Πόλεμος Ινδίας – Πακιστάν: Ποιος στρατός θα υπερισχύσει σε μια πιθανή σύγκρουση

Δημοσίευση: 22 Φεβρουαρίου 2019, 8:05 πμ | Ανανέωση: Φεβρουάριος 22, 2019 στις 8:06 πμ

Η ινδική υποήπειρος φιλοξενεί δύο από τους μεγαλύτερους στρατούς στη Γη. Όχι μόνο οι στρατοί της Ινδίας και του Πακιστάν είναι μεγαλύτεροι σε μέγεθος από τον αμερικανικό στρατό, αλλά βρίσκονται σε συνεχή κατάσταση επιφυλακής και ετοιμότητας από το 1947, όταν διαλύθηκε ο Βρετανικός Στρατός της Ινδίας. 


Οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν τέσσερις φορές τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, και κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να επαναληφθεί στο μέλλον, μετά και τα πρόσφατα επεισόδια στο Κασμίρ.

Ο ινδικός στρατός είναι ο κορμός της χερσαίας στρατιωτικής ισχύος των ινδικών ενόπλων δυνάμεων.

Ο στρατός αριθμεί 1.2 εκατομμύρια ενεργό προσωπικό και 990.000 σε εφεδρείες, μια συνολική δύναμη 2,1 εκατομμυρίων στρατιωτών. Τα βασικά καθήκοντα του στρατού είναι η φύλαξη των συνόρων με το Πακιστάν και την Κίνα και η εσωτερική ασφάλεια – ιδιαίτερα στο Κασμίρ και στα βορειοανατολικά.

Ο στρατός της Ινδίας συμμετέχει σε πολλές από τις ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ.


Ο στρατός είναι δομημένος σε δεκατέσσερα σώματα στρατού, οι οποίες αποτελούνται από περίπου 40 μεραρχίες πεζικού, τεθωρακισμένων, αλπινιστές και δυνάμεις ταχείας ανάπτυξης μηχανοκίνητου πεζικού.

Κάθε σώμα στρατού αποτελείται συνήθως από μία ταξιαρχία πυροβολικού, πέντε τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, επτά ταξιαρχίες πεζικού και πέντε ταξιαρχίες αεράμυνας.

Τα τμήματα πεζικού και αλπινιστών κατανέμονται ως επί το πλείστον στις ορεινές βόρειες και βορειοανατολικές περιοχές, ενώ το πεζικό, οι δυνάμεις ταχείας αντίδρασης και οι τεθωρακισμένοι σχηματισμοί βρίσκονται στα σύνορα απέναντι από το Πακιστάν.

Ο Στρατός της Ινδίας έχει έχει μόνο μια εναέρια μονάδα, το σύνταγμα αλεξίπτωτων, το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένα αρχηγείο ομπρέλα για τις αερομεταφερόμενες και ειδικές δυνάμεις του στρατού. Το σύνταγμα αλεξίπτωτων ελέγχει επτά τάγματα ειδικών δυνάμεων και τρία αερομεταφερόμενα τάγματα.

Ο στρατός της Ινδίας είναι εξοπλισμένος από διάφορες χώρες, με κύριο προμηθευτή την Ρωσία και μια αναπτυσσόμενη εγχώρια βιομηχανία. Σημαντική αύξηση παρουσιάζει και η εισαγωγή οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ, αλλά και τις ΗΠΑ.

Περισσότερα από 4.000 άρματα μάχης εξοπλίζουν τα ενενήντα επτά τεθωρακισμένα συντάγματα της χώρας (ισοδύναμα αμερικανικών τάγματος), συμπεριλαμβανομένων 2.400 παλαιότερων αρμάτων T-72, 1.600 αρμάτων T-90 και περίπου 360 αρμάτων Arjun Mk.1 και Mk.2.

Ως οχήματα μηχανοκίνητου πεζικού ο Ινδικός Στρατός χρησιμοποιεί οχήματα BMP-2.

Τα περισσότερα από τα 4.000 οπλικά συστήματα του πυροβολικού προέρχονται από τη Ρωσία,συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων εκτοξευτήρων ρουκετών Smerch.

Τον τελευταίο καιρό βέβαια πραγματοποιείται μια στροφή σε συστήματα πυροβολικού από τις ΗΠΑ με την αγορά των M777 και των νοτιοκορεατικών K-9 Thunder .

Οι ινδικές δυνάμεις αεράμυνας χρησιμοποιούν αντιαεροπορικά πυροβόλα όπλα Tunguska, αλλά και το πυραυλικό σύστημα αεράμυνας S-400 «Triumf» της Ρωσίας.

Ο Πακιστανικός στρατός αριθμεί 650.000 ενεργό προσωπικό και πεντακόσιες χιλιάδες εφεδρείες, με συνολική ισχύ 1,15 εκατομμυρίων στρατιωτών.

Παρόλο που το Πακιστάν βρίσκεται σε μια περίεργη περιοχή του πλανήτη, διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με την Κίνα και το Ιράν.

Ως αποτέλεσμα, οι κύριες αποστολές του στρατού είναι επιχειρήσεις εγχώριας ασφάλειας έναντι των πακιστανών Ταλιμπάν και η αποτροπή του Ινδικού Στρατού.

Όπως και η Ινδία, το Πακιστάν συνεισφέρει μεγάλο αριθμό δυνάμεων στις ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών.

Ο στρατός του Πακιστάν αποτελείται από 9 σώματα στρατού, στα οποία υπάγονται είκοσι έξι μεραρχίες.

Στην πλειονότητα τους αυτά αποτελούνται από δυνάμεις πεζικού, καθώς υπάρχουν μόνο δύο τεθωρακισμένες και δύο μηχανοκίνητες μεραρχίες.

Κάθε σώμα ελέγχει επίσης κατά μέσο όρο από μία ταξιαρχία τεθωρακισμένων, πεζικού και πυροβολικού.

Όχι μόνο ο πακιστανικός στρατός είναι μικρότερος από τον ινδικό στρατό, αλλά διαθέτει λιγότερες επιθετικές δυνάμεις ικανές να επιτεθούν στην Ινδία.

Οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων συγκεντρώνονται υπό τον έλεγχο της διοίκησης ειδικών υπηρεσιών, η οποία ελέγχει οκτώ τάγματα.

Ο στρατιωτικός εξοπλισμός είναι κυρίως πακιστανικός και κινεζικός, με τουρκικά και αμερικανικά όπλα σε βασικούς τομείς.

Η χώρα έχει λιγότερες από επτακόσια άρματα μάχης πρώτης γραμμής, συμπεριλαμβανομένων των Khalid και T-80UD. Σε αυτά προστίθενται περίπου χίλια εκσυγχρονισμένα κινεζικά άρματα μάχης Type 59 της δεκαετίας του 1970.

Το Πακιστάν δεν διαθέτει κάποιο σύγχρονο όχημα πεζικού και βασίζεται σε περίπου δύο χιλιάδες αναβαθμισμένα οχήματα M113.

Το Πακιστάν έχει σχεδόν δύο χιλιάδες όπλα πυροβολικού, πρωτίστως κινέζικα και αμερικανικά, αλλά τα οποία είναι αρκετά παλαιά.

Σταθερά μεταξύ αυτών είναι περίπου 250 M109A5 και 200 A-100E, παρόμοια με τα Smerch της Ινδίας.

Μια κατηγορία στην οποία τα πακιστανικά όπλα ξεπερνούν τα ινδικά είναι τα επιθετικά ελικόπτερα. Το Πακιστάν διαθέτει πενήντα, παλαιά μεν, AH-1S Cobra και άλλα περίπου δεκαπέντε AH-1Z Vipers.

Εάν οι δύο χώρες εμπλέκονταν σε μια πολεμική σύγκρουση, ένας γενικευμένος πόλεμος θα ήταν αναπόφευκτος.

Ο αριθμός των πακιστανικών στρατευμάτων είναι συγκριτικά μικρότερος από της Ινδίας, η οποία διαθέτει και ικανότερα οπλικά συστήματα.

Η διαφορά στις δυνάμεις σημαίνει ότι οι Πακιστανοί δεν μπορούν να ελπίζουν να ξεκινήσουν μια μεγάλη επιθετική επιχείρηση κατά της Ινδίας, η οποία θα τους κερδίσει τον πόλεμο στην ξηρά.

Ως αποτέλεσμα, ο στρατός του Πακιστάν βασίζεται όλο και περισσότερο σε τακτικά πυρηνικά όπλα για να βοηθήσει τις συμβατικές του δυνάμεις.

Από την πλευρά του, ο ινδικός στρατός σχεδιάζει να βγει αμέσως στην επίθεση, σύμφωνα με το δόγμα «Cold Start».

Το «Cold Start» προβλέπει ταχεία κινητοποίηση, ακολουθούμενη από μια μεγάλη επίθεση κατά του Πακιστάν, προτού αυτό να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τα τακτικά πυρηνικά όπλα της.

Μια τέτοια επίθεση – και η πιθανή συμβατική ήττα του Πακιστάν – θα μπορούσε να κάνει τη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων όλο και πιο πιθανή.

Η εχθρική σχέση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν καθιστά την ινδική υποήπειρο ένα από τα πιο επικίνδυνα και εύφλεκτα σημεία του πλανήτη.

Η διαφορά στις δυνάμεις, τα σχέδια πολέμου και στις δύο πλευρές και η παρουσία τακτικών πυρηνικών όπλων καθιστά έναν περιφερειακό πυρηνικό πόλεμο – ακόμη και αν αυτός είναι περιορισμένος – ένα υπαρκτό ενδεχόμενο.

onalert.gr