Γιώργος Αδαλής: Τα άγνωστα στοιχεία πίσω από το χτύπημα στην Aramco σε ενεργειακά και γεωπολιτικά (ηχητικό)

Δημοσίευση: 18 Σεπτεμβρίου 2019, 3:05 μμ

Ο οικονομολόγος και δημοσιογράφος Γιώργος Αδαλής, μιλώντας στον 98.4 για την την «επίθεση» στις πετρελαιοπηγές της Aramco στην Σαουδική Αραβία, συνέδεσε το όλο κλίμα όχι μόνο με τις δυνατότητες ή μη των σιιτών ανταρτών στην Υεμένη , αλλά και τα ευρύτερα ενεργειακά και οικονομικά παιχνίδια των πολυεθνικών κολοσσών αλλά και των κρατών της περιοχής και των μεγάλων παικτών ισχύος.


Όπως είπε, τα τελευταία χρόνια η Σαουδική Αραβία επιχειρεί να αλλάξει όχι μόνο την ενεργειακή της βάση αλλά και τον ίδιο τον πυρήνα της οικονομίας της ώστε το πετρέλαιο να μην είναι η μόνη πηγή της και εξάρτηση στην παραγωγή πλούτου. Το κλίμα αυτό ολοκληρώθηκε με την αλλαγή του ίδιου του Προέδρου του κολοσσού της Aramco. Έτσι η Βασιλική οικογένεια, κατέληξε σε ένα σχήμα το οποίο πριν δύο Δευτέρες ανακοίνωσε το σχέδιο Vision 2030. Ένα σχέδιο το οποίο θα αναδιατάξει την οικονομία της χώρας. Βασικός άξονας του σχεδίου αυτού, είναι η εξοικονόμηση 2 τρις δολαρίων έτσι ώστε η χώρα να αλλάξει παραγωγική σύνθεση και να πάψει το πετρέλαιο να αποτελεί τον κύριο άξονα του ΑΕΠ της χώρας.

Το Vision 2030 προϋποθέτει ότι για να πετύχει, οι τιμές του πετρελαίου πρέπει να κυμαίνονται πέριξ των 85$ το βαρέλι. Αλλά πώς να πετύχει ένα τέτοιο σχέδιο όταν το 2016 το πετρέλαιο είχε πέσει ακόμα και στα 26$/βαρέλι;

Οι Σιίτες Χούτι της Υεμένης που υποστηρίζονται από τους επίσης Σιίτες του Ιράν καθώς και μερίδα Σιιτών που διαβιούν εντός της Σ.Αραβίας αντιμάχονται τους Σουνίτες Τούρκους καθώς και τις ΗΠΑ. Βρίσκονται δε, σε πόλεμο από το 2014 με τους Σαουδάραβες!

Οι Χούτι, δεν είχαν τέτοιους βαλλιστικούς πυραύλους με ικανό βεληνεκές, ώστε να πλήξουν από το έδαφός τους τις πετρελαιοπηγές της Aramco. Το έκαναν -λένε- «από το έδαφος της Σ.Αραβίας υποβοηθούμενοι από καλούς ανθρώπους εκεί» (Σιίτες). Και δεν τους πίστεψε κανείς. Έτσι όλοι έστρεψαν το βλέμμα στο Ιράν, το οποίο έχει αναπτύξει σε συνεργασία με τη Ν.Κορέα τέτοιους βαλλιστικούς πυραύλους.


Όπως και να έχει όμως, το χτύπημα ήταν στην … καρδιά του προβλήματος.

Οι 17 πετρελαιοπηγές που επλήγησαν, παράγουν ένα μεγάλο τμήμα της διεθνούς αγοράς πετρελαίου. Συγκεκριμένα ο βομβαρδισμός αυτός σταμάτησε αυτομάτως την παραγωγή 5.1 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ημερησίως.

Εξηγεί λοιπόν ο Γιώργος Αδαλής γιατί αυτό το χτύπημα έχει πολλούς ωφελημένους οικονομικά και γεωπολιτικά , ανάμεσα τους και την Σ.Αραβία, κυρίως όμως υποστηρίζει με βάση τα στοιχεία που παραθέτει , γιατί πολεμική σύγκρουση για το πετρέλαιο σε αυτή τη φάση είναι δύσκολο να συμβεί, σε αντίθεση με τις αναμετρήσεις που έρχονται για το αχαρτογράφητο ιδίως υποθαλάσσια φυσικό αέριο, που φαίνεται να είναι πλέον ο ενεργειακός πόρος με την μεγαλύτερη ζήτηση.