Σύμφωνα με το γνωστό γερμανικό περιοδικό spiegel.de και άρθρο του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, αναμένεται μια ακόμη σφοδρή αναμέτρηση μεταξύ του ΔΝΤ και της Γερμανίας.
Αυτή η «κόντρα» φέρνει την Ελλάδα σε επισφαλή θέση και πάλι , δημιουργώντας αναταράξεις στο εσωτερικό της χώρας που «παλεύει» με το μεταναστευτικό ζήτημα.
Ακόμα κι αν οι συνομιλίες πραγματοποιούνται, το κανονικό παιχνίδι υλοποιείται πίσω στο παρασκήνιο. Οι διαπραγματεύσεις για το νέο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, δεν έχουν περατωθεί . Το Σάββατο, ως γνωστόν τα Wikileaks δημοσίευσαν τα πρακτικά μιας τηλεφωνικής εσωτερικής διάσκεψης μελών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).
Στην συζήτηση μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων του ΔΝΤ αποκαλύπτεται το μεγάλο χάσμα μεταξύ των δανειστών , και το γεγονός ότι είμαστε ακόμη πολύ μακριά πολύ από την επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, πρώην υπουργός Οικονομικών στην Ελλάδα, βλέπει παραλληλισμούς με την κατάσταση πριν από ένα χρόνο, όταν ήταν η χώρα υπό διαπραγμάτευση με το ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις χώρες της Ευρωζώνης.
Σto άρθρο αυτό στο SPIEGEL , περιγράφει ο ίδιος τους φόβους του για μια νέα σφοδρή αναμέτρηση ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές της αυτό το καλοκαίρι.
Η διαμάχη μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής πλευράς της τρόικας στην Ελλάδα είναι παλιά. Ωστόσο, η δημοσίευση από το Wikileaks ενός διαλόγου μεταξύ των βασικών μελών του ΔΝΤ δείχνει ότι πλησιάζουμε σε ένα λίαν επικίνδυνο φινάλε.
Από τότε που το πρώτο ελληνικό πρόγραμμα «διάσωσης» υπεγράφη το Μάιο του 2010, το ΔΝΤ παραβιάζει συνεχώς το συνταγματικό κανόνα του που αναφέρει ότι, ο οργανισμός δεν ΠΡΕΠΕΙ να χρηματοδοτεί αφερέγγυες κυβερνήσεις.
Ως αποτέλεσμα, η ηγεσία του ΔΝΤ έχει να αντιμετωπίσει και μια μίνι «ανταρσία » από τις χώρες μέλη της , οι οποίες απαιτούν μια στρατηγική εξόδου από την υπόθεση Ελλάδα. Αυτό ζητείται από άλλα μπλοκ χωρών υποστηρίζοντας ότι, εφόσον η ΕΕ εξακολουθεί να εμποδίζει την ελάφρυνση του χρέους που είναι απαραίτητο για την αποκατάσταση της φερεγγυότητας της ελληνικής κυβέρνησης, το ΔΝΤ πρέπει να εγκαταλείψει αμέσως το ελληνικό πρόγραμμα .
Πέντε χρόνια μετά, αυτό το αδιέξοδο ΔΝΤ-ΕΕ συνεχίζεται, προκαλώντας μια τρίτη κατάρρευση του ελληνικού ΑΕΠ, και τροφοδοτώντας με περίσσεια απελπισία όλες τις επιδιωκόμενες μεταρρυθμίσεις που σκληρότερες από ποτέ.
«Τον περασμένο Φεβρουάριο το 2015, όταν γνώρισα για πρώτη φορά τον Poul Thomsen (Επικεφαλής στην Ευρώπη για το ΔΝΤ) σε ένα ξενοδοχείο του Παρισιού, ένα δεκαπενθήμερο μετά την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών στην Ελλάδα, είχα ακόμη μεγαλύτερο ενθουσιασμό από το γεγονός ό, τι το ΔΝΤ ήταν σίγουρο για την διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων: "Τουλάχιστον" , μου είπε ο Τόμσεν " τα 54 δισεκατομμύρια ευρώ του χρέους της Ελλάδας που είχαν απομείνει από το πρώτο« πακέτο διάσωσης θα πρέπει να διαγραφούν αμέσως σε αντάλλαγμα με σοβαρές μεταρρυθμίσεις», γράφει ο Βαρουφάκης .
«Αυτή ήταν η μουσική στα αυτιά μου, και με έκανε να θέλω να συζητήσουμε τι εννοεί με το «σοβαρές μεταρρυθμίσεις». Ήταν μια συζήτηση που ποτέ δεν πήρε επίσημο χαρακτήρα , διότι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας άσκησε βέτο όλες τις συζητήσεις για την ελάφρυνση του χρέους, στις συμφωνίες ανταλλαγής χρέους (η οποία ήταν και η συμβιβαστική πρόταση μου), οδηγώντας σε αποτυχία οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή στο πρόγραμμα», συνεχίζει ο ίδιος.
Τι νέο φως έχει ρίξει η διαρροή του διαλόγου μεταξύ Τόμσεν και Βελκουλέσκου ( επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ) σε αυτό το θέμα ;
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει μια ακόμη επανάληψη χρηματοδότησης που θα συμφωνηθεί κατά τη διάρκεια τα μέσα Απριλίου . Το ΔΝΤ όμως θα το μπλοκάρει αυτό, διότι δεν επιθυμεί να σύμπλευση με την ΕΕ σε ένα ακόμη πρόγραμμα που παραβιάζει τους δικούς του όρους δανειοδότησης.
Η ελληνική κυβέρνηση είναι έτοιμη να συνθηκολογήσει για τα νέα μέτρα λιτότητας που απαιτούνται από το ΔΝΤ και είναι ύψους μεταξύ 2,5 τοις εκατό και 3 τοις εκατό του ΑΕΠ, και αφορούν: (α) περικοπές των συντάξεων, (β) αύξηση του φόρου εισοδήματος (γ) μετατόπιση των βασικών ειδών διατροφής από το 11% στη ζώνη του ΦΠΑ 23%, και (δ) περικοπές μισθών για πολλούς εργαζόμενους του δημόσιου τομέα
Η ελληνική κυβέρνηση επίσης εξακολουθεί να κρατάει «άμυνα» σε αυτές τις παραχωρήσεις, επειδή η Επιτροπή προσφέρει την Αθήνα ψευδείς υποσχέσεις για ένα «ήπιο» πακέτο λιτότητας.
Το ΔΝΤ είναι έξαλλο με την ευρωπαϊκή Επιτροπή, διότι οι «αριθμοί» οι δικοί του δεν συμφωνούν με αυτούς της ευρωπαϊκής Επιτροπής, επισημαίνοντας τα ακόμη σκληρότερα μελλοντικά μέτρα από το ΔΝΤ
Το ΔΝΤ έχει δίκιο ότι οι αριθμοί της ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν «συμφωνούν» με το Ταμείο και, κατά συνέπεια, η Επιτροπή προσποιείται ότι προτιμά ένα "ελαφρύ" πρόγραμμα λιτότητας, όταν η άρνηση της ελάφρυνσης του χρέους μεταφράζεται σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού-στόχου (συνολικά φορολογικά έσοδα μείον τις κρατικές δαπάνες , απαλλάσσοντας την αποπληρωμή του χρέους) του 3,5 τοις εκατό του ελληνικού ΑΕΠ .
Η ουσία είναι όμως είναι ότι το πακέτο λιτότητας του ΔΝΤ είναι απάνθρωπο γιατί θα καταστρέψει εκατοντάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, θα «τραυματίσει» την κοινωνία και ειδικά τους αδύναμους , και θα δώσει σημαντική ώθηση σε μια νέα ανθρωπιστική κρίση.
Για δεκαετίες, κάθε φορά που το ΔΝΤ "επισκέπτονταν" μια χώρα που είχε οικονομικό πρόβλημα , προωθούσε «μεταρρυθμίσεις» που οδηγούσαν στην «εξαφάνιση» των μικρών επιχειρήσεων και την προλεταριοποίηση των επαγγελματιών της μεσαίας τάξης.
Εγκαταλείποντας το πρότυπο αυτό στην Ελλάδα θα ήταν σαν να ομολογούσαν τα «κεφάλια» του Ταμείου ότι επί δεκαετίες υλοποιούσαν αντι-κοινωνικά προγράμματα που επιβλήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο και τα οποία ήταν απάνθρωπα και περιττά.
Για να ανακεφαλαιώσουμε, οι αποκαλύψεις του Wikileaks αποκαλύπτουν έναν πόλεμο φθοράς ανάμεσα σε έναν πραγματικά κακοποιό (ΔΝΤ) και ένα χρόνια αναβλητικό (Βερολίνο).
Γνωρίζουμε, επίσης, ότι το ΔΝΤ εξετάζει σοβαρά να φέρει τον επόμενο Ιούλιο ένα ακόμη αρμαγεδώνα για την Ελλάδα, ακριβώς όπως τον Ιούλιο του 2015. Ο στόχος όμως αυτήν την φορά δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά η Γερμανίδα Καγκελάριος.
Το αποτέλεσμα θα είναι μια Ευρώπη η οποία θα βυθίζεται ακόμα πιο βαθιά στην ανυποληψία και έναν ελληνικό λαό που θα παρακολουθεί από τα παρασκήνια έναν άσχημο καυγά για το ήδη ζοφερό μέλλον του, καταλήγει ο Γιάννης Βραουφάκης.
