Το Μαρόκο δεν είναι πια μια ομάδα που απλώς συμμετέχει, αλλά μια ομάδα που γράφει ιστορία. Τα «Λιοντάρια του Άτλαντα» άφησαν το στίγμα τους στο Κατάρ, γινόμενοι η πρώτη αφρικανική ομάδα που έφτασε στους ημιτελικούς και τώρα στο Μουντιάλ 2026, με νέα καθοδήγηση από τον πάγκο, στοχεύουν σε μια ανάλογη υπέρβαση.
Το αστέρι: Αχράφ Χακίμι
Πλεονεκτήματα: Το σύστημα του Ουάμπι θα δημιουργήσει χώρο για τον κορυφαίο παίκτη Χακίμι, ενώ η πρόκριση στους τέσσερις του 2022 έχει ενισχύσει την ομαδική αυτοπεποίθηση.
Αδυναμίες: Οι οικοδεσπότες του Afcon δυσκολεύτηκαν να αντεπεξέλθουν στην πίεση, με αποκορύφωμα έναν γελοίο τελικό, και θα βρίσκονται ξανά υπό στενή παρακολούθηση αυτό το καλοκαίρι.
Μουντιάλ 2026: Το ρόστερ του Μαρόκο
Τερματοφύλακες: Γιασίν Μπουνού (Αλ Χιλάλ), Μουνίρ Ελ Καζουί (Μπερκάν), Αχμέντ Ρεντά Τανγκαουτί (Αγκφάρ)
Αμυντικοί: Νουσαΐρ Μαζραουί (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ανάς Σαλαχαντίν (PSV), Γιουσέφ Μπελαμάρι (Αλ Αχλί), Ασράφ Χακίμι (Παρί), Ζακαρία Ελ Ουαχντί (Γκενκ), Τσαντί Ριάντ (Κρίσταλ Πάλας), Ναγιέφ Αγκέρ (Μαρσέιγ), Ρεντουάν Χαλχάλ (Μέχελεν)
Μέσοι: Σαμίρ Ελ Μουραμπέτ (Στρασμπούρ), Αγιούμπ Μπουαντί (Λιλ), Νέιλ Ελ Αιναουί (Ρόμα), Σοφιάν Άμραμπατ (Μπέτις), Αζεντίν Ουναχί (Ζιρόνα), Μπιλάλ Ελ Κχανούς (Στουτγάρδη), Ισμαέλ Σαϊμπάρι (PSV)
Επιθετικοί: Αμπντεσαμπάντ Εζαλζουλί (Μπέτις), Τσεμσντίν Ταλμπί (Σάντερλαντ), Σουφιάν Ραχίμι (Αλ Αΐν), Αγιούμπ Ελ Κααμπί (Ολυμπιακός), Μπραχίμ Ντίαθ (Ρεάλ), Γιασίν Γκεσίμ (Στρασμπούρ), Αγιούμπ Αμαϊμουνί (Άιντραχτ)
Μαρόκο: Το προφίλ των παικτών
Τερματοφύλακες
Γιασίν Μπουνού (35 ετών)
Ο Γιασίν Μπουνού υπήρξε ένας από τους βασικούς πυλώνες της ιστορικής πορείας του Μαρόκου στο Κατάρ το 2022 και παραμένει ένας από τους πιο αγαπητούς παίκτες των φιλάθλων. Αν και γεννημένος στο Μόντρεαλ, μεγάλωσε στην Καζαμπλάνκα, όμως η καρδιά του χτυπά… στη Νότια Αμερική. Παρά το νεανικό του «φλερτ» με τη Μπόκα Τζούνιορς, ο «Μπόνο» έτρεφε ανέκαθεν έναν ιδιαίτερο θαυμασμό για τη Ρίβερ Πλέιτ.
Η αγάπη του αυτή «κλείδωσε» κατά τη θητεία του στην Ατλέτικο Μαδρίτης, έχοντας δίπλα του τους «Ριβεριάνους» Ντιέγκο Σιμεόνε και Χερμάν Μπούργος. Μάλιστα, η αφοσίωσή του φτάνει σε σημείο να έχει ονομάσει τον σκύλο του «Άριελ», προς τιμήν του εμβληματικού «10» της Ρίβερ, Άριελ Ορτέγκα.
Μετά από εννέα χρόνια και σχεδόν 160 εμφανίσεις στη La Liga, ο 35χρονος πλέον τερματοφύλακας αποφάσισε το 2023 να μετακομίσει στη Σαουδική Αραβία για λογαριασμό της Αλ-Χιλάλ, κλείνοντας έναν μεγάλο κύκλο στην Ευρώπη.
Μουνίρ Ελ Καζουί (37 ετών)
Με πάνω από μια δεκαετία παρουσίας στην εθνική ομάδα, ο Μουνίρ αποτελεί έναν από τους βετεράνους των «Λιονταριών του Άτλαντα». Η περίπτωσή του είναι μοναδική, καθώς είναι ο μοναδικός παίκτης της αποστολής που γεννήθηκε στη Μελίγια – τον ισπανικό θύλακα στις ακτές του βόρειου Μαρόκου. Στα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο, ο Μουνίρ χρειαζόταν να συνδυάζει τις προπονήσεις με τη βοήθεια στο εστιατόριο του πατέρα του.
«Έπρεπε να βοηθήσω, αλλά ήταν κάπως παράξενο. Κάποιοι από τους οπαδούς που με αποθέωναν στα γήπεδα, λίγο μετά μου ζητούσαν να τους σερβίρω έναν καφέ ή ένα γεύμα», εξομολογείται. Μετά από μια πολυετή καριέρα σε Ισπανία, Τουρκία και Σαουδική Αραβία, ο Μουνίρ επέλεξε το 2024 να επιστρέψει στο Μαρόκο για λογαριασμό της RS Μπερκάνε, όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου.
Αχμέντ Ρεντά Τανγκαουτί (30 ετών)
Μετά τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, η καριέρα του Αχμέντ Ρέντα Ταγκναουτί φάνταζε να έχει πάρει μια σταθερά ανοδική πορεία. Όμως, η ζωή ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή επιφυλάσσει συχνά απότομες ανατροπές. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε ένας από τους ήρωες της κατάκτησης του CAF Champions League το 2022, ο Ταγκναουτί είδε την πόρτα της εξόδου από τη Γουιντάντ Καζαμπλάνκα.
Ακολούθησε μια σκοτεινή περίοδος, όπου ο τερματοφύλακας πάλεψε με προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, βιώνοντας την κατάθλιψη. Μετά από ένα πέρασμα από τη γενέτειρά του, τη Μαγκρέμπ Φεζ, η επιστροφή του στα μεγάλα σαλόνια ήρθε το 2024 με τη φανέλα της AS FAR. Παρά τον σκεπτικισμό των οπαδών, ο σύλλογος τον εμπιστεύτηκε και ο Ταγκναουτί δικαίωσε απόλυτα αυτή την πίστη, αναδεικνυόμενος σε κεντρική φιγούρα της ομάδας που έφτασε στον πρώτο της ηπειρωτικό τελικό μετά από 40 χρόνια.
Αμυντικοί
Νουσαΐρ Μαζραουί (28 ετών)
Για τον Νουσάιρ Μαζραουί, η πίστη του στο Ισλάμ δεν είναι απλώς μια προσωπική επιλογή, αλλά ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η ζωή και η καριέρα του. Το 2024, ο Μαζραουί ζήτησε ειδική άδεια από τη μαροκινή ομοσπονδία για να πραγματοποιήσει το προσκύνημα στη Μέκκα κατά τη διάρκεια της διακοπής για τις εθνικές ομάδες, υπογραμμίζοντας τη σημασία της σύνδεσης με τη μουσουλμανική κοινότητα. «
Η σύνδεση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη μουσουλμανική κοινότητα είναι πολύ σημαντική… αν μπορώ να τους προσφέρω κάτι πίσω, είναι κάτι καλό», εξομολογήθηκε. Πέρα από την πνευματική του αναζήτηση, ο Μαζραουί έδωσε μάχη με τους τραυματισμούς, βρίσκοντας τη λύση σε μια ριζική αλλαγή διατροφής. «Δεν πίνω πια αναψυκτικά με ανθρακικό. Η διαφορά στη ζάχαρη είναι τεράστια και τελικά, το νερό κάνει τη διαφορά», δήλωσε πέρυσι στο The Athletic, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του σώματος είναι εξίσου σημαντική με την πνευματική ευεξία.
Ανάς Σαλαχαντίν (24 ετών)
Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ολλανδία, όπως και πολλοί από τους συμπαίκτες του στην εθνική ομάδα, ο Σαλάχ-Εντίν φόρεσε τη φανέλα της «Οράνιε» σε όλα τα επίπεδα των μικρών εθνικών, μέχρι και την Κ21, πριν πάρει την απόφαση να εκπροσωπήσει το Μαρόκο. Στα 24 του χρόνια, ο αμυντικός της PSV έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό στη θέση του αριστερού μπακ.
Το μαχητικό του πνεύμα δεν είναι τυχαίο: σφυρηλατήθηκε στις δύσκολες μάχες που έδωσε για να καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του Άγιαξ, ενώ όπως ο ίδιος τονίζει, η οικογένειά του υπήρξε το στήριγμά του στις πιο σκοτεινές στιγμές. «Δούλεψα σκληρά σε κορυφαίες ακαδημίες και ξεπέρασα σοβαρούς τραυματισμούς, όπως ένα κάταγμα στον αστράγαλο. Αυτά σε ωριμάζουν γρήγορα. Έμαθα ότι πρέπει να ζεις σαν… καλόγερος αν θες να δρέψεις τους καρπούς, και οι γονείς μου με βοήθησαν αφάνταστα σε αυτό», εξομολογείται.
Γιουσέφ Μπελαμαρί (27 ετών)
Μετά τη θητεία του στη FUS Ραμπάτ, ο Μπελαμαρί επέστρεψε το 2023 στη γενέτειρά του, την Καζαμπλάνκα, για να φορέσει τη φανέλα της ιστορικής Ράζα. Όμως, το «ονειρικό» αήττητο νταμπλ που είχε κατακτήσει ο σύλλογος σύντομα μετατράπηκε σε μακρινή ανάμνηση, καθώς οι ραγδαίες διοικητικές εξελίξεις και η φυλάκιση του πρώην προέδρου δημιούργησαν ένα ασφυκτικό περιβάλλον.
Η κατάσταση έγινε ανυπόφορη για τον ίδιο, ο οποίος δεν δίστασε να κατακεραυνώσει τη διοίκηση μετά από μια ήττα: «Δεν μπορείς να περιμένεις να θερίσεις τριαντάφυλλα όταν φυτεύεις αγκάθια», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Πέρα από τα διοικητικά «αγκάθια», ο Μπελαμαρί παραμένει ένα «διαμάντι» στο γήπεδο: το χαρισματικό αριστερό του πόδι και η ικανότητά του να δημιουργεί χώρους για τους συμπαίκτες του τον καθιστούν απαραίτητο «γρανάζι» στο πλάνο του Μοχάμεντ Ουάμπι, ενώ η προθυμία του να προσφέρει ακόμα και από τον πάγκο τον έκανε την ιδανική επιλογή για τον ομοσπονδιακό τεχνικό του Μαρόκου.
Ασράφ Χακίμι (27 ετών)
Ο Αχράφ Χακίμι, ο περσινός «Αφρικανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς», θεωρείται δίχως αμφιβολία ο κορυφαίος δεξιός μπακ στον κόσμο και ίσως ο πρώτος αληθινός «σούπερ σταρ» του μαροκινού ποδοσφαίρου. Ωστόσο, η λάμψη της καριέρας του επισκιάστηκε το 2023 από μια σοβαρή κατηγορία για βιασμό, με τον ίδιο να επιβεβαιώνει τον Φεβρουάριο ότι θα οδηγηθεί σε δίκη, αρνούμενος ωστόσο κατηγορηματικά τις καταγγελίες.
«Σήμερα, μια κατηγορία αρκεί για να δικαιολογήσει μια δίκη. Είναι εξίσου άδικο για τους αθώους όσο και για τα πραγματικά θύματα. Περιμένω ήρεμα αυτή τη δίκη, η οποία θα επιτρέψει να λάμψει δημόσια η αλήθεια», δήλωσε στα social media. Παρά τον «θόρυβο» εκτός γηπέδων, εντός των γραμμών ο Χακίμι παραμένει ασταμάτητος: ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του πρώτου Champions League της Παρί Σεν Ζερμέν το 2025, ενώ διατηρεί μια ισχυρή φιλία με τον Κιλιάν Εμπαπέ. «Αυτός ήταν που με βοήθησε με τα γαλλικά μου όταν πρωτοήρθα στο Παρίσι», θυμάται για τον πρώην συμπαίκτη του και νυν άσο της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ζακαρία Ελ Ουαχντί (24 ετών)
Ο Ζακάρια Ελ Ουαχντί αποτελεί μια από τις πιο ελπιδοφόρες παρουσίες της νέας γενιάς του μαροκινού ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει το Κύπελλο Εθνών Κ23 το 2023 και μια θέση στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων ένα χρόνο μετά. Πρόκειται για έναν «μοντέρνο» φουλ-μπακ που συμμετέχει ενεργά στην επίθεση, προσφέροντας πολύτιμες λύσεις. Γεννημένος κοντά στην Αμβέρσα, ο Ελ Ουαχντί εντάχθηκε στη Γκενκ το 2023.
Όταν το 2024 ο συμπαίκτης του, Μπιλάλ Ελ Κανούς, πήρε μεταγραφή για τη Λέστερ, εκείνος επέλεξε να παραμείνει στην ομάδα του, παρά το έντονο ενδιαφέρον της Μπενφίκα. Αποκάλυψε αργότερα πως προτεραιότητά του ήταν η οικογένειά του, καθώς ο πατέρας του, Μοχάμεντ, έδινε μάχη με τη λευχαιμία. Ο πατέρας του υπήρξε καθοριστικός για την καριέρα του και ήταν εκείνος που τον ενθάρρυνε να αγωνιστεί με τα χρώματα του Μαρόκου. Όταν κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Ζακάρια σκεφτόταν να εκπροσωπήσει το Βέλγιο, ο πατέρας του τις διέψευσε κατηγορηματικά στα μαροκινά μέσα ενημέρωσης. «Φυσικά και το Βέλγιο είναι μια σπουδαία χώρα, αλλά η καρδιά μου είναι μαροκινή», δηλώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος.
Τσαντί Ριάντ (22 ετών)
Ο Σάντι Ριάντ έμοιαζε προορισμένος για την απόλυτη κορυφή. Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Εθνών Κ23 και την αποφοίτησή του από τη «La Masia» της Μπαρτσελόνα, η μεταγραφή του στην Κρίσταλ Πάλας –έπειτα από μια εξαιρετική θητεία στη Ρεάλ Μπέτις και το πρώτο του γκολ με την εθνική Μαρόκου– έμοιαζε με το επόμενο φυσικό βήμα.
Ωστόσο, η καριέρα του στο Λονδίνο σημαδεύτηκε από σοβαρούς τραυματισμούς, με έναν επίμονο τραυματισμό στο γόνατο να τον κρατά εκτός δράσης για σχεδόν δύο χρόνια. «Το να περνάς από αναγνωρίσιμος παίκτης στο να είσαι “κανένας” ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Ήμουν φυλακισμένος στο γυμναστήριο για πάνω από έναν χρόνο, κοιτάζοντας τους συμπαίκτες μου να προπονούνται ενώ εγώ έπρεπε να σηκώνω βάρη. Αλλά χάρη στην οικογένειά μου, που μετακόμισε στο Λονδίνο για μένα, όλα έγιναν πιο εύκολα», εξομολογήθηκε στο Le360Sport.
Ναγιέφ Αγκέρ (30 ετών)
Ο Ναγιέφ Αγκέρντ αποτελεί έναν από τους πυλώνες της άμυνας του Μαρόκου, παρά τις δοκιμασίες που έχει αντιμετωπίσει με την υγεία του. Παρά την ατυχία να χάσει τον ημιτελικό του 2022 λόγω τραυματισμού, ο 30χρονος αμυντικός συνεχίζει να πρωταγωνιστεί, αντλώντας δύναμη από τους προσωπικούς του δεσμούς.
Η απόφασή του να περάσει το καλοκαίρι του 2023 αποκλειστικά στο Μαρόκο με την οικογένειά του, μετά από μια δύσκολη σεζόν στην Premier League, αποδεικνύει την ανάγκη του για ισορροπία πέρα από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις.
Η αφοσίωσή του είναι τέτοια, που ακόμα και κατά τη διάρκεια της αποκατάστασής του από χειρουργική επέμβαση τον Μάρτιο, επέλεξε το Μαρόκο ως τον ιδανικό χώρο για να προετοιμαστεί σωματικά και ψυχικά για τις μεγάλες προκλήσεις της εθνικής ομάδας.
Ρεντουάν Χαλχάλ (23 ετών)
Ο 22χρονος αμυντικός Χαλχάλ αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περίπτωση ποδοσφαιριστή που επέλεξε το δύσκολο μονοπάτι της εξέλιξης σε διαφορετικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Μετά την άρνησή του να υπογράψει στο Μονπελιέ, ο Χαλχάλ θήτευσε στις ακαδημίες της Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου διδάχθηκε την πειθαρχία και την ένταση που απαιτεί ο Ντιέγκο Σιμεόνε.
Η μετέπειτα εμπειρία του στην ολλανδική Χέλμοντ Σπορ του έδωσε τον απαραίτητο χρόνο συμμετοχής, προετοιμάζοντάς τον για την καθιέρωσή του στη βελγική Μέχελεν.
Η σταθερή του απόδοση τον οδήγησε το 2024 στις κλήσεις του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος του Μαρόκου, επιβεβαιώνοντας πως η επιλογή του να ρισκάρει με τολμηρές μετακινήσεις απέδωσε καρπούς.
Μέσοι
Σαμίρ Ελ Μουραμπέτ (20 ετών)
Η ιστορία του Ελ Μουραμπέτ είναι μια απόδειξη ότι στο ποδόσφαιρο, η επιμονή μπορεί να νικήσει τα πάντα. Ο 20χρονος μέσος της Στρασμπούρ, που πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με το εθνόσημο του Μαρόκου τον Μάρτιο, δεν είχε πάντα τον δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα. Το 2020, σε ηλικία μόλις 13 ετών, η ίδια η Στρασμπούρ τον απέρριψε κρίνοντάς τον υπέρβαρο, αναγκάζοντάς τον να κάνει μια παύση. Εκείνος όμως δεν λύγισε: μεταπήδησε στο φούτσαλ της Λυών, όπου ξεχώρισε αμέσως. Αφού αρνήθηκε επαγγελματικό συμβόλαιο στην Ισπανία, επέστρεψε στην ομάδα που τον απέρριψε, κερδίζοντας μια θέση στην Κ19 μέσα σε μόλις έξι μήνες.
«Ο γιος μου δεν είναι ο τύπος που θα αρχίσει να κλαίει λέγοντας ότι όλα τελείωσαν», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο πατέρας του, Τιζανί. Σήμερα, υπό τις οδηγίες του Λίαμ Ροζενιόρ, αποτελεί βασικό στέλεχος της πρώτης ομάδας και αγαπημένη επιλογή του Μοχάμεντ Ουάμπι, ο οποίος τον εμπιστεύτηκε από τις μικρές εθνικές έως και το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των ανδρών.
Αγιούμπ Μπουαντί (18 ετών)
Ο Αϊούμπ Μπουαντί δεν είναι απλώς ένα από τα πιο περιζήτητα ταλέντα της Ligue 1, αλλά ένα παιδί-θαύμα που σπάει τα ρεκόρ. Σε ηλικία μόλις 16 ετών και τριών ημερών, έκανε το ντεμπούτο του με τη Λιλ στο Conference League, γράφοντας ιστορία ως ο νεότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί ποτέ σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις της UEFA. Πέρα από την εντυπωσιακή του ψυχραιμία στο γήπεδο, ο Μπουαντί ξεχωρίζει και για την οξύνοια του πνεύματός του: τον Ιούνιο του 2023 κατέκτησε τον διαγωνισμό ευφράδειας των γαλλικών ακαδημιών στο Μέγαρο των Ηλυσίων, μπροστά στην Μπριζίτ Μακρόν, ενώ παράλληλα ολοκλήρωσε το λύκειο και σπουδάζει Μαθηματικά και Φυσική.
Ο προπονητής του στη Λιλ, Μπρούνο Ζενεσιό, είναι ενθουσιασμένος: «Πρέπει να τον προστατεύσουμε από τον θόρυβο γύρω του για να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο. Είναι σπάνιο να βρίσκεις παίκτες στην ηλικία του με τέτοια ποιότητα». Αν και εκπροσώπησε τη Γαλλία σε όλα τα επίπεδα των «μικρών» εθνικών, το Μαρόκο κέρδισε τελικά τη μάχη για την καρδιά του, εξασφαλίζοντας την πίστη του σε διεθνές επίπεδο.
Νέιλ Ελ Αιναουί (24 ετών)
Ο Νιλ Ελ Αϊναουί αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα στον αθλητικό χώρο, καθώς κατάφερε να χαράξει τη δική του πορεία, ξεφεύγοντας από τη «σκιά» του πατέρα του, του εμβληματικού τενίστα Γιουνές Ελ Αϊναουί. Μεγαλωμένος με τις αξίες του επαγγελματισμού που του μετέδωσαν οι γονείς του, ο Νιλ ακολούθησε το όνειρό του στο ποδόσφαιρο, έχοντας ως αφετηρία τη Βαρκελώνη.
Πέρα από την αθλητική του εξέλιξη, ο παίκτης βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας στις αρχές του 2026 για έναν τραγικό λόγο: την ένοπλη ληστεία που υπέστη στην οικία του στη Ρώμη. Το γεγονός ότι ο ίδιος και η οικογένειά του βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένοπλους δράστες αποτελεί μια δύσκολη στιγμή που τον σημάδεψε, αλλά η αποφυγή οποιουδήποτε τραυματισμού επιτρέπει στον ίδιο να συνεχίζει να εστιάζει στην καριέρα του.
Σοφιάν Άμραμπατ (29 ετών)
Ο Σοφιάν Άμραμπατ, ο άνθρωπος που οι φίλοι του ποδοσφαίρου βάφτισαν «Μονομάχο», κουβαλά μια διαδρομή γεμάτη υποσχέσεις που, παρά τα «εκλάμψεις» του, συχνά έμοιαζαν να μην ολοκληρώνονται. Μετά το εντυπωσιακό Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κατάρ, η μετακίνησή του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έμοιαζε με το επόμενο μεγάλο βήμα, όμως παρά την κατάκτηση του FA Cup, ο σύλλογος δεν ενεργοποίησε τη ρήτρα αγοράς του. Ο Άμραμπατ υποστηρίζει πως η απόφαση αυτή δεν ήταν του Έρικ τεν Χαγκ. «Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον Τεν Χαγκ από τότε που ήμουν 20 ετών στην Ουτρέχτη», δήλωσε πριν αντιμετωπίσει τη Γιουνάιτεντ με τη φανέλα της Φενέρμπαχτσε.
«Ήθελε να με κρατήσει το καλοκαίρι, οπότε του εύχομαι τα καλύτερα, αλλά όχι για την Πέμπτη. Ελπίζω να χάσουν». Τελικά, ο 29χρονος μέσος κατέληξε στη Ρεάλ Μπέτις την τελευταία ημέρα της μεταγραφικής περιόδου του 2025. «Ήταν τρελό. Είχα προτάσεις από τη Σαουδική Αραβία και τη Σεβίλλη, αλλά όταν έδειξε ενδιαφέρον η Μπέτις, ήξερα αμέσως ότι ήθελα να πάω εκεί».
Αζεντίν Ουναΐ (26 ετών)
Ο Αζεντίν Ουναχί, ο μέσος που «μαγνήτισε» το βλέμμα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, αναζητούσε επί μακρόν τη χαμένη του αίγλη μετά από τα περάσματα από τη Γαλλία και την Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού . Η μετακίνησή του στη Χιρόνα αποδείχθηκε η ιδανική κίνηση για να ανακάμψει.
Ο 26χρονος Μαροκινός απέδωσε την αγωνιστική του ανάταση στην αυστηρή πειθαρχία που έθεσε ο ίδιος, εντάσσοντας στο πρόγραμμά του προσωπικό προπονητή και εξατομικευμένη διατροφή. Αν και μια νέα περιπέτεια τραυματισμού τον άφησε εκτός από την τελική φάση του τελευταίου Afcon, η εικόνα του στη Χιρόνα δείχνει έναν παίκτη που έχει επαναφέρει την αυτοπεποίθηση και την ποιότητά του σε πρωταγωνιστικό επίπεδο.
Μπιλάλ Ελ Κχανούς (22 ετών)
Ο 22χρονος μέσος Μπιλάλ Ελ Κανούς αποτελεί μια εμβληματική μορφή της νέας γενιάς διεθνών του Μαρόκου, έχοντας χαράξει τον δρόμο για πολλούς αθλητές με διπλή υπηκοότητα. Η επιλογή του να ενταχθεί άμεσα στην εθνική ομάδα ανδρών του Μαρόκου, παρακάμπτοντας τις προσεγγίσεις από το Βέλγιο, ήταν μια κίνηση που τιμά την οικογενειακή του κληρονομιά.
Η καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο είναι εξίσου δυναμική: μετά τη μεταγραφή του στη Λέστερ το 2024 και την εμπειρία του στη γερμανική Bundesliga με τη φανέλα της Στουτγάρδης, ο Ελ Κανούς συνεχίζει να εξελίσσεται. Παρά την επίδραση που έχει στην αφρικανική ποδοσφαιρική κοινότητα, ο ίδιος παραμένει μετριόφρων, προβάλλοντας το τεράστιο ταλέντο της ηπείρου του ως το κλειδί για το μέλλον του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Ισμαέλ Σαϊμπάρι (25 ετών)
Δεν μπορούσε να περπατήσει στα δύο του χρόνια, αλλά σήμερα «τρέχει» την PSV προς την κορυφή. Ο Ισμαέλ Σαϊμπάρι δεν είναι απλώς ένας παίκτης που κερδίζει τίτλους, είναι ένας μαχητής. Από τον ορθοπεδικό νάρθηκα στα πρώτα του βήματα, μέχρι την πικρή απόρριψη της Άντερλεχτ που του είπε ότι «είναι πολύ παχύς», ο Σαϊμπάρι είχε πάντα κάθε λόγο να τα παρατήσει. Δεν το έκανε.
Αντίθετα, πήρε την εκδίκησή του στο γήπεδο και μετατράπηκε στον «αρχιτέκτονα» των δύο διαδοχικών πρωταθλημάτων της PSV. Μια ιστορία για όσους πιστεύουν ότι κανένα εμπόδιο δεν είναι ανυπέρβλητο αν έχεις το πάθος για το παιχνίδι.
Επιθετικοί
Αμπντεσαμπάντ Εζαλζουλί (24 ετών)
Γνωστός στην Ισπανία απλώς ως «Ez Abde», ο χαρισματικός εξτρέμ έχει διανύσει μια εντυπωσιακή διαδρομή από την απογοήτευση του Κατάρ μέχρι την καταξίωση. Γεννημένος στο Μπένι Μελάλ του Μαρόκου, μετακόμισε από νωρίς στην Ισπανία, όπου το ταλέντο του δεν άργησε να τραβήξει τα βλέμματα των σκάουτερ της Μπαρτσελόνα, με την οποία πραγματοποίησε και το ντεμπούτο του υπό τις οδηγίες του Τσάβι.
Μετά από μια επιτυχημένη παρουσία στην Οσασούνα, ο Αμπντέ βρήκε την «Ιθάκη» του στη Ρεάλ Μπέτις, υπό τις οδηγίες του Μανουέλ Πελεγκρίνι, σημειώνοντας μάλιστα το γκολ που άνοιξε το σκορ στον αγώνα του Conference League το 2025 κόντρα στην Τσέλσι. Έχει μείνει στην ιστορία η προσπάθειά του, όταν βρισκόταν στη Μπαρτσελόνα, να πείσει τον τότε 16χρονο Λαμίν Γιαμάλ να επιλέξει το Μαρόκο αντί της Ισπανίας. «Δεν τα κατάφερα», δήλωσε το 2024 στην AS. «Η απόφασή του πρέπει να γίνει σεβαστή. Ελπίζω ο Γιαμάλ να πετύχει τα πάντα, γιατί είναι ένας θεαματικός ποδοσφαιριστής».
Τσεμσντίν Ταλμπί (21 ετών)
Η πορεία του Ταλμπί προς την κορυφή δεν ήταν ποτέ «στρωμένη με ροδοπέταλα». Γεννημένος στο Βέλγιο από Μαροκινό πατέρα και Βελγίδα μητέρα, ο ταλαντούχος εξτρέμ βρέθηκε από την αφάνεια στο προσκήνιο, λάμποντας στη φανέλα της Κλαμπ Μπριζ κατά τη διάρκεια του Champions League 2024-2025. Μόλις λίγους μήνες πριν, ο ίδιος δεν λογιζόταν καν ως βασικός, ενώ είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης σεζόν λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Όμως, η ανθεκτικότητα ήταν πάντα το δυνατό του σημείο. «Ήταν πάντα πιο μικρόσωμος από τους άλλους», θυμάται ο πρώην προπονητής του, Ντουάιτ Ουάιτενς.
«Ήταν εκρηκτικός και περνούσε τους αντιπάλους, αλλά έπρεπε να δουλέψει τη σωματική του διάπλαση. Δεν το έκανε πάντα με χαμόγελο, αλλά το έκανε». Σε αυτό το ταξίδι, ο πατέρας του υπήρξε το σταθερό στήριγμά του, διανύοντας χιλιόμετρα από τις Βρυξέλλες στη Μπριζ ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, όπως το να γεμίσει το ψυγείο του γιου του. Σήμερα, στην πρώτη του σεζόν στην Premier League, ο Ταλμπί έχει ήδη αρχίσει να «γράφει» ιστορία, πετυχαίνοντας καθοριστικά γκολ κόντρα σε «μεγαθήρια» όπως η Λίβερπουλ και η Τσέλσι.
Σουφιάν Ραχίμι (30 ετών)
Ο Σουφιάν Ραχιμί αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, έχοντας μια ζωή άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Ράζα Καζαμπλάνκα από τη στιγμή της γέννησής του. Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε στις εγκαταστάσεις της ομάδας λόγω της θέσης του πατέρα του ως φροντιστή, ο ίδιος αναγκάστηκε να αποδείξει την αξία του εκτός συλλόγου πριν καθιερωθεί ως ηγέτης της Ράζα. Η μετέπειτα μεταγραφή του στην Αλ Αΐν τον ανέδειξε σε πρωταγωνιστή στο επίπεδο της Ασίας, με αποκορύφωμα τη συμβολή του στην κατάκτηση του Champions League το 2024.
Η παρουσία του στην ομάδα των Εμιράτων ενισχύθηκε μάλιστα πρόσφατα από τον αδελφό του, Χουσίν, επισφραγίζοντας την επιτυχημένη πορεία του 29χρονου επιθετικού μακριά από τη χώρα του.
Αγιούμπ Ελ Κααμπί (32 ετών)
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα αθλητικής ανθεκτικότητας. Από τα εργαστήρια ξυλουργικής στην Καζαμπλάνκα έως την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με τη φανέλα του Ολυμπιακού, ο 32χρονος διεθνής Μαροκινός έχει διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία.
Η καριέρα του περιλαμβάνει σταθμούς όπως η Κίνα, η Τουρκία και η Ελλάδα, όπου αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόσωπο της ιστορικής κατάκτησης του Conference League το 2024.
Παρά την απουσία του από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, ο Ελ Κααμπί επέστρεψε δριμύτερος, εντυπωσιάζοντας με την ικανότητά του να σκοράρει με εντυπωσιακά «ψαλιδάκια», γεγονός που του έχει χαρίσει το παρατσούκλι «Bicycle man». Η ετοιμότητά του για μια νέα συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί την επιβράβευση μιας καριέρας γεμάτης προσπάθεια και ανατροπές.
Μπραχίμ Ντίαθ (26 ετών)
Ο Μπραΐμ Ντίας βρέθηκε στο επίκεντρο του πιο αμφιλεγόμενου τελικού στην ιστορία του πρόσφατου Afcon. Ήταν ο πρωταγωνιστής στη φάση του αμφισβητούμενου πέναλτι που προκάλεσε την αποχώρηση των παικτών της Σενεγάλης σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ενώ η δική του αποτυχημένη εκτέλεση «τύπου Πανένκα» μετά την επιστροφή των αντιπάλων, σφράγισε μια δραματική βραδιά.
Την επόμενη μέρα, ο Ντίας ζήτησε συγγνώμη, δηλώνοντας πως η «ψυχή του πονούσε» και αναλαμβάνοντας την πλήρη ευθύνη για την ήττα που αργότερα ανατράπηκε από την CAF μετά την έφεση των Σενεγαλέζων. Για τον παίκτη της Ρεάλ Μαδρίτης, η απόφαση να επιλέξει το Μαρόκο αντί της Ισπανίας το 2024 ήταν ένα καθοριστικό βήμα.
Γεννημένος στη Μάλαγα από Μαροκινό πατέρα, ο Ντίας δεν απέφυγε ποτέ τις ερωτήσεις για την ταυτότητά του: «Είμαι 100% Μαροκινός και 100% Ισπανός. Αγαπώ και τις δύο χώρες», είχε δηλώσει στο Cadena Ser. Παρά το ψυχολογικό βάρος εκείνου του χαμένου πέναλτι, ο Ντίας παραμένει αποφασισμένος να συνεχίσει τη μάχη, «όχι για μένα, αλλά για όλους όσους πίστεψαν σε μένα».
Γιασίν Γκεσίμ (20 ετών)
Ο 20χρονος Γιασίν εξελίσσεται σε ένα από τα πιο υποσχόμενα ταλέντα του μαροκινού ποδοσφαίρου, έχοντας ήδη στο βιογραφικό του μια παγκόσμια διάκριση με την ομάδα Κ20. Η πορεία του, από τα ερασιτεχνικά δοκιμαστικά στη Γαλλία μέχρι την καθιέρωσή του στη Στρασμπούρ υπό τον Γκάρι Ο’Νιλ, αποτελεί απόδειξη της επιμονής του. Η ικανότητά του στην ντρίμπλα, που έχει παρομοιαστεί από τον Ντεμπά Μπα με εκείνη του Χατέμ Μπεν Αρφά, αποτελεί το σήμα κατατεθέν του στο γήπεδο.
Μετά από μια επιτυχημένη παρουσία στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, ο Γιασίν κέρδισε το ντεμπούτο του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ανδρών του Μαρόκου τον Μάρτιο του 2026, επιβεβαιώνοντας πως η επιλογή του να αγωνιστεί για τη χώρα της καταγωγής του ήταν καθοριστική.
Αγιούμπ Αμαϊμουνί (21 ετών)
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Αμαϊμουνί αποτελεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στις κλήσεις του Μαρόκου, εξαργυρώνοντας μια μετεωρική άνοδο τους τελευταίους μήνες. Γεννημένος στην Καταλονία από Μαροκινούς γονείς, μετακόμισε στη Γερμανία στα δέκα του, εγκαταστάθηκε στο Ντόρτμουντ και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στις εγκαταστάσεις της γερμανικής ομοσπονδίας. Μετά από θητείες στην πέμπτη κατηγορία, η Χόφενχαϊμ τον πίστεψε και δικαιώθηκε, καθώς ο ίδιος οδήγησε τη δεύτερη ομάδα στην άνοδο.
Η εξαιρετική του φόρμα φέτος προκάλεσε το ενδιαφέρον της Φρανκφούρτης, η οποία τον απέκτησε τον Ιανουάριο έναντι 200.000 ευρώ. Ένας κλασικός εξτρέμ με ένα «μαγικό» αριστερό πόδι που θυμίζει, αναπόφευκτα, τον Μέσι –αν και ο ίδιος έχει άλλες προτιμήσεις. «Στην πραγματικότητα προτιμώ τη Ρεάλ Μαδρίτης και είμαι φαν του Κριστιάνο Ρονάλντο», δήλωσε τον Απρίλιο στο Hessenchau.de. «Όμως, το ποδοσφαιρικό μου είδωλο είναι ο Νεϊμάρ. Είναι ο ορισμός του αλήτη της μπάλας, όπως κι εγώ, του αρέσει να δοκιμάζει πράγματα». Και ίσως ο ίδιος ο Νεϊμάρ να είναι ο αντίπαλός του στο πρώτο του παιχνίδι σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
