Από πότε είχε προβλεφθεί η χρεοκοπία; Ποιος είχε προειδοποιήσει για τα δραματικά γεγονότα που θα ακολουθούσαν

Δημοσίευση: 14 Νοεμβρίου 2017, 4:12 μμ

Μια σημαντική αποκάλυψη κάνει σε άρθρο του ο γνωστός δημοσιογράφος – οικονομολόγος, Αθ. Παπανδρόπουλος.Οπως γράφει, η χρεοκοπία της Ελλάδας, είχε προβλεφθεί από το 1985 με τον τότε διοικητή της ΤτΕ κ. Χαλικιά, να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την δραματική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η χώρα, στον Ανδρέα Παπανδρέου.

Αναλυτικά, όλο το άρθρο του κ. Παπανδρόπουλου:

«Η ελληνική πορεία προς την πτώχευση και τα μνημόνια στη συνέχεια όχι μόνον ήταν γνωστή και επαρκώς αιτιολογημένη με αλλεπάλληλα υπομνήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και διεθνών οργανισμών προς τις ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά είχε επισημανθεί στον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου το 1985 από τα πιο επίσημα και έγκυρα χείλη: αυτά του τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Δημήτρη Χαλικιά.
Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, αναφέρουμε τα όσα είπε ο τότε διοικητής της ΤτΕ ΕΛΛ +1,08% στον συνάδελφο Περικλή Βασιλόπουλο, σε μία συζήτηση-εξομολόγηση η οποία δημοσιεύθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο στο τεύχος της 8ης Ιανουαρίου 1988. Χωρίς περιστροφές, ο κ. Δ. Χαλικιάς περιγράφει πώς το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, γεγονός που υποχρέωσε την κυβέρνηση Αν. Παπανδρέου να ζητήσει σταθεροποιητικό δάνειο από την ΕΟΚ, τους όρους του οποίου ουδέποτε ετήρησε. Μάλιστα, για να πάρει το δάνειο αυτό, ο τότε πρωθυπουργός ανέθεσε τα ηνία της οικονομίας στον κ. Κ. Σημίτη, ο οποίος έχαιρε της εμπιστοσύνης των εταίρων μας, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του κ. Γεράσιμο Αρσένη.


Την περίοδο αυτή, ο κ. Δ. Χαλικιάς χαρακτήρισε ως την πιο δραματική στιγμή της πολυετούς θητείας του στην Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας τα εξής:

«Το καλοκαίρι του 1985, λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου, ζήτησα να δω τον τότε πρωθυπουργό κ. Ανδρέα Γ. Παπανδρέου. Το έκανα σπανίως, αλλά η επικοινωνία μαζί του ήταν πάντοτε ουσιαστική. Με δύο λέξεις καταλάβαινε τα πάντα. Του είπα: Κύριε πρόεδρε, αν συνεχίσουμε την ίδια πορεία, θα χρεοκοπήσουμε. Θα έχουμε στάση πληρωμών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών πλησιάζει το 10% του ΑΕΠ και η Τράπεζα συντόμως δεν θα έχει ταμείο να πληρώσει. Χρειάζεται να σχεδιάσετε ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας.

»Μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός μού ζήτησε να του υποβάλω μία έκθεση με τις απόψεις μου, πράγμα που έκανα. Όταν τη διάβασε, μου τηλεφώνησε και μου ζήτησε να εγχειρίσω μία φωτοτυπία στον κ. Σημίτη, που είχε ήδη αναλάβει υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1985 και τον Φεβρουάριο του 1986 πέρασα μερικούς από τους πιο δύσκολους μήνες της θητείας μου. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος είχαν πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο ασφαλείας. Αν και γενικά τη δεκαετία του 1980 το επίπεδο των διαθεσίμων ήταν γύρω στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, είχαμε φθάσει μόλις στα 350 εκατομμύρια δολάρια. Εάν δεν παίρναμε τον Φεβρουάριο του 1986 την πρώτη δόση του δανείου από την ΕΟΚ και εάν δεν είχαμε το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη, θα βαδίζαμε ευθέως στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία. Δεν είχαμε λεφτά να πληρώσουμε τις εισαγωγές μας. Δεν θα επρόκειτο για συναλλαγματική κρίση της δραχμής, όπως αυτές που γνωρίσαμε τον Μάιο του 1994 ή τον Νοέμβριο του 1997, αλλά για κάτι πολύ χειρότερο. Αδυναμία κάλυψης των εξωτερικών πληρωμών της χώρας…».

Για την ιστορία, σημειώνουμε ότι παρόμοιες επισημάνσεις έγιναν προς τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζακ Ντελόρ το 1994, με τη γνωστή επιστολή του, από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων υπό τον καθηγητή Άγγελο Αγγελόπουλο το 1990, ύστερα από ενθάρρυνση του τότε πρωθυπουργού της Οικουμενικής Ξεν. Ζολώτα. Επίσης, από το 1995 έως το 2003 ακολούθησαν 16 κοινοτικές και διεθνείς εκθέσεις, στις οποίες απερίφραστα τονιζόταν ότι η πορεία του ελληνικού δημόσιου χρέους παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Τις τελευταίες προσπάθησαν να περιορίσουν οι κυβερνήσεις Κων. Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993 και Κ. Σημίτη το 1998-1999, με αποτέλεσμα να γίνουν στην Ελλάδα από τις συνδικαλιστικές μαφίες του Δημοσίου περί τις 2.500 απεργίες, συνολικού κόστους σε χαμένες ημέρες εργασίας περί τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ.

Κατά τα λοιπά, αναζητούνται ληστές στη χώρα!… Μία χώρα που στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και στην ψηφιακή εποχή που τη χαρακτηρίζει, το μόνο που έχει να επιδείξει είναι ουρές για τα ηλεκτρονικά εισιτήρια του μετρό. Φευ!».

Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος – euro2day.gr

  • lonewolf47

    Ά ώστε ο Σημίτης έχαιρε εμπιστοσύνης των εταίρων; γι’αυτό έγινε Πρωθυπουργός. Έλεγα και εγώ! Εμ βέβαια, η χούντα άφησε πλεόνασμα 2_3 δις δολάρια κανένα φόρο και τα φάγανε όλα! Αλλά όπως είπε και ο Παπανδρέου: <>