Η ιστορία της λέξης «βλάχος»

Δημοσίευση: 22 Αυγούστου 2019, 4:31 μμ

Όλη η αλήθεια πίσω από τη διάσημη λέξη.


Είναι κάτι που στην Ελλάδα το χρησιμοποιούμε πολύ συχνά. Το χειρότερο όμως είναι ότι κανείς δεν έχει καταλάβει αν έχει θετική σημασία ή όχι.

Μιλάμε για τον όρο «βλάχος», μία λέξη που έχει γίνει περάσει και σε πολλά επώνυμα:

Όμως από πού προέρχεται κανονικά η συγκεκριμένη λέξη;

Η πιο κοινή ερμηνεία είναι αυτή του κτηνοτρόφου, του ορεσίβιου βοσκού και του χωριάτη.


Υπάρχει βεβαίως και η έννοια όπου εννοούμε τον Λατινόφωνο, τον υπήκοο του Ρωμαϊκού κράτους που χρησιμοποίησε τη Λατινική γλώσσα, και συγκεκριμένα τον δίγλωσσο Έλληνα της Θεσσαλίας, Ηπείρου, Μακεδονίας και διασποράς που στα νεοελληνικά έχει επικρατήσει σαν Βλάχος (Αρωμούνος,) ενώ ο ίδιος στα Βλάχικα αυτοαποκαλείται Αρμάνος.

Τηρουμένων των αναλογιών οι Βλάχοι της Ελλάδας είναι σαν τους Ουαλούς των Βρετανικών νησιών και σαν τους Βαλλόνους του Βελγίου (ντόπιοι που εκλατινίσθηκαν δηλαδή).

Οι πιο πιθανές ρίζες της λέξης Βλάχος είναι οι παρακάτω:

  • Από την παλαιοσλαβική λέξη ¨vlah¨ που σημαίνει ξένος, αλλοεθνής, όχι Σέρβος αλλά λατινόφωνος
  • Από την Γερμανική λέξη ¨Walechen¨ που επίσης σημαίνει ξένος, μη Γερμανός αλλά λατινόφωνος.
  • Από τον αιγυπτιακό όρο «φελάχ»(=αγρότης), αυτόν δηλαδή που ασχολείται με γεωργικές εργασίες.
  • Από την λέξη ¨Volcae¨, μία κέλτικη φυλή η οποία συνόρευε με τα γερμανικά φύλλα, και με αυτό το όνομα οι Γερμανοί αποκαλούσαν οποιονδήποτε λατινόφωνο.
  • Από την συνένωση των λέξεων valles (βάλε=κοιλάδα) και aqua (άκουα=νερό) δείγμα της ενασχόλησης των βλάχων με την κτηνοτροφία και την φροντίδα των ζώων. Σαν ποιμενικός λαός δηλαδή τις περισσότερες ώρες της ημέρας τις περνούσαν φροντίζοντας τα ζώα τους κοντά στο (απαραίτητο) νερό.