Η Ιερά Σινδόνη του Τορίνο επιστρέφει στο προσκήνιο, όχι με θαύματα, αλλά με ένα «γενετικό μωσαϊκό» που μπερδεύει ακόμα και τους πιο έμπειρους επιστήμονες!
Η Ιερά Σινδόνη, το ύφασμα που για εκατομμύρια πιστούς τύλιξε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά τη Σταύρωση, βρίσκεται ξανά στο μικροσκόπιο. Μια νέα επιστημονική μελέτη (που δημοσιεύτηκε στο bioRxiv) φέρνει στο φως ευρήματα που προκαλούν δέος. Πάνω στις ίνες του εντοπίστηκε DNA από ολόκληρο τον κόσμο, δημιουργώντας μια εικόνα που μοιάζει με «παγκόσμιο ημερολόγιο» επαφών.
«Τα ευρήματά μας αναδεικνύουν τις συνθήκες διατήρησης του υφάσματος και τις περιβαλλοντικές αλληλεπιδράσεις του, προσφέροντας σημαντικές πληροφορίες για τις γενετικές παραλλαγές που εντοπίστηκαν και προέρχονται από πολλαπλές βιολογικές πηγές», ανέφερε η ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχε ο Gianni Barcaccia από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα.
Η Έκπληξη από την Ανατολή: Το Ινδικό DNA
Το πιο συγκλονιστικό εύρημα της ομάδας του καθηγητή Gianni Barcaccia από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα είναι ότι περίπου το 40% του ανθρώπινου DNA που βρέθηκε στο ύφασμα συνδέεται με πληθυσμούς ινδικής καταγωγής.
Η Θεωρία αυτή ανοίγει δύο σενάρια. Είτε το ύφασμα κατασκευάστηκε στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού, είτε ταξίδεψε μέσω των μεγάλων εμπορικών δρόμων της Μεσσοποταμίας και της Μεσογείου, συγκεντρώνοντας ίχνη από ανθρώπους που το άγγιξαν κατά τη διάρκεια των αιώνων.
Ένα βιολογικό «μωσαϊκό» από ζώα, ψάρια και φυτά
Πέρα από το ανθρώπινο στοιχείο, οι αναλύσεις αποκάλυψαν μια απίστευτη ποικιλία βιολογικών ιχνών:
Ζωικό Βασίλειο: Εντοπίστηκε γενετικό υλικό από γάτες, σκύλους, κοτόπουλα, βόδια, ελάφια, ακόμη και ψάρια ή έντομα.
Χλωρίδα: Βρέθηκαν ίχνη από σιτάρι, καρότα, πατάτες, αλλά και φυτά από διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτά τα στοιχεία μαρτυρούν ότι η Σινδόνη δεν ήταν κλεισμένη σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, αλλά εκτέθηκε σε αμέτρητες περιβαλλοντικές επιδράσεις, από αγροτικές περιοχές μέχρι πολυσύχναστους ναούς.
Η μάχη των χρονολογήσεων: Μεσαίωνας ή αρχαιότητα;
Το μυστήριο παραμένει «ζωντανό» λόγω των αντικρουόμενων απόψεων:
Η ανάλυση του 1988 είχε δείξει ότι το ύφασμα κατασκευάστηκε μεταξύ 1260 και 1390, τοποθετώντας το στον Μεσαίωνα.
Το ύφασμα, διαστάσεων περίπου 4,4 επί 1,1 μέτρων, καταγράφηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1354 και αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά αλλά και αμφιλεγόμενα χριστιανικά κειμήλια. Φυλάσσεται εδώ και αιώνες στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.
Η Νέα Έρευνα που έγινε δείχνει τα δείγματα που συλλέχθηκαν το 1978 δείχνουν DNA από διαφορετικές εποχές, κάτι που κάνει την ταυτοποίηση του «αρχικού» κατόχου σχεδόν αδύνατη. Η έντονη παρουσία βακτηρίων του δέρματος αποδεικνύει ότι χιλιάδες χέρια άγγιξαν το κειμήλιο ανά τους αιώνες.
Η ψηφιακή αμφισβήτηση
Την ίδια ώρα, ο ειδικός Cicero Moraes από τη Βραζιλία υποστηρίζει ότι η εικόνα του «Εσταυρωμένου» στη Σινδόνη μπορεί να μην είναι αποτύπωμα σώματος, αλλά ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα (ανάγλυφο) από την εποχή του Μεσαίωνα. Ωστόσο, οι πιστοί και πολλοί μελετητές παραμένουν ακλόνητοι, θεωρώντας ότι καμία επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει πλήρως πώς δημιουργήθηκε αυτή η μοναδική απεικόνιση.
