτητο δαχτυλίδι" για την αιώνια ζωή. Αν είχαν δίκαιο οι μοχθηροί λαοί, δεν θα μας είχε χαρίσει το υπέρτατο δώρο Του.
Αδερφοί μου, αν δεν μας αγαπούσε ο Θεός, από παλιά θα είχαμε χαθεί από την αγορά του κόσμου. Αν δεν μας αγαπούσε δεν θα είχε στείλει τον Άγιο Πατροκοσμά, τον Πατέρα του Γένους μας, που έφερε την εθνική μας παλιγγενεσία. Αν δεν μας αγαπούσε δεν θα μας είχε στείλει τον Άγιο Παΐσιο και τον Άγιο Πορφύριο και δεκάδες άλλους φωτισμένους ανθρώπους, φωστήρες και διδασκάλους όχι μόνο του Γένους μας αλλά και ολόκληρης της Οικουμένης. Αν ο Θεός δεν μετρούσε τη διάρκεια της ζωής μας, με τα δικά του μέτρα, οι "Μεγάλες Δυνάμεις" του κόσμου από παλιά θα μας είχαν θάψει και θα είχαν ανοίξει δρόμους πάνω από τους τάφους μας.
Όμως, ο Θεός είναι κυρίαρχος κάθε πλάσματος που δημιούργησε.
Εάν δεν υπήρχε αυτός θα μας είχαν φάει ζωντανούς οι εχθροί μας.
Μπορούμε άραγε να αντιληφθούμε όλοι μας αυτά τα λόγια; Ευχαριστήσαμε όλοι μας θερμά τον Κύριο για τις απειράριθμες ευεργεσίες που προσφέρει στον καθένα από εμάς και στον λαό μας; Όχι.
Γι' αυτό το λόγο ο Κύριος μας, θα μας διαπαιδαγωγήσει, όπως ο βοσκός τιμωρεί με τη βέργα του το κοπάδι που φεύγει από το σωστό δρόμο και παραλίγο θα έπεφτε στον γκρεμό.
Ας συνέλθουμε όσο είναι ακόμα καιρός και ας προσκυνήσουμε τον Χριστό μαζί με τους βοσκούς, τους Αγγέλους και με τους προγόνους μας. Όχι όπως οι Εβραίοι, για μία στιγμή, επιδερμικά και επιφανειακά, αλλά παντοτινά από καρδιάς ας προσκυνήσουμε τον παντοδύναμο Χριστό και ας δοξάσουμε τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, εις τους αιώνας των αιώνων, κραδαίνοντας τα σύμβολα της νίκης, ψέλνοντας σαν τα μικρά παιδιά... «Ωσαννά εν τοις υψίστοις• ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου. Ωσαννά εν τοις υψίστοις».
Α.Δ.
