«Νίκη Ερντογάν στη διχασμένη Τουρκία» (Ηχητικό)

Δημοσίευση: 3 Απριλίου 2014, 8:00 μμ

Το εκλογικό αποτέλεσμα στη Τουρκία «αναμφισβήτητα δείχνει την πολιτική επικυριαρχία του Ερντογάν απέναντι σε μία κατακερματισμένη και ανίσχυρη αντιπολίτευση, με εξαίρεση τα παράλια της Μικράς Ασίας και επίκεντρο της Σμύρνη.


Αλλά αυτή η κυριαρχία δε σημαίνει και πολιτική ομαλότητα, σε μία χώρα που το σχάσιμο υλικό μεταξύ ισλαμιστών και φιλοδυτικών δυνάμεων φαίνεται να είναι εκρηκτικό». Αυτό σημείωσε μεταξύ άλλων ο κορυφαίος Έλληνας διπλωμάτης, πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Μαλλιάς, μιλώντας στο Ράδιο 9,84 για τις τελευταίες εξελίξεις στη Τουρκία μετά τη νίκη του κόμματος Ερντογάν.

Όπως είπε, «το χάσμα που χωρίζει τους Τούρκους από τους Τούρκους είναι πλέον εμφανές. Θα ήταν σφάλμα να προσπαθήσουμε να το ερμηνεύσουμε απλά και μόνο με πολιτικό/κομματικούς όρους δηλαδή CHP (Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα) κατά AΚP (Kόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Αναμφίβολα συμβαίνει κάτι βαθύτερο».

Η Τουρκία «δείχνει να είναι μια χώρα βαθιά διχασμένη ανάμεσα σε δύο κοινωνίες, σε δυο κόσμους. Δεν  μπορώ να κάνω προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση», προσθέτει ο κ. Μαλλιάς.

«Η διαφορά, το χάσμα μεταξύ των δυο κοινωνιών των δύο κόσμων θα μπορέσει να γεφυρωθεί ή θα εξελιχθεί σε μια ανοικτή, άνευ προηγουμένου σύγκρουση; Αυτό που σημείωσα και ομολογώ πως με ξάφνιασε είναι ο απόλυτος τρόπος, ο φανατισμός θα μπορούσα να ισχυριστώ, με τον οποίο οι ακραιφνείς και συνειδητοποιημένοι κεμαλικοί εκφράζονται για το κοινωνικό-θρησκευτικό μετασχηματισμό της τουρκικής κοινωνίας επί πρωθυπουργίας Ταγίπ Ερντογάν.


Έμεινα με την εντύπωση, για μην πω πεποίθηση, ότι στη φάση αυτή της ιστορίας η διαχωριστική γραμμή στην κοινωνία στην άλλη πλευρά του Αιγαίου δεν έχει τραβηχτεί  ανάμεσα σε Τούρκους και Έλληνες, σε Τούρκους και Αρμένιους, σε Τούρκους και Πόντιους ή Κούρδους.

Είναι μια κοινωνία που διχάζει τους Τούρκους και τους Τούρκους. Εκτιμώ δε ότι άμεσα ο Ερντογάν θα προχωρήσει σε νέες πολιτικές παραχωρήσεις εσωτερικά έναντι των Κούρδων, ενώ εξωτερικά και για λόγους ενεργειακής πολιτικής θα θελήσει να κλείσει το χάσμα με Ισραήλ και Αίγυπτο που του έχει κοστίσει τη βύθιση της πολιτικής του στο Μεσανατολικό.

πηγη