Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η θρησκευτική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων στα προσκυνήματα της σημερινής Τουρκίας αποτελεί ένα από τα πιο ζωντανά και συναρπαστικά φαινόμενα της σύγχρονης ζωής, προκαλώντας βέβαια τους φανατικούς ισλαμιστές.
Χιλιάδες μουσουλμάνοι στην Τουρκία, κάθε χρόνο επισκέπτονται ορθόδοξα χριστιανικά προσκυνήματα, αναζητώντας θεραπεία, προστασία ή την εκπλήρωση μιας ευχής, αναγνωρίζοντας τη «χάρη» των χριστιανών αγίων.
Ιστορικά, η Κωνσταντινούπολη έχει συνδεθεί άρρηκτα με την προστασία της Θεοτόκου (η οποία θεωρούνταν η Υπέρμαχος Στρατηγός) και των Αγίων, όπως ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Δημήτριος. Οι πιστοί θεωρούν ότι αυτή η πνευματική «ομπρέλα» δεν έχει πάψει να υφίσταται, παρά τις ιστορικές μεταβολές.
Το γεγονός ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, και δεκάδες αγιάσματα και μοναστήρια παραμένουν ενεργά και ζωντανά μέσα στους αιώνες, ερμηνεύεται ως απόδειξη αυτής της διαρκούς πνευματικής παρουσίας.
Αυτό το φαινόμενο δείχνει ότι, πέρα από τις πολιτικές και δογματικές διαφορές, η λαϊκή ευσέβεια και η ανάγκη του ανθρώπου για το θείο δημιουργούν γέφυρες, μετατρέποντας τα χριστιανικά μνημεία σε κοινούς τόπους ελπίδας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αντιμετωπίζει αυτή την προσέλευση με απόλυτο σεβασμό, διάκριση και ποιμαντική ευαισθησία, καθώς βλέπει σε αυτό το φαινόμενο μια ζωντανή γέφυρα ειρήνης και αμοιβαίας κατανόησης.
Οι πόρτες των ναών και των αγιασμάτων είναι πάντα ανοιχτές για κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
Οι ορθόδοξοι κληρικοί υποδέχονται τους μουσουλμάνους προσκυνητές με αγάπη. Δεν προσπαθούν να τους αλλάξουν πίστη, αλλά σέβονται την ανάγκη τους να πλησιάσουν το θείο.
Οι ιερείς διαβάζουν συχνά ευχές (όπως για την υγεία ή την προστασία) στους μουσουλμάνους επισκέπτες, ενώ πολλοί από αυτούς ανάβουν κεριά και ασπάζονται τις εικόνες με τον δικό τους, βαθιά ευλαβικό τρόπο.
Παρά τη μαζική προσέλευση ετεροδόξων, το Πατριαρχείο διασφαλίζει ότι τα μνημεία παραμένουν ενεργοί χώροι ορθόδοξης λατρείας, όπου οι λειτουργίες και τα μυστήρια τελούνται αυστηρά βάσει της εκκλησιαστικής παράδοσης.
Πολλοί μουσουλμάνοι στην Τουρκία επισκέπτονται ορθόδοξα χριστιανικά προσκυνήματα, αναζητώντας θεραπεία, προστασία ή την εκπλήρωση μιας ευχής, αναγνωρίζοντας τη «χάρη» των χριστιανών αγίων.
Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της μοναδικής συνύπαρξης περιλαμβάνουν:
Ο Άη Γιώργης ο Κουδουνάς (Πρίγκηπος): Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου (ημέρα γιορτής του Αγίου), δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι Τούρκοι ταξιδεύουν στο νησί της Πριγκήπου. Ανεβαίνουν ξυπόλητοι τον λόφο προς το μοναστήρι, κρατώντας κλωστές και ξετυλίγοντάς τις κατά μήκος του μονοπατιού για να «δεθεί» η ευχή τους, ενώ αφήνουν τάματα και ζητούν τη βοήθεια του Αγίου Γεωργίου.
Το Αγίασμα της Πρώτης του Μηνός (Βέφα): Στον ναό της Παναγίας της Ταχυδρομούσας στη γειτονιά Βέφα, κάθε πρώτη ημέρα του μήνα συγκεντρώνεται πλήθος μουσουλμάνων. Αγοράζουν μικρά διακοσμητικά κλειδιά (που συμβολίζουν το «άνοιγμα» της τύχης, της δουλειάς ή της υγείας), παίρνουν αγίασμα από τον ορθόδοξο ιερέα και διαβάζουν προσευχές.
Τα Αγιάσματα της Πόλης: Δεκάδες μικρότερα ορθόδοξα αγιάσματα (όπως της Αγίας Παρασκευής ή της Αγίας Άννας) είναι πασίγνωστα στις τουρκικές γειτονιές ως "Ayazma" και οι ντόπιοι τα επισκέπτονται συστηματικά για να πάρουν ευλογημένο νερό για τους ασθενείς τους.
Το Σπίτι της Παναγίας (Meryem Ana Evi) στην Έφεσο: Είναι ίσως το πιο διάσημο παγκοσμίως. Οι μουσουλμάνοι τρέφουν τεράστιο σεβασμό για την Παναγία (την αναφέρουν στο Κοράνι ως Meryem Ana). Κατακλύζουν το προσκύνημα, ανάβουν κεριά και γεμίζουν τον «τοίχο των ευχών» με σημειώματα και δεμένα πανιά, ζητώντας τη μεσιτεία της.
Η Μονή Σουμελά στην Τραπεζούντα: Παρά την ιστορική της περιπέτεια, η Παναγία Σουμελά παρέμενε πάντα ένας τόπος σεβάσμιος για τους ντόπιους μουσουλμάνους της Μαύρης Θάλασσας. Ακόμα και σήμερα, πολλοί επισκέπτονται το μνημείο όχι μόνο ως τουρίστες, αλλά αναγνωρίζοντας την πνευματική ιερότητα του χώρου.
Το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (Fenerli Kilise) στην Αμάσεια / Καππαδοκία: Σε πολλές περιοχές της Ανατολίας και της Καππαδοκίας, ερείπια ή διατηρημένοι ναοί του Αγίου Γεωργίου (τον οποίο οι μουσουλμάνοι συχνά ταυτίζουν με τη λαϊκή φιγούρα του Hızır– ενός αθάνατου αγίου που βοηθά όσους έχουν ανάγκη) αποτελούν διαχρονικά σημεία προσφοράς ταμάτων από τον τοπικό πληθυσμό.
Η φιγούρα της Παναγίας και η ταύτιση του Αγίου Γεωργίου με τον Χιζίρ αποτελούν τις δύο ισχυρότερες θεολογικές και λαϊκές γέφυρες ανάμεσα στον Χριστιανισμό και το Ισλάμ στην περιοχή της Ανατολίας.
Για τους μουσουλμάνους, η Meryem Ana (Μητέρα Μαρία) είναι το απόλυτο σύμβολο της απόλυτης υποταγής και εμπιστοσύνης στο θέλημα του Θεού. Γι' αυτό τον λόγο, οι μουσουλμάνες γυναίκες τη θεωρούν προστάτιδά τους και καταφεύγουν στα προσκυνήματά της (όπως στην Έφεσο) για να ζητήσουν τη βοήθειά της σε θέματα μητρότητας, οικογένειας και υγείας.
Στην τουρκική λαϊκή παράδοση, ο Άγιος Γεώργιος έχει ταυτιστεί σε απόλυτο βαθμό με μια μυστηριακή, αθάνατη φιγούρα του Ισλάμ, τον Χιζίρ (Hızır ή Khidr).
Στη μουσουλμανική παράδοση, ο Χιζίρ είναι ένας «αιώνιος προφήτης» ή άγιος που ήπιε από το «νερό της ζωής». Περιπλανιέται στη γη μεταμορφωμένος, εμφανίζεται ξαφνικά για να σώσει ανθρώπους που βρίσκονται σε απόγνωση ή θανάσιμο κίνδυνο, και μετά εξαφανίζεται.
Τα κοινά στοιχεία με τον Άγιο Γεώργιο, είναι ότι και οι δύο θεωρούνται έφιπποι σωτήρες (ο Άγιος Γεώργιος πάνω στο λευκό του άλογο).
Ιστορικά, πολλοί χριστιανοί αναγκάστηκαν να εξισλαμιστούν, αλλά κράτησαν κρυφά την ευλάβειά τους προς τους Αγίους (όπως τον Άη Γιώργη ή την Παναγία), μεταφέροντας αυτή την παράδοση στις επόμενες γενιές των μουσουλμανικών οικογενειών τους.
