Το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας» τώρα που μπήκε Μάρτης

Δημοσίευση: 12 Μαρτίου 2019, 8:24 πμ

Oι γείτονές μας, οι Τούρκοι, με αέρα υπερδύναμης, σε απομίμησηπαλαιοτέρων δογμάτων Αμερικανών και Ρώσων Προέδρων, πρόσφατα,παρήγαγαν και το δικό τους δόγμα, τοδόγματης«γαλάζιας πατρίδας».
Δηλαδή, μιας θάλασσας 462.000 τετραγωνικών χιλιόμετρων, στο Αιγαίο, στηνανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο. Μιας έκτασης, την οποία δηλώνουν ότιείναι έτοιμοι να την υπερασπιστούν, καθώς κάνοντας λόγο για «γαλάζιαπατρίδα» δεν εννοούν μόνο «ενεργειακά δικαιώματα» αλλά και «καθαράκυριαρχικά».
Το θέμα όμως δεν είναι τωρινό. Δεν πρόεκυψε έτσι ξαφνικά. Εδώ και χρόνιααφήκαμε τα πράγματα να μας οδηγήσουν εδώ που φτάσαμε.
Οι υποχωρήσειςμας, προς τους θρασείς Τούρκους, διαδέχονταν η μια την άλλη.***
Το 1974, όταν αφήσαμε να καταλάβουν τη μισή Κύπρο με το ηττοπαθές «η Κύπρος κείται μακράν».
Το 1976, όταν στην κρίση με το ΗΟRA, μετά τη συμφωνία της Βέρνηςανεχτήκαμε την παραβίαση του πνεύματός της, με την Τουρκία ναανακοινώνει ότι δέχεται μόνο πολιτική διαπραγμάτευση χωρίς καμία αναφοράσε διεθνή προηγούμενα ή κανόνες.
Το 1983, όταν δεν αντιδράσαμε στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντενκτάς.
Το 1987, όταν αντιμετωπίσαμε με μεγαλοστομίες και άσφαιρα πυρά τηνκρίση στο Αιγαίο.
Το 1988, όταν στο Νταβός δεχτήκαμε μια συμφωνία λάθος και οπρωθυπουργός, πέντε μήνες μετά, είπε το περίφημο «meaculpa».Το 1995, όταν στο “casusbelli” των Τούρκων δεν προσφύγαμε στοΣυμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Το 1996, όταν αποσύραμε στρατό, στόλο και σημαία από ελληνικό νησί καιεπιπλέον είπαμε και «ευχαριστώ».
Το 1997, όταν στη συμφωνία της Μαδρίτης αποδεχτήκαμε – για πρώτηφορά – τουρκικά ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, δημιουργώντας έτσι τιςπροϋποθέσεις για μόνιμη ένταση σε αυτό.
***Μη λέμε λοιπόν ότι για όλα φταίνε οι άλλοι.Πρωτίστως, φταίμε και εμείς οι ίδιοι

Γιατί τη «Ναυτική Εβδομάδα», την τιμή στη θάλασσα, την πηγή της ζωήςπου μαζί της συνδέθηκε και εξακολουθεί να συνδέεται η ιστορία της πατρίδαςμας, τη γιορτάσαμε για τελευταία φορά το 2008, και μετά σιωπηρά τηνκαταργήσαμε; Γιατί γυρίσαμε και με αυτό τον τρόπο, πλάτη στο Αιγαίο, τολίκνο του ελληνικού πολιτισμού ;


*** Τώρα που μπήκε ο Μάρτης και μοσχοβολάει πατρίδα και λευτεριά, θυσίεςκαι κόκαλα ιερά. Τώρα που μπήκε ο Μάρτης και το γαλάζιο της θάλασσαςγίνεται ένα με το γαλάζιο τ’ ουρανού. Τώρα που ετοιμαζόμαστε να εκπληρώσουμε το ελάχιστο χρέος μας,καταθέτοντας ένα δάφνινο στεφάνι, φόρο τιμής – μνημόσυνο αιώνιο, και στουςναυτικούς Ήρωες του 1821, ας αναλογιστούμε όλα αυτά … Ας αναλογιστούμε ότι …στο Αιγαίο, το ’21 ξεπήδησε μια θαλάσσια δύναμηπου αντιπαρατάχτηκε, καταναυμάχησε και κατανίκησε όχι μόνο του τοντουρκικό πολεμικό στόλο αλλά και ενωμένο με τον κραταιό αιγυπτιακό.

Η πατρίδα μας, η Ελλάδα μας, και ως γεωγραφικός χώρος και ως ιδέα,είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γαλάζιο του ουρανού και τηςθάλασσας. Για τον Έλληνα, αυτό το γαλάζιο, η πατρίδα του, είναι ένας τρόποςζωής, μια ιστορία ατέλειωτη. Ποιος θα τολμήσει να την τελειώσει ;.

Αλεξανδρούπολη Μάρτης 2019 ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)