Προσφυγή στη… Χάγη για τις γερμανικές αποζημιώσεις προανήγγειλε ο Π. Παυλόπουλος

Δημοσίευση: 11 Οκτωβρίου 2018, 9:54 μμ

Επιστροφή στο… παρελθόν με επαναφορά της υπόθεσης των γερμανικών αποζημιώσεων, επιλέγει η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου της Γερμανίας, Φ. Σταϊνμάιερ.


Μετά το δημοσίευμα γερμανικών ΜΜΕ, ότι η Ελλάδα θα διεκδικήσει 280 δις ευρώ από τη Γερμανία ως επανορθώσεις για τη δράση των κατοχικών δυνάμεων στη χώρα, ήρθε το Βερολίνο να κλείσει ξανά το θέμα. Την Πέμπτη ο πρωθυπουργός μίλησε εμμέσως για γερμανικές αποζημιώσεις στη συνάντησή του με τον κ. Σταϊνμάιερ λέγοντας ότι οι δύο χώρες δεν πρέπει να κρύψουν «κάτω από το χαλί» τις όποιες διαφορές έρχονται από το μακρινό παρελθόν, για τις οποίες σημείωσε ότι «πρέπει να λυθούν με βάση το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο όλοι σεβόμαστε».

Συγγνώμη για τις φρικαλεότητες του ναζισμού στην Ελλάδα ζήτησε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ στη διάρκεια της συνάντησης με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου. Είπε ότι δεν θέλει να ξεχάσουμε το παρελθόν, ούτε να παραβλέψει την ηθική ενοχή για αυτές τις φρικαλεότητες, και συμφώνησε με τον κ. Τσίπρα που μίλησε για μια νέα αρχή στις ελληνογερμανικές σχέσεις, λέγοντας: «Δικαίως αναφερθήκατε σε μια νέα αρχή, μπορούμε να γράψουμε ένα καινούριο κεφάλαιο των σχέσεων των δύο χωρών».

Όμως, ακόμη πιο ξεκάθαρος ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος. Κατά την προσφώνησή του το βράδυ της Πέμπτης στο δείπνο προς τιμήν του Γερμανού προέδρου ο κ. Παυλόπουλος επανέφερε ανοικτά το θέμα:

Όπως τόνισε, «μέσα σε αυτό το πλαίσιο αντίστασης, εναντίον εκείνων που, όπως κι εσείς γνωρίζετε, θέλουν να γυρνούν πίσω σ’ ένα εφιαλτικό παρελθόν, εντάσσει η Ελλάδα απαιτήσεις της που αφορούν το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις της εποχής της κατοχής τις οποίες, παγίως, θεωρούμε νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες. Τις απαιτήσεις αυτές δεν τις διεκδικούμε μονομερώς και αυθαιρέτως. Όλως αντιθέτως, τις εντάσσουμε στο πλαίσιο του κοινού μας Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Νομικού Πολιτισμού. Με βάση λοιπόν τους κανόνες αυτού του Πολιτισμού και, οπωσδήποτε, σε αρμόδιο δικαιοδοτικό forum καθένας θα υποστηρίξει τις θέσεις του».


Είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Παυλόπουλος υπονοεί ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να προσφύγει και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να διεκδικήσει από το Βερολίνο αποζημιώσεις, αν και οι Γερμανοί έχουν δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι το θέμα έχει κλείσει οριστικά.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Προεδρικό Μέγαρο, ο κ. Παυλόπουλος καλωσόρισε, όπως είπε, έναν πραγματικό φίλο ενώ αναφέρθηκε εκτενώς στην Ελλάδα μετά το Μνημόνιο.

«Οφείλω δε να καταθέσω εδώ την προσωπική μου εμπειρία, τώρα που η Ελλάδα κάνει ένα νέο ξεκίνημα μετά την λήξη της μνημονιακής περιόδου, σχετικά με την αποτελεσματική συμβολή σας σε κρίσιμες φάσεις των δύσκολων διαπραγματεύσεων της εποχής εκείνης. Συμβολή, η οποία πήγαζε αφενός από την εγνωσμένη ευαισθησία σας έναντι του Ελληνικού Λαού, που, όπως όλοι πλέον αναγνωρίζουν, κατέβαλε μεγάλο κόστος για λάθη των μνημονιακών προγραμμάτων, τα οποία δεν θα μπορούσαν, κατ’ ουδένα τρόπο, να του καταλογισθούν. Και, αφετέρου και ιδίως, από την βαθιά πίστη σας ως προς την σημασία της παρουσίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια και στον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη.

Εμείς, οι Έλληνες, δεν ξεχνάμε ότι υπήρξατε υπέρμαχος της άποψης ότι όπως η Ελλάδα δεν διανοείται το μέλλον της εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος, εξίσου και η σημερινή Ευρώπη θα ήταν αδιανόητη δίχως την Ελλάδα στους κόλπους της. Και τούτο όχι μόνο λόγω της εμβληματικής της Ιστορικής και Πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και λόγω των σύγχρονων δυνατοτήτων της να συμβάλλει ουσιωδώς, στο μέτρο που της αναλογεί, προς την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και Ολοκλήρωσης.

Μίλησε επίσης για τις προκλήσεις της ΕΕ τονίζοντας : «Πέραν τούτων, οφείλουμε ν’ αναλογισθούμε τις άκρως αρνητικές επιπτώσεις, σε βάρος του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από εσφαλμένες οικονομικές πολιτικές μιας ανώφελης αλλά και αδιέξοδης αυστηρής λιτότητας. Η προτεραιότητα αυτή αποκτά σήμερα τόσο μεγαλύτερη σημασία, όσο είναι γνωστό ότι οι περιπέτειες του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου και οι κίνδυνοι για την κοινωνική συνοχή αφήνουν πεδίο δράσης σε αδίστακτα μορφώματα λαϊκισμού, που υπονομεύουν απροκάλυπτα την ίδια την Δημοκρατία και τα Θεμελιώδη Δικαιώματα του Ανθρώπου, ενώ επιβουλεύονται ευθέως αυτό τούτο το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα. Πρέπει να δράσουμε αμέσως, πριν είναι αργά, άρα και πριν από τις προσεχείς Ευρωεκλογές.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αντίστασης, εναντίον εκείνων που, όπως κι εσείς γνωρίζετε, θέλουν να γυρνούν πίσω σ’ ένα εφιαλτικό παρελθόν, εντάσσει η Ελλάδα απαιτήσεις της που αφορούν το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις της εποχής της κατοχής τις οποίες, παγίως, θεωρούμε νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες. Τις απαιτήσεις αυτές δεν τις διεκδικούμε μονομερώς και αυθαιρέτως. Όλως αντιθέτως, τις εντάσσουμε στο πλαίσιο του κοινού μας Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Νομικού Πολιτισμού. Με βάση λοιπόν τους κανόνες αυτού του Πολιτισμού και, οπωσδήποτε, σε αρμόδιο δικαιοδοτικό forum καθένας θα υποστηρίξει τις θέσεις του.