Πρωτ. Παναγιώτης Ρούβαλης: «Ορθόδοξοι Χριστιανοί ας πράξωμε έργα θεάρεστα»

Δημοσίευση: 19 Οκτωβρίου 2014, 9:20 μμ

Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖε


Ο πολυεύσπλαγχνος Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι η ζωή και η παρηγοριά των τεθλιμένων, ο φιλάνθρωπος Σωτήρας μας, ο οποίος προνοεί όχι μόνον για την σωτηρία των ψυχών μας, αλλά και για αυτήν την επίγεια και πρόσκαιρον ζωήν, έρχεται στην πόλιν Ναϊν  για να παρηγορήση την γεμάτη θλίψιν χήραν και μητέρα που πενθούσε για τον θάνατον του μονάκριβου υιού της. Έρχεται ο πολυεύσπλαγχνος Ιησούς για να δείξη όχι μόνον την ζωοποιόν Του δύναμιν, δια της αναστάσεως του νεκρού παιδιού της, αλλά και την ευσπλαγχνία Του προς την πονεμένη και κλαίουσα μητέρα, λέγοντάς της «Μὴ κλαῖε», διότι απέναντί σου  έχεις την ζωή, η οποία καταργεί τον θάνατον, όπως ο ήλιος το σκοτάδι. «Μὴ κλαῖε», διότι « εἰμι  ἀνάστασις  ζωή πιστεύων εἰς ἐμέ καν ἀποθάνη ζήσεται». Και τι έπραξεν ο φιλάνθρωπος Ιησούς; « ἐπ᾿ αὐτῇ» και αμέσως σκέπτεται την ευεργεσίαν, ευσπλαγχνίθη και τρέχει να δώση χαρά στην πονεμένη μάνα, της οποίας ο σκληρός θάνατος της άρπαξε το μοναχογιό της από τις μητρικές αγκαλιές της. Και χωρίς κάποια παράκληση την ευεργετεί για να διδάξει και εμάς ότι η αρετή της αληθινής ευσπλαγχνίας είναι ο αυθορμητισμός προς τους πάσχοντας αδελφούς μας. Να μην περιμένουμε τις παρακλήσεις και τις ικεσίες τους, αλλά με απέραντη αγάπη να απλώνουμε χείρα βοηθείας. Αλλά όμως ο Σωτήρας μας σκέπτεται και την κατάργησιν του θανάτου. Πλησιάζει τον νεκρόν και τον ανιστά: «νεανίσκεσοὶ λέγωἐγέρθητι».

Πολλοί θέλουν να μην σκέπτονται τον θάνατον και αγωνίζονται σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους και τις νοοτροπίες τους να τον ξεπεράσουν. Κλείνουν τα μάτια τους μπροστά σε μια πραγματικότητα. Ο πραγματικός  ομως χριστιανός, χωρίς να χάνει το θάρρος του και να απελπίζεται «ὥσπερ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα» και χωρίς αυταπάτες βλέπει τον θάνατον σαν το κλειδί της αιωνιότητος. Δεν τρομάζει, αλλά ούτε μένει και απαθής. Αντιδρά. Η σκέψη ότι τον περιμένουν τα ουράνια τον συγκινεί. Η σκέψη ότι καποια στιγμή θα φύγουμε απο τον μάταιο αυτό κόσμο, τον συγκρατεί από τα πάθη και την κακίαν. Τα εξαφανίζει η σκέψη του θανάτου. Όταν ο χριστιανός  σκέπτεται ότι αύριο φεύγουμε, τι αξία έχει η πρόσκαιρη ηδονή; Τι μας πρσφέρει η ικανοποίηση των παθών μας; Η σκέψη ότι όλοι είμαστε θνητοί μας επιβάλλει την μετρημένην ζωήν. Η Εκκλησία μας συνεχώς εύχεται «Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶνἀνώδυναἀνεπαίσχυνταεἰρηνικά, καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦαἰτησώμεθα». Ποιαν απολογία θα έχουμε και ποια είναι τα έργα μας, τα οποία θα παρουσιάσουμε όταν βρεθούμε μπροστά  στον Κύριό μας; Έχουμε τελείαν πίστιν και έργα πίστεως;  Δυστυχώς, τα έργα των χριστιανών σημερα είναι ως επί το πλείστον αμαρτία και ανομία και πολλοί μάλιστα δεν πιστεύουν ούτε στην μέλλουσαν κρίσιν και την ανταπόδοσιν, και εξαιτίας αυτής της απιστίας γεννώνται όλα τα κακά.

Η ανάστασις του υιού της χήρας της Ναϊν είναι το προμήνυμα του γενικού προστάγματος «σοὶ λέγωἐγέρθητι». Για αυτό λοιπόν, ας πράξουμε σύμφωνα με το άγιον θέλημα του Θεού. Ας αποκτήσουμε επίγνωσιν του νομου του Θεού και της θέσεώς μας, έπειτα ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματο, διότι ουδείς καθαρός από ρύπου, όλοι μας είμεθα ένοχοι αμαρτίας. Ας ζητήσουμε το έλεος του Θεού με αληθινή μετάνοια και θερμή προσευχή για όσο χρονο η αγάπη και η μακροθυμία Του μας διατηρεί σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο. Και σαν λογικοί άνθρωποι και Ορθόδοξοι Χριστιανοί ας πράξωμε στο εξής έργα θεάρεστα, εργα καλά, για να έχουμε καλήν απολογίαν και να γίνουμε άξιοι κληρονόμοι της αιωνίου ζωής εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών. Γένοιτο.

Κήρυγμα Κυριακής. Πρωτ. Παναγιώτη Δ. Ρούβαλη


 

Διαβάστε επίσης:

[cplw category=»57" width=»500" height=»500" effects=»none» posts_to_show=»5" time=»1000" sort_by=»date» excerpt_length=»10" thumb_width=»150" thumb_height=»150" date_format=»F j, Y» display=»title» order=»desc»]