Και τώρα επισήμως μπάχαλο! Ο εκνευρισμός του Αρχιεπισκόπου, οι αντιδράσεις των Μητροπολιτών, ο εφιάλτης των Χριστουγέννων και η ΝΔ που δεν ξέρει η δεξιά της τι ποιεί η αριστερά της… 

Δημοσίευση: 8 Νοεμβρίου 2018, 11:22 πμ | Ανανέωση: Νοέμβριος 8, 2018 στις 12:52 μμ

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα θα αποφασίσουν στην Εκκλησία για το «ουδετερόθρησκο κράτος» λέει το χθεσινό ρεπορτάζ. Ευφυέστατο! Τις πνευματικές μέρες των Χριστουγέννων να ασχολούνται με τέτοια διοικητικά ζητήματα. Δηλαδή εν μέσω πνευματικής προετοιμασίας θα έχουν βγάλει τα κιτάπια να μετράνε τα κουκιά…


Και δύο μήνες δηλαδή θα δώσουν αβάντα στην κυβέρνηση να αποπροσανατολίζει τον κόσμο με το δήθεν “καυτό” ζήτημα του διαζυγίου με διατροφή όπως το χαρακτήρισε και χθες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

Σχεδόν δύο ολόκληρους μήνες την επικαιρότητα θα απασχολεί η διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας και τα προικιά…

Και αν επί δύο μήνες συνεχιστεί αυτό το μπάχαλο που έχει ξεκινήσει από χθες θα τρίβει τα χέρια της η κυβέρνηση. Οι δύο αυτοί μήνες αποτελούν το μεγαλύτερο δώρο Ιερώνυμου σε Τσίπρα!

Και μιλάμε για μπάχαλο γιατί από χθες βγαίνει ο καθένας και λέει το μακρύ του και το κοντό του. Οι περισσότεροι αγνοώντας και την πρόταση συμφωνίας.


Έντονη είναι η αντίδραση αρκετών Μητροπολιτών, κάτι που στέλνει μηνύματα πως ο Ιερώνυμος δεν θα περάσει εύκολα μέχρι την Ιεραρχία.

Ήδη μάλιστα δείχνει να χάνει την ψυχραιμία του. Χθες φάνηκε εκνευρισμένος δηλώνοντας «Είμαστε στην Ελλάδα ή είμαστε σε ζούγκλα; Άλλο συμφωνία, άλλο πρόθεση για συμφωνία» προσπαθώντας να καθησυχάσει και τους κληρικούς που «έχουν βγει στα κάγκελα” και την επόμενη Τετάρτη ο Ιερός Σύνδεσμος τους έχει συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση.

Σε επίπεδο δηλώσεων σήμερα ο Μητροπολίτης Πειραιώς ξαναβγήκε μπροστά.

«Θεωρώ ότι αυτή η συμφωνία είναι μία μεθόδευση για την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας» είπε μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, μιλώντας στον ΑΝΤ1.

«Θα πρέπει η Εκκλησία να απολέσει την ιδιότητα του νομικού προσώπου Δημοσίου Δικαίου και να γίνει ιδιωτική υπόθεση. Αυτή είναι η στόχευση» σημείωσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς και πρόσθεσε: «Η Εκκλησία έχει 2.000 χρόνια ζωή επομένως δεν είναι δυνατόν να υπάρχει αμφισβητούμενη περιουσία».«Η κάθε μητρόπολη να έχει ΑΦΜ. Αυτό είναι ιδιωτικοποίηση της Εκκλησίας» ανέφερε.

Κριτική από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος, ενώ ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας δήλωσε πως ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε όσα έχουν νομοθετηθεί από το 2013.

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, μιλών­τας σήμερα, 8 Νοεμβρίου 2018, σε μέσα μαζικής ενημερώσεως, τοποθετή­θηκε επί του κοινού ανακοινωθέντος Εκκλησίας-Πολιτείας και των μελ­λον­τι­κών σχέσεων των δύο θεσμών.

Πρωτίστως, δήλωσε την έκπληξή του για τις κοινές ανακοι­νώ­σεις Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού και τα όσα αυτές περιελάμβαναν, κυρίως δε για τις δiθυρραμβικές εκδηλώσεις, λέγοντας ότι το πλαίσιο αυτών θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό εάν αποσαφηνιστούν με κάθε λεπτομέρεια τα όσα διαλαμβάνονται. Χαρακτήρισε δε την συμφωνία ως Μνημόνιο Αρχών.

Υποστήριξε την άμεση σύγκληση του Σώματος της Ιεραρ­χίας, και ιδιαίτερα την ανάγκη να τεθούν κόκκινες γραμμές σε ότι αφορά τη διασφάλιση της μισθοδοσίας των Κληρικών. «Είναι ανάγκη η Ιερά Σύνο­δος να συνομιλήσει με τους Εφημερίους-Κληρικούς, οι οποίοι είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για το όλο ζήτημα», τόνισε χαρακτηριστικά.

Σε ερώτημα για το αν οι εξελίξεις σηματοδοτούν χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους, δήλωσε : «Προσωπικά διαβλέπω μεγαλύτερη σύσφυ­ξη και εναγκαλισμό στις σχέσεις και όχι διαχωρισμό».

Τέλος υποστήριξε ότι η συμφωνία δεν θα υπονομευθεί από την Ιεραρχία αλλά από αυτούς που δηλώνουν ότι αποδεσμεύτηκαν 10.000 θέσεις εργασίας για να δοθούν για διορισμό νέων.

Από την πλευρά του πριν λίγες ημέρες σαν προφητεία θέση είχε πάρει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου. Στο περιθώριο των εορταστικών εκδηλώσεων της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ.κ. Ιερόθεος δήλωσε με νόημα ότι “η Εκκλησία δεν είναι περιεχόμενο του Έθνους αλλά το περιέχον το Έθνος”.

Υποστήριξε για ακόμη μια φορά τις άρρηκτες μέσα στους αιώνες σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους δύο θεσμούς,διαφωνώντας μ’αυτόν τον τρόπο, με όσους επιθυμούν διακαώς μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης,τον πλήρη διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας και την κατάργηση του Άρθρου 3 του συντάγματος.Στην αντίπερα βεβαίως όχθη ο Πρωθυπουργός ο οποίος φαίνεται ότι επιθυμεί έναν διακριτό ρόλο ανάμεσα σε Εκκλησία και Κράτος.

Άλλωστε,πάγια θέση του κ. Ιεροθέου είναι ο ότι ο όρος «Διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους» είναι λάθος από νομικής πλευράς,αφού μέσα στο κράτος κανείς δεν μπορεί να είναι διαχωρισμένος από την πολιτεία.Μέσα στο κράτος κανένας θεσμός δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος και αυτόνομος.Ο σωστός όρος είναι η οριοθέτηση των σχέσεων ανάμεσα στην Εκκλησιαστική και πολιτική διοίκηση

Δείτε τις πρόσφατες δηλώσεις από τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου στην Ναύπακτο.

Και πάμε στους πολιτικούς….

Ο Τζανακόπουλος δήλωσε σήμερα πως στόχος έως το 2030 η επιδότηση προς την Εκκλησία να καλύπτεται από το Ταμείο Αξιοποίησης εκκλησιαστικής περιουσίας. Φέξε μου και γλίστρησα που λέει και ο λαός. Τζάμπα είναι οι δηλώσεις αφού το 2030 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρχει καν….

Θέση πήρε και ο υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου χαρακτηρίζοντας αμοιβαία επωφελή τη συμφωνία με την Εκκλησία.Μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9» ο κ. Γαβρόγλου παραδέχθηκε ότι «έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας, δουλειά νομοθετικού περιεχομένου, δουλειά για την καταγραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας».

Είναι μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία και ελπίζουμε να την ολοκληρώσουμε, είπε, ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ευρεία αποδοχή και σημείωσε πως δεν είναι μια συμφωνία που μπορούν να τηρηθούν τα μισά. «Είναι ένα σύνολο ρυθμίσεων που πρέπει όλα μαζί να τηρηθούν» επισήμανε.

Αναφορικά με την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων υπογράμμισε ότι για πρώτη φορά έχουμε ένα κοινό ταμείο, όπου τα έσοδα μοιράζονται από κοινού με την Εκκλησία.

Από συνήθεια αντέδρασε ο “Σαούλ” της Εκκλησίας προκάτοχός του Νίκος Φίλης…

Μιλώντας στον news247 στους 88,6 αναρωτήθηκε ποια θα είναι η ιδιότητα των δημοσίων υπαλλήλων από δω και πέρα, ποιος θα αποφασίζει για τις προσλήψεις και τις απολύσεις και αν θα τους κρίνει το ΣτΕ. Εξέφρασε ανησυχία και για τα 210 εκατομμύρια που θα πηγαίνουν για τις 10 χιλιάδες οργανικές θέσεις.

«Δεν είναι διαχωρισμός αυτός. Ωφελείται η Εκκλησία. Η συμφωνία προβλέπει ότι στην εκκλησιαστική περιουσία μπαίνουν οι αμφισβητούμενες ιδιοκτησίες τις οποίες θα αξιοποιεί από κοινού με το κράτος. Δηλαδή θα εισπράττει έσοδα από τις αμφισβητούμενες γαίες ενώ το κτηματολόγιο δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη” τόνισε.

Σημείωσε τέλος ότι η εκκλησία διεκδικεί πάνω από ένα εκατομμύριο στρέμματα στη χώρα.

Τρικυμία στην ΝΔ

Αυτό δε που συμβαίνει στην ΝΔ είναι για γέλια και κλάματα μαζί…

Αμέσως μετά την συμφωνία η ανακοίνωσή της έλεγε πανηγυρίζοντας πως “Η Νέα Δημοκρατία εκφράζει την ικανοποίησή της για την καθυστερημένη υιοθέτηση της πάγιας θέσης της από τον ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τις σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας”.

Χθες η αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Σοφία Ζαχαράκη μίλησε για «κυβερνητικό εμπαιγμό”αναφορικά με τη συμφωνία Πολιτείας και Εκκλησίας,

Συγκεκριμένα, η κ. Ζαχαράκη, μέσω ανακοίνωσης, που εξέδωσε, τόνισε: «Η κυβέρνηση παριστάνει πως δεν κατάλαβε ότι τους κληρικούς θα συνεχίσει να τους πληρώνει το κράτος.

Και κοροϊδεύει τους πολίτες, τάζοντας 10.000 διορισμούς, την ίδια ώρα που τους έχει γονατίσει στους φόρους.Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στην επερχόμενη ήττα του δεν θα διστάσει να τινάξει τη χώρα στον αέρα», καταλήγει η η αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.” Και το μυαλό μου είναι θολό, που έλεγε και ο ποιητής Φανφάρας!!!!

Τέλος ανακοίνωση εξέδωσε και η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη (ΕλΕΔΑΠ) αναφερόμενη στην μισθοδοσία, στην περιουσία και στην ουσία της πρότασης.

Αναλυτικά αναφέρει:

“Η συμφωνία για τη διευθέτηση των περιουσιακών εκκρεμοτήτων της Εκκλησίας και για την υπηρεσιακή κατάσταση του κλήρου, αποτελεί αδιαμφισβήτητα θετική εξέλιξη κατά το μέρος που συνιστά μέτρο μερικού απεγκλωβισμού της μεγαλύτερης θρησκευτικής κοινότητας από την πολιτειακή εποπτεία. Με την προτεινόμενη Συμφωνία παραμένει στην ελληνική Πολιτεία το οικονομικό βάρος της μισθοδοσίας των Ελλήνων ιερωμένων, πλην όμως η διαχείρισή της περνά εφεξής στην Εκκλησία. Ενώ η διαχείριση της μισθοδοσίας των κληρικών από την Εκκλησία βαίνει προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού των σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας, το αυτό δεν ισχύει για την ισόποση με τη μισθοδοσία των κληρικών επιχορήγηση προς την Εκκλησία, και μάλιστα στη βάση ενός γενικού συμψηφισμού με την αξία της εκκλησιαστικής περιουσίας που παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο. Όσο δεν έχει γίνει καταγραφή αυτής της περιουσίας, ένας τέτοιος συμψηφισμός δεν είναι δυνατό να γίνει, και μάλιστα τη στιγμή που δεσμεύει εσαεί το ελληνικό δημόσιο να πληρώνει την Εκκλησία για τη μισθοδοσία των κληρικών. Μια τέτοια ρύθμιση ουσιωδώς παραβιάζει την θρησκευτική ουδετερότητα του ελληνικού κράτους.

Σε κάθε περίπτωση η συμφωνία αυτή είναι αδιανόητο να παρουσιάζεται ως «χωρισμός» ή ως επαρκής επίλυση του προβλήματος των σχέσεων Πολιτείας – Εκκλησίας. Αν και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, η περιουσιακή και μισθοδοτική πτυχή δεν είναι παρά μόνον ένα μικρό και εν τέλει ήσσονος σημασίας μέρος του γενικότερου προβλήματος.

Η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, θεωρητικά δεδομένη ήδη από το 1975, παραμένει απραγματοποίητη και προφανώς δεν αρκεί οποιαδήποτε διακηρυκτική επιβεβαίωσή της. Πολιτειακοί αξιωματούχοι αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους όχι μόνο με θρησκευτικό όρκο αλλά και με επίσημη σύμπραξη κληρικών ως σύμβολο παράλληλης νομιμοποίησης, με βάση διατάξεις ρητά καταργημένες επίσης από το 1975. Η μύηση ανηλίκων σε θρησκευτικό δόγμα εκλαμβάνεται και ισχύει ως ονοματοδοσία, σε πείσμα διατάξεων που ισχύουν από το 1976. Στηριζόμενη στον Καταστατικό της Χάρτη που αποτελεί τυπικό νόμο του κράτους, η Εκκλησία της Ελλάδος αστυνομεύει κυριολεκτικά την άσκηση λατρείας άλλων ορθοδόξων Εκκλησιών, γεγονός που ανάγκασε ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Οι άλλες θρησκευτικές κοινότητες αντιμετωπίζουν ποικίλα διαδικαστικά εμπόδια για τη θεσμική τους κατοχύρωση και την ίδρυση χώρων λατρείας, ενώ η Εκκλησία της Ελλάδος αδειοδοτεί η ίδια τον εαυτό της. Ορθόδοξοι και μη, δικάζονται υπό το βλέμμα θρησκευτικών συμβόλων ενώ τα φαινόμενα παραδικαστικής εκκλησιαστικής διαπλοκής ουδέποτε διαλευκάνθηκαν. Το σημαντικότερο: η εκπαίδευση, καθηλωμένη στο παρελθόν, θρησκεύει, προσεύχεται, εκκλησιάζεται και κατηχείται, σε ορισμένες περιπτώσεις με την «ευλογία» της δικαιοσύνης. Αυτά και άλλα, η Πολιτεία οφείλει να τα αντιμετωπίσει μονομερώς, σε διαβούλευση με τους πάντες αλλ’ όχι σε διαπραγμάτευση επί ίσοις όροις.

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει δημοσιεύσει ήδη από το 2005 συνεκτική και τεκμηριωμένη πρόταση νόμου για τις σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας, αλλά και μέχρι σήμερα δεν παύει ν’ απευθύνεται, με επίκαιρες κάθε φορά εισηγήσεις, σε κυβερνήσεις και κόμματα και με προσφυγές στη Δικαιοσύνη. Η σχεδιαζόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος θα μπορούσε ν’ αποδειχθεί κατάλληλη ευκαιρία για συνολική επανεκτίμηση όλων των παραμέτρων του θέματος, δηλαδή τουλάχιστον μια καλή αρχή. Σε κάθε περίπτωση, η μισθοδοσία και η περιουσία δεν είναι η ουσία.”