Τζάμπα έξοδα και τζάμπα ελπίδες στον κόσμο: Αυταπάτες και ψευδαισθήσεις στο …Βερολίνο!

Δημοσίευση: 10 Νοεμβρίου 2019, 1:37 μμ

«Τζάμπα έξοδα» φέρεται να είπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στον πρώην κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, όσον αφορά την επικείμενη συνάντηση που θα έχει ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών με τους ηγέτες των δυο κοινοτήτων στο Βερολίνο, στις 25 Νοεμβρίου.


Όπως ισχυρίστηκε ο κ. Ταλάτ, αυτό τού είπε ο κ. Αναστασιάδης και ότι θα μεταβούν στη γερμανική πρωτεύουσα άδικα και μάταια επειδή δεν αναμένεται να προκύψει καμία εξέλιξη στο Κυπριακό.

Δεν γνωρίζουμε εάν του είπε ή δεν του είπε για «τζάμπα έξοδα», αλλά το νόημα μάλλον αυτό ήταν, επειδή δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο και ούτε αποτελεί είδηση.

Όπως αποδείχθηκε, τζάμπα έξοδα ήταν όλες οι δαπανηρές και εκ των προτέρων καθορισμένες από την Τουρκία χρεοκοπημένες διαπραγματευτικές διαδικασίες.

Δυστυχώς, η λανθασμένη και σε πολλές περιπτώσεις εθνικά επιζήμια κομματική αντιπαράθεση στην Κύπρο, αναγκάζει κόμματα και πολιτικούς να πολιτεύονται με βάση προσδοκίες και όχι πραγματικότητες, στηριζόμενοι σε ψευδαισθήσεις, αυταπάτες, ακόμη και σε ψέματα.

Αντί εδώ και χρόνια να χαραχθεί συγκροτημένη στρατηγική σύμφωνα με τις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις στην Κύπρο, οι οποίες αναδεικνύονται συνεχώς επί του εδάφους και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η ελληνοκυπριακή πλευρά επιμένει να εγκλωβίζεται ανάμεσα σε μεθοδεύσεις του εκάστοτε Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών που δεν λειτουργεί αυτόνομα και σε επιδιώξεις των τρίτων (Βρετανίας, ΗΠΑ, Ρωσίας κλπ), με το γνωστό επιχείρημα ότι «ο διάλογος είναι η μόνη οδός».


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης τελεί τα εγκαίνια του νέου εκθεσιακού χώρου και του φωτοβολταϊκού πάρκου «Muskita», στη Βιομηχανική περιοχή Ύψωνα, Λεμεσός, Κύπρος. ΚΥΠΕ – Σταύρος Κονιώτης


Ναι, αλλά ποιος διάλογος;

Αξίζει μόνο να επισημανθεί η πρόσφατη και συνάμα συνηθισμένη παρέμβαση της Άγκυρας στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί θέλησε να εκφράσει την άποψή του για την τουρκική εισβολή στη Συρία, λέγοντας συγκεκριμένα:

«Όπως οι περισσότεροι από εμάς, είδα τι σημαίνει πόλεμος. Αν και την επέμβαση της Τουρκίας τότε την αποκαλούσαμε “Ειρηνευτική Επιχείρηση” ήταν ένας πόλεμος στον οποίο χύθηκε αίμα. Και τώρα, παρόλο που την αποκαλούμε “Πηγή Ειρήνης” δεν είναι νερό που χύνεται, αλλά αίμα. Γι’ αυτό και η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να ξεκινήσει ο διάλογος και η διπλωματία όσο το δυνατόν συντομότερα».

Τα όσα ανέφερε ο κ. Ακιντζί εξαγρίωσαν τον Ερντογάν, ο οποίος τον απείλησε, υποστηρίζοντας ότι «ξεπέρασε τα όριά του» και «οι ομοεθνείς μας θα του δώσουν την απάντηση που χρειάζεται», όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Ο θώκος που κάθεται δεν είναι κάτι που ο ίδιος απέκτησε, κερδήθηκε χάρη στην παρέμβαση της Τουρκικής Δημοκρατίας».

Η Άγκυρα θεωρεί τις κατεχόμενες περιοχές δική της επαρχία, δικό της χαλιφάτο. Μπορεί ο κ. Ακιντζί και άλλοι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί να μην επιθυμούν τον έλεγχο από την Τουρκία, μπορεί πράγματι να θέλουν να υπάρξει ένα λειτουργικό ομοσπονδιακό ή ενιαίο κράτος, χωρίς να διοικούνται από ισλαμοφασιστικά καθεστώτα, αλλά σημασία δεν έχει τι σκέφτονται, αλλά τι κάνουν και τι αποδεικνύουν τα ίδια τα γεγονότα.

Οι συνομιλίες που διεξάγονται για 45 χρόνια οδηγούν συνεχώς προς την κατεύθυνση υλοποίησης των πάγιων τουρκικών στόχων επειδή πρόκειται για «αυτό-εγκλωβισμένες διαδικασίες» εξυπηρέτησης των τουρκικών, αλλά και των βρετανικών συμφερόντων.

Η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει και οι προοπτικές να διαφοροποιούνταν εάν ο κ. Ακιντζί και ο κάθε κατοχικός ηγέτης σήκωνε παντιέρα εναντίον της τουρκικής κατοχής και όχι, αν κατά διαστήματα, έλεγε κάποια πράγματα για «εσωτερική κατανάλωση» εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, η Τουρκία θα φρόντιζε να εκπαραθυρωθεί από την εξουσία. Μπροστά όμως σε μια τέτοια εξέλιξη, οι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να δείξουν ότι αντιστέκονται και δεν θέλουν να τους κάνει κουμάντο η Τουρκία. Η κατοχή δεν θα καταργηθεί από έξω, αλλά από μέσα, όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις ολοκληρωτικών και δικτατορικών καθεστώτων.

Επιπλέον, εάν οι Τουρκοκύπριοι αποφασίσουν να ξεσηκωθούν για την αποτίναξη της τουρκικής κατοχής και για την ειρηνική συνύπαρξη με τους Ελληνοκυπρίους, χωρίς ξένα στρατεύματα και εγγυήσεις, θα διαμορφωθεί ένας νέος περίγυρος αντίδρασης και αντιμετώπισης του Κυπριακού από τη διεθνή κοινότητα. Θα αναδειχθεί η ουσιαστική διάσταση της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας και θα φανεί ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και ξένης κατοχής και όχι ένα δικοινοτικό ζήτημα.

«Αν η Τουρκία θα μπορούσε να εξαφανίσει την Κύπρο θα το έκανε ώστε να μην αποτελούμε εμπόδιο στα σχέδιά της στην περιοχή» ανέφερε ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΟΗΕ και διαπραγματευτής, πρέσβης Ανδρέας Μαυρογιάννης, ενημερώνοντας στελέχη της ΠΣΕΚΑ και της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Αμερικής την περασμένη Δευτέρα, στο εστιατόριο «Διόνυσος» στην Αστόρια.

Με εμπεριστατωμένο και κατανοητό τρόπο, ο έμπειρος διπλωμάτης περιέγραψε τη διαχρονική κατάσταση σε σχέση με τους πάγιους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας, υπογραμμίζοντας ενδεικτικά: «Αφού η Τουρκία δεν μπορεί να εξαφανίσει την Κύπρο, προσπαθεί να την ελέγχει».

Ιδού λοιπόν ποια είναι η ωμή πραγματικότητα!

Γι’ αυτό, τόσο στο Βερολίνο, όσο και μετά το Βερολίνο, αν συνεχιστεί η διαχείριση του Κυπριακού με βάση την ίδια χρεοκοπημένη και επικίνδυνη πολιτική από μέρους του Ελληνισμού, δεν θα είναι μόνο τζάμπα έξοδα, αλλά και τζάμπα ελπίδες στον κόσμο, που, για 45 και πλέον χρόνια καρτερά «μέραν νύχταν να φυσήσει ένας αέρας στουν τον τόπον πο ’ν καμένος τζι’ εν θωρεί ποτέ δροσιάν».

Πηγή: hellasjournal.com (Πανίκος Παναγιώτου)