Παναγιώτης Τσαγκάρης: Οι πολέμιοι του Σταυρού στην πραγματικότητα μάχονται τους μετανάστες

Δημοσίευση: 15 Μαρτίου 2019, 12:27 μμ | Ανανέωση: Μάρτιος 16, 2019 στις 2:55 πμ

Πλέον είναι αδίκημα να δηλώνεις Χριστιανός στην Ελλάδα, ενώ οι Μουσουλμάνοι χαίρουν ειδικής μεταχείρισης. Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε από τα γεγονότα στη Μυτιλήνη.


Ο πρόεδρος της Ένωσης Θεολόγων Λέσβου Π. Τσαγκάρης μιλά στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» για τη δράση κατοίκων να ξαναστήσουν στη θέση Απελή τον γκρεμισμένο Σταυρό και την απαράδεκτη σύλληψη 40 ατόμων από την Αστυνομία

Από τον Μάκη Αδαμόπουλο

Συγκλόνισε τους πιστούς όλης της χώρας η φωτογραφία ενός κατεστραμμένου Σταυρού στην περιοχή Απελή της Λέσβου που έκανε τον γύρω του διαδικτύου. Η εικόνα δεν προκάλεσε μόνο οργή, αλλά γέννησε και ερωτήματα για τη δημοκρατία και την θρησκευτική ελευθερία. Πώς μπορεί κάποιος να κάνει λόγο για σεβασμό όταν καταστρέφεται ένας Σταυρός σε μία χώρα που ο Χριστιανισμός είναι η επικρατούσα πίστη:

«Η ανεξέλεγκτη και μάλλον μεθοδευμένη μεταναστευτική ροή, που ξεκίνησε το 2015 και φούντωσε με γοργούς και απίστευτους ρυθμούς τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα είχε ως αποτέλεσμα μια σειρά επεισοδίων, πολλές φορές βίαιων και με κατακόρυφη αύξηση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας στη Λέσβο, τόσο μεταξύ των μεταναστών όσο και με πολλούς από τους συμπολίτες μας» μεταφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο Παναγιώτης Τσαγκάρης, πρόεδρος της Ένωσης Θεολόγων Λέσβου.


ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΑΠΗΣ
Όσον αφορά το εν λόγω γεγονός ο κ. Τσαγκάρης επισημαίνει: «Μια ομάδα συμπολιτών μας θεώρησε καλό τον Αύγουστο του 2018 να τοποθετήσει έναν μικρών διαστάσεων (περίπου 1χ1 μέτρων) τσιμεντένιο Σταυρό στη βραχώδη ακτή της Μυτιλήνης, που ονομάζεται Απελή, δίπλα από τη δημοτική πλαζ Τσαμάκια και παραδίπλα από το άγαλμα της ελευθερίας που κοσμεί την είσοδο του λιμανιού της Μυτιλήνης. Η τοποθέτηση του Σταυρού θεωρήθηκε από μια μερίδα πολιτών, κυρίως αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων, ως πράξη «προσβλητική για το σύμβολο του χριστιανισμού, σύμβολο αγάπης και θυσίας και όχι ρατσισμού και μισαλλοδοξίας» (βλ. Κίνηση Πολιτών της Μυτιλήνης «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο»), προβάλλοντας ως επιχειρήματα την «ακαταλληλότητα ύπαρξης θρησκευτικού συμβόλου σε χώρο λουομένων και την μετατροπή του Σταυρού σε εργαλείο επίδοξων σταυροφόρων». Γι΄ αυτό, μάλιστα, ζητούσαν να «αποκατασταθεί η αυθαιρεσία». Κατόπιν όλων αυτών, στις αρχές Οκτωβρίου κάποιοι άγνωστοι και ασύλληπτοι μέχρι σήμερα, μη σεβόμενοι τη διαφορετική έκφραση κάποιων συμπολιτών τους που ήθελαν να σηκώσουν το ιερό σύμβολό τους, τον Σταυρό, στην παραλία του τόπου τους, τον αποκαθήλωσαν και τον κατέστρεψαν. Είναι βέβαιο ότι η πρώτη πράξη ύψωσης του Τιμίου Σταυρού σε μία χώρα που ο Χριστιανισμός είναι η επικρατούσα πίστη, θεωρείται εδώ και αιώνες εντελώς φυσιολογική, αφού σε ολόκληρη τη χώρα, σε όρη, βουνά πεδιάδες, λόφους, νησιά βλέπει κανείς υψωμένους Σταυρούς. Η δεύτερη πράξη της καταστροφής αυτού του Συμβόλου αποτελεί όχι απλώς μια βίαιη και εγκληματική ενέργεια, που δείχνει αυταρχισμό και ιδεοληπτικό φασισμό, αλλά ασέβεια προς την πίστη των άλλων και μάλιστα των συμπολιτών μας».

Ο πρόεδρος της Ένωσης Θεολόγων Λέσβου υπογραμμίζει και τα εξής: «Η ενέργεια αυτή, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε την άμεση αντίδραση εκείνων που τον τοποθέτησαν και οι οποίοι έλαβαν την απόφαση να κατασκευαστεί ένας νέος, μεγαλυτέρων διαστάσεων. Ο Σταυρός αυτός κατασκευάστηκε στη Χίο και από εκεί μεταφέρθηκε στη Μυτιλήνη αλλά με παρέμβαση της Αστυνομίας, τα υλικά δεν εκφορτώθηκαν. Τότε μάλιστα, με ανακοίνωσή της, η Δημοτική Κίνηση πολιτών Λέσβου «Ελεύθεροι Πολίτες» είχε καυτηριάσει την αντίδραση αυτή των υπευθύνων, οι οποίοι, ως άλλοι σύγχρονοι Πόντιοι Πιλάτοι «πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας», διέθεσαν δηλαδή, ικανή αστυνομική δύναμη, ως κουστωδία-φρουρά, για να φρουρεί επί 24ώρου βάσεως(!) το σιδερένιο τμήμα του υπό ανέγερση Σταυρού αφήνοντας όμως τα σπίτια των συμπολιτών μας έρμαια στις διαθέσεις των επιτήδειων διαρρηκτών λόγω έλλειψης επαρκούς αστυνομικής δύναμης».

Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
«Επί του θέματος μάλιστα, έκανε δημόσια παρέμβαση και ο Ιταλός Υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι ο οποίος κατήγγειλε μια ΜΚΟ ότι κατεδάφισε και κατέστρεψε τον Σταυρό στη ακτή του Απελή, επειδή ενοχλούσε τους μετανάστες, καλώντας τους κατοίκους της περιοχής να τον ξαναστήσουν».

Και προσθέτει: «Την Κυριακή στις 3 τα ξημερώματα, 3 Μαρτίου 2019 ένας μεγάλος Σταυρός, διαστάσεων 11 μ. ύψους, 5,25 μ. πλάτους, βάρους 1,8 τόνων υψώθηκε στη Μυτιλήνη, στη θέση Απελή, σε αντικατάσταση του προϋπάρχοντος καταστρεμένου Σταυρού, και στερεώθηκε επάνω σε τσιμεντένια βάση διαστάσεων 3 μ. μήκους, 3 μ. πλάτους, 1 μ. ύψους και βάρους 15 τόνων. Το στήσιμο του Σταυρού επακολούθησαν η σύλληψη από την Αστυνομία 40 περίπου νέων ανθρώπων, οι οποίοι συνέβαλαν στην τοποθέτησή Του, η κράτησή τους επί δωδεκάωρο στην Ασφάλεια Μυτιλήνης και η παραπομπή τους, τελικά, σε δίκη, με τις κατηγορίες της απείθιας και της πολεοδομικής παράβασης σε δημόσιο χώρο».

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ
Ο Παναγιώτης Τσαγκάρης θέλησε, να στείλει μέσω της «Ορθόδοξης Αλήθειας» το παρακάτω μήνυμα: «Οι διώκτες του Σταυρού στη Μυτιλήνη, εκκλησιαστικοί ή λαϊκοί, είναι ανάγκη να γνωρίζουν ότι αυτό που κάνουν δείχνει ότι αρνούνται την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως και της λατρείας των συμβόλων τους στη μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού που είναι Χριστιανοί. Εκτός από αυτό, όμως, αυτό που κάνουν είναι και εναντίον των μεταναστών, διότι η ένδειξη θαλπωρής και αγάπης καθώς και οι πράξεις θυσίας και αλληλεγγύης, από την πλευρά των εντοπίων Χριστιανών, υπέρ των ξένων είτε στη Μυτιλήνη είτε σε όλη τη χώρα είναι αποτέλεσμα της χριστιανικής πίστεως, παιδείας και συνειδήσεως που έχουν, επειδή το κεντρικό σύμβολο στην χριστιανική πίστη είναι ο Σταυρός, ως εμπνευστικό και ενισχυτικό σημείο αγάπης, θυσίας και προσφοράς υπέρ των ανθρώπων, αδιακρίτως των εθνικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων τους».

Δυστυχώς, το συμβάν αυτό δεν ήταν μεμονωμένη περίπτωση. Στα μέσα του περασμένου Φθινοπώρου, σύμφωνα με καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, άγνωστοι γκρέμισαν ένα μικρό εικονοστάσι που βρίσκεται σε σημείο κοντά στο αεροδρόμιο και κατάφεραν να διαφύγουν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.

Από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια», 13 Μαρτίου 2019