ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

Δημοσίευση: 29 Δεκεμβρίου 2013, 2:00 πμ

ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ,


ΠΡΩΗΝ ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ

ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

Πρός τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμο Β΄

και την Αγία και Ιερά Σύνοδο


 

Μετά τη δημοσίευση στο Ιστολόγιο Κατάνυξις, των δύο πρώτων, υπ΄ αριθμ. 39 και 41 επιστολών του οσιολογιωτάτου Ιερομονάχου Δαμασκηνού Αγιορείτου, πρώην Αρχιγραμματέως της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους (1977-78 και 1982-1992) προς τον Προκαθήμενο της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος και την Αγία και Ιερά της Σύνοδο, δημοσιεύουμε και την τρίτη, πλέον πρόσφατη επιστολή του.

Αυτή αποτελεί απάντηση στην απαντητική επιστολή 2937/2013 του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Ο οσιολογιώτατος π. Δαμασκηνός επισημαίνει στην τρίτη αυτή επιστολή του, αφ΄ ενός την εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου παράκαμψη της ΙΣΙ και της ΔΙΣ στην απάντηση του υπομνήματός του, αφ’ ετέρου δε τη μεγίστη προσωπική ευθύνη του Αρχιεπισκόπου τόσο για την κάλυψη, υποστήριξη και εκκλησιαστική ενσωμάτωση των καινοτόμων θεολόγων του θρησκειολογικής κατεύθυνσης Μαθήματος των Θρησκευτικών (της «εναγούς συμμορίας» κατά τον Γέροντα Δαμασκηνόν), όσο και για τη συμπόρευση με τους πολιτικούς που καταστρέφουν την Ελλάδα, αρχής γενομένης από τον προ-προηγούμενο Πρωθυπουργό.

 

Έναντι της μομφής του Αρχιεπισκόπου κατά του π. Δαμασκηνού (στην επιστολή 2937/2013), ότι ο π. Δαμασκηνός ως απαρνησάμενος τον κόσμον δεν πρέπει να ασχολείται με τα θέματα αυτά, ο Γέρων Δαμασκηνός επικαλείται το παράδειγμα των μεγίστων Ομολογητών της Πίστεως, οι οποίοι υπήρξαν Μοναχοί, με τους οποίους συμπαρατάσσει ταπεινώς τον εαυτό του, ως άλλος εκ δεξιών ληστής και Ιωσήφ από Αριμαθαίας.

 

Ἐν Ἁγίῳ ὄρει τῇ 12.12.2013

Ἀριθμὸς πρωτ. 43

1. Τῷ Μακαριωτάτῳ

Ἀρχιεπισκόπῳ Ἀθηνῶν

καὶ πάσης Ἑλλάδος

κ.κ. ἹΕΡΩΝΥΜΩι

2. Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Ἱερᾷ Συνόδῳ

τῆς Ἱεραρχίας τῆς

Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

 

Μακαριώτατε, Σεπτὴ τῶν Ἱεραρχῶν χορεία,

 

Βαθυσεβάστως ἀσπάζομαι τὰς Ὑμετέρας τιμίας Δεξιάς.

 

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ΄ ἀρ. πρωτ. 2937/2013 καὶ ἀπὸ 7 Νοεμβρίου 2013 ἐγγράφου τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὑπ΄ ἀρ. 39/15-9-13 καὶ 41/20-10-2013 ἡμετέρων ἐγγράφων πρὸς τὴν σεπτὴν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὴν διαρκῆ Ἱερὰν Σύνοδον ἀντιστοίχως, ἀναγκάζομαι μετὰ βαθυτάτης ὀδύνης νὰ ἐπανέλθω.

 

Λυποῦμαι βαθύτατα, Μακαριώτατε, διότι παρεκάμψατε τὸν ἱερώτατον θεσμὸν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, εἰς ἃς ἀπηύθυνα τὰς ἐπιστολάς μου, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέροντο εἰς ἓν θέμα κεφαλαιώδους σημασίας, ζωῆς ἢ θανάτου, τῆς ἐν Ἑλλάδι στρατευομένης Ἐκκλησίας, ὡς εἶναι τὸ μάθημα τῆς ὀρθοδόξου Ἀγωγῆς τῶν Ἑλληνοπαίδων πασῶν τῶν βαθμίδων τῆς Ἐκπαιδεύσεως.

 

Ἡ παράκαμψις τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐν προκειμένῳ, ἐπιβεβαιοῖ τὰς κατηγορίας Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν ὑψηλῆς περιωπῆς καὶ εὐθύνης, ὅτι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν δὲν λειτουργεῖ ὀρθῶς τὸ Συνοδικὸν σύστημα διοικήσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ ἔνθα λειτουργεῖ τυπικῶς, οὐσιαστικῶς ἐπιβάλλεται ἡ γνώμη τοῦ ἑκάστοτε Πρώτου, τῶν λοιπῶν Ἱεραρχῶν μὴ τολμώντων νὰ εἴπωσι τὰς γνώμας των, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀπὸ μίαν κακῶς νοουμένην εὐλάβειαν εἰς τὸν Πρῶτον. Τὸ «ἔδοξε τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν» τῆς Ἀποστολικῆς Συνόδου ἀποτελεῖ κατὰ κανόνα ἱστορικὴν ἀνάμνησιν. Ἐντεῦθεν καὶ τὰ τραγικὰ λάθη εἰς θέματα «ὑψίστης πνευματικῆς στρατηγικῆς», ἅτινα σκανδαλίζουν τὸ Ὀρθόδοξον Πλήρωμα.

 

Ἡ Ἐκκλησία, ὡς εἰκὼν τῆς ζωῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος, καθ΄ ἣν «μηδὲν ἐποίησεν ὁ Πατὴρ ἄνευ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», κατὰ τὴν ῥῆσιν τοῦ Ἁγίου Οἰκουμενίου Τρίκκης, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν οὐσίαν Της ἐν τῇ διοικήσει, ἥτις καὶ διαφοροποιεῖ τὴν Ὀρθοδοξίαν ἀπὸ τὸν αἱρετικὸν Παπικὸν ἀπολυταρχισμόν, ὅστις κατήργησε τὴν Συνοδικότητα καὶ «Τριαδικότητα» τῆς Ἐκκλησίας.

 

Λυποῦμαι διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἀπευθύνω τὴν ἐπιστολήν μου μὲ ὕφος καὶ τρόπον, ποὺ ἀπᾴδει εἰς τὸν σεβασμόν, ποὺ τρέφω εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ Ἐπισκόπου.

 

Ἀντελήφθητε, Μακαριώτατε, τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἐπεσήμανα διὰ τῶν ἐπιστολῶν μου ἢ προσποιεῖσθε, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεσθε; Ἀντιλαμβάνεσθε, Μακαριώτατε, τὰς τραγικὰς ἱστορικὰς εὐθύνας, ἃς ἐπωμίζεσθε ἔναντι τῶν ἐπερχομένων γενεῶν;

 

Εὐτυχῶς δὲν εἶμαι μόνος εἰς τὰς ἐπισημάνσεις μου. Καὶ ἄλλοι σεπτοὶ Ἁγιορεῖται καὶ Καθηγούμενοι, ὡς καὶ Πανεπιστημιακοὶ θεολόγοι, Σᾶς ἔγραψαν διὰ τὸ αὐτὸ θέμα καὶ ὅμως ἐξακολουθεῖτε νὰ περιβάλλετε μὲ τιμὴν καὶ ἐμπιστοσύνην, τὸν «στρατηγὸν καὶ ἀρχιτέκτονα» μεταλλαγῆς τοῦ μαθήματος τῆς ὀρθοδόξου ἀγωγῆς τῶν τέκνων τῆς Ἑλλάδος εἰς θρησκειολογίαν, τὸν νέον Ἰούδαν, τὸν ὑποκριτήν, τὸν προδότην τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅστις ἐξακολουθεῖ μὲ τὴν ἰδικήν Σας προσωπικὴν ἐμπιστοσύνην νὰ διευθύνῃ τὸ περιοδικὸν «Θεολογία». Εἶναι προσωπικός Σας φίλος καὶ Ὑμετέρα ἐπιλογή, διὸ καὶ εἶσθε συνένοχος διὰ τὰ ἐπιχειρούμενα ἐγκλήματά του, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ δώσητε λόγον εἰς τὸ ἀδέκαστον βῆμα τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Εἶναι ἡ συμπύκνωσις ἁπασῶν τῶν αἱρέσεων τῆς ἱστορίας τὸ ἐπιχειρούμενον Πιλοτικὸν πρόγραμμα.

 

Οἱ αἱρετικοὶ ὅλων τῶν αἰώνων ἔσφαλλον εἰς θέματα κατανοήσεως τοῦ προσώπου τοῦ Θεανθρώπου καὶ τῶν σχέσεων τῶν δύο φύσεών Του. Ὁ εἰρημένος καὶ ἡ μετ΄ αὐτοῦ δαιμονιώδης ὁμήγυρις ἐξισώνουν τὸν ἀληθῆ Θεὸν καὶ ἄνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν, μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ψευδοθρησκειῶν. Ἆραγε σφάλλει καὶ ὁ τέως Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, κ. Κόκκινος, ὅστις πέρυσι τὸν Δεκέμβριον, διὰ περισπουδάστου ἄρθρου του εἰς τὴν Ἐφημερίδα «ΕΣΤΙΑ», ἐστηλίτευσε τὴν ὀλιγωρίαν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, διότι δὲν εἰσηγάγατε πρὸς ἐξέτασιν καταγγελίαν ὑγιοῦς Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, ἀφορῶσαν τὸ ἐλεεινὸν Πιλοτικὸν Πρόγραμμα θρησκειολογίας, τὸ ὁποῖον συνέταξεν ὁ φίλος Σας θρησκειολόγος καὶ ἡ μετ΄ αὐτοῦ ἐναγὴς συμμορία;

 

Τὸ πλῆθος τῶν συνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι Σᾶς περιβάλλουν, δὲν ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσουν τὸ πρόγραμμα καὶ τὰ διάφορα δημοσιεύματά των, διὰ νὰ Σᾶς ἐνημερώσουν;

 

Ὑπάρχει, Μακαριώτατε, ἄλλη ὑψίστη προτεραιότης ἐν τῇ μερίμνῃ τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων, ἱερέων καὶ διακόνων, ἐκτὸς τῆς ὀρθοδόξου ἀγωγῆς τῶν τέκνων τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐκκλησίας;

 

Ποῖα σκοτεινὰ κέντρα κατευθύνουν τὰ νήματα πνευματικῆς μεταλλάξεως τῆς Ἑλλάδος καὶ ποῖος εἶναι ὁ ἀπόρρητος λόγος καὶ ἡ αἰτία, ποὺ Σᾶς ἐμποδίζει νὰ τὸν ἀποπέμψητε καὶ νὰ ἀποκηρύξητε δημοσίως, καὶ ἀνταξίως τῶν ἁγίων, τὰ πιλοτικὰ προγράμματα θρησκειολογίας, εἰς ἃ ἀντιτίθενται οἱ ὑγιεῖς Θεολόγοι, Μοναχοὶ καὶ Ἀρχιερεῖς;

 

Πρὸς τί αὕτη ἡ ἡττοπάθεια ἔναντι τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους;

 

Ἀξίζει περισσότερον ἡ Ἀρχιεπισκοπικὴ καθέδρα ἀπὸ τὴν ὀρθοτόμησιν ἐν προκειμένῳ τῆς Ἀληθείας;

 

Διατί δειλιᾶτε καὶ φοβεῖσθε νὰ συγκρουσθῆτε μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ κακοῦ;

 

Τί ἄλλο ἔγκλημα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργήσουν οἱ ἀνάξιοι Πολιτικοί μας, τοὺς ὁποίους ἐστηρίξατε μὲ τὴν παρουσίαν Σας εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ ζητήσητε συγγνώμην ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διὰ τὸ πρωτάκουστον ἀτόπημά Σας, τὸ ὁποῖον προηγήθη τῆς παγιδεύσεως τῆς χώρας εἰς τὸ Δ.Ν.Τ. καὶ τῆς ἐκχωρήσεως τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας καὶ τοῦ ξεπουλήματος τῆς δημόσιας περιουσίας ὑπὸ τοῦ τότε φίλου Σας Πρωθυπουργοῦ;

Οἱ ἀξιοδάκρυτοι ὁμοφυλόφιλοι παρελαύνουν ἀνερυθριάστως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πρωτεύουσαν ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας – ὁποία ἀποκτήνωσις τοῦ ἀνθρώπου τῶν ἡμερῶν μας! – καὶ Ὑμεῖς, Μακαριώτατε, δὲν τοὺς ἀντελήφθητε, ζῶντες ἐν τῷ κόσμῳ, διὰ νὰ τοὺς στηλιτεύσητε, ὡς ἐστηλιτεύθησαν ὑπὸ πασῶν τῶν ὁμοδόξων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ τοιαῦται παρελάσεις;

 

Μὲ ὠνειδίσατε, Μακαριώτατε, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ θέματα τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἐν τῷ κόσμῳ δρώσης Ἐκκλησίας, διότι «ἀπηρνήθην τὸν κόσμον». Ἔδει ὅμως νὰ γνωρίζητε, ὡς ὀρθόδοξος Ἱεράρχης, ὅτι «κόσμος», ὃν ἀπαρνεῖται ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ὀρθόδοξος χριστιανὸς καὶ μοναχός, δὲν εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία. «Κόσμος ἐν θεολογικῇ ἐννοίᾳ εἶναι τὸ κακόν», καὶ οὐχὶ ἡ ἀγάπη διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἀδελφῶν. Μήπως ἔπραξε λάθος ὁ Τίμιος Πρόδρομος ἐκ τῆς ἐρήμου στηλιτεύων τὰς παρανομίας τοῦ Ἡρώδου; Πῶς τὰ ἔμαθε ἀφοῦ ἔζη ἐν τῇ ἐρήμῳ; Μήπως ἔπραξε λάθος ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ποὺ ἤλεγξε Πατριάρχας διὰ τὰς αἱρέσεις τοῦ Μονοθελητισμοῦ καὶ τοῦ Μονοενεργητισμοῦ; Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, πρεσβύτερος καὶ μοναχὸς ὑπερασπίσας τὴν τιμητικὴν προσκύνησιν τῶν ἱερῶν εἰκόνων; Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὑπεραμυνθεὶς δογματικῶν καὶ ἠθικοκανονικῶν θεμάτων; Ὁ ἱερομόναχος τότε καὶ μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δογματίσας ὀρθῶς τὴν φύσιν τοῦ ἀκτίστου φωτός; Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅστις ἐξῆλθε τοῦ ἁγίου Ὀρους διὰ νὰ κηρύξῃ μετάνοιαν καὶ νὰ στηρίξῃ τὴν ἐν τῷ κόσμῳ Ἐκκλησίαν κ.λπ.;

 

Ἀσφαλῶς δὲν συμπαρατάσσω τὸν εὐτελῆ ἑαυτόν μου μὲ τοὺς εἰρημένους ἁγίους καὶ ὁμολογητὰς τῆς εὐσεβείας. Μοῦ ἀρκεῖ νὰ μιμηθῶ τὸν ἐκ δεξιῶν λῃστήν, ὅστις ὡμολόγησε Θεὸν ἀληθινὸν τὸν Χριστόν, ἐν τῷ Σταυρῷ, ὅτε Οὗτος ἐμυκτηρίζετο ὑπὸ πάντων, ὡς καὶ σήμερον.

 

Πρότυπόν μου εἶναι ὁ Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ὅστις ἐτόλμησε νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Πιλᾶτον τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ πλέον περιφρονημένου ἐν Ἰερουσαλὴμ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.

 

Πῶς ἐγνώριζον οὗτοι τὰ τοῦ κόσμου, ποὺ καθ΄ Ὑμᾶς, ἀπηρνήθησαν; Ἀσφαλῶς, οὔτε τηλεόρασιν παρηκολούθουν, οὔτε ραδιόφωνον, οὔτε διαδίκτυον.

 

Καὶ ὁ γράφων, καίτοι δὲν παρακολουθεῖ τὰ μέσα ἐνημερώσεως καὶ τὸ διαδίκτυον, τὰ γνωρίζει «ἐν ἑτέρῳ τρόπῳ». Ἐπειδὴ λοιπὸν γνωρίζω καλῶς τὸ προκείμενον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἀπηκριβωμένως καὶ διὰ συγκεκριμένων παραπομπῶν ἐνημέρωσα ὑπευθύνως, πρωτίστως ἅπασαν τὴν σεπτὴν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ Ὑμᾶς προσωπικῶς, καὶ Ὑμεῖς, Μακαριώτατε, ἀπηξιώσατε νὰ τὸ συμπεριλάβητε εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς συζήτησιν θεμάτων τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου καὶ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ἐν συνεχείᾳ, ἀναγκάζομαι νὰ δώσω τὰς ἐπιστολάς μου εἰς τὸ διαδίκτυον καὶ τὸν Τύπον, διὰ νὰ τὰς κρίνῃ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, τὰ πρόβατα, τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦνται ἀπὸ τοὺς λύκους, χωρὶς οἱ ποιμένες, νὰ θύουν τὴν ψυχήν των ὑπὲρ τῶν προβάτων, ὡς ἐπιτάσσει ὁ εὐαγγελικὸς λόγος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Τὴν κρίσιν ἔχει πλέον ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

 

Ὡσαύτως ἐν κατακλεῖδι δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἀποφασισμένος νὰ ὑποστῶ διωγμοὺς μέχρι θανάτου ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος, ὅστις εἶναι «χθὲς καὶ σήμερον ὁ Αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας», σοφίζων τοὺς μωροὺς καὶ ἐνισχύων τοὺς ἀδυνάτους εἰς τὸ μαρτύριον.

 

Δὲν θὰ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς ὅσα μέχρι σήμερον Σᾶς ἐνημέρωσα, ἐν περιπτώσει ὀλιγωρίας. Ἀναλόγως τῶν ἐξελίξεων, ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀπευθυνθῶ δι’ ἐμπεριστατωμένης ἐπιστολῆς εἰς τοὺς Προέδρους τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, διότι ἀπειλεῖται ἡ ὑπόστασις τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τὴν κοιτίδα τῆς Ὀρθοδοξίας, διὰ τὰ κατ΄ Αὐτούς.

 

Μόνον τυφλοὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται τοὺς κινδύνους καταστροφῆς τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς αἰωνίους ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι κίνδυνοι ἐπαυξάνονται, διότι οἱ Ποιμένες εἶναι δειλοί, δὲν ὁμολογοῦν μέχρι θανάτου, δὲν ἀφυπνίζουν τοὺς λαούς, τοὺς ὁποίους ἔχει ἀποκοιμίσει ἡ ἁμαρτία, ἡ διεφθαρμένη τηλεόρασις καὶ τὸ χρηματιστήριον. Τὸ πλοῖον κινδυνεύει νὰ βυθισθῇ καὶ οἱ «καπετάνιοι», ἀσχολοῦνται μόνον μὲ τὰς καμπίνας των.

 

«Οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου εἰσὶ φρονιμώτεροι τῶν υἱῶν τοῦ φωτός!»

 

Οἱ ἔνοχοι Πολιτικοὶ παραμερίζουν ἔριδας καὶ μίση δεκαετιῶν καὶ ἑνώνονται διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν φυλακὴν καὶ νὰ ὁλοκληρώσουν τὰ ἄνομα σχέδια τῶν ἰσχυρῶν τῆς Γῆς, καὶ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι ἀπαγορεύουν εἰς ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ θεολόγους νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν ἱερὸν ἄμβωνα τῆς Ἐκκλησίας, διὰ νὰ ὡμολογήσουν τὴν Ἀλήθειαν. Ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς ὕψωσε τὴν σημαίαν διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ οἱ διάδοχοί του εἰς τοὺς θρόνους, ποὺ ἐξησφάλισαν τὰ αἵματα καὶ αἱ θυσίες τῶν ἡρώων τῆς ἐλευθερίας, δειλιοῦν νὰ στηλιτεύσωσι τοὺς Πολιτικούς, ποὺ καταστρέφουν τὴν Ἑλλάδα, τοὺς ἐναγκαλίζονται, ἂν καὶ ξεπουλοῦν τὴν Ἑλλάδα εἰς τοὺς ξένους καὶ καταστρέφουν τὴν ὀρθοδοξίαν. Αἱ ἐξαιρέσεις εἰσὶν ἐλάχισται. Ὁποία κρίσις!

 

Δὲν ζητοῦν σήμερον οἱ ἄνθρωποι τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην Αὐτοῦ, διὸ καὶ τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ ἀντὶ νὰ προστεθοῦν, ἀφῃρέθησαν.

 

Τί κάμνουν οἱ ποιμένες, ἐκτὸς ἐλαχίστων φωτεινῶν ἐξαιρέσεων, διὰ νὰ ἀφυπνίσουν τὸν λαόν; Ἂς ἐρωτήσῃ ἕκαστος τὴν συνείδησίν του.

 

Ταῦτα μετ΄ ὀδύνης ἀφάτου, ἀλλὰ καὶ μετὰ παρρησίας, ἀπευθύνω εἰς τὰς Ὑμετέρας Ἀρχιερατικὰς ἀξίας διὰ τὰ καθ΄ Ὑμᾶς. Ἐπὶ δὲ τούτοις διατελῶ μετὰ βαθυτάτου σεβασμοῦ, ἐπικαλοῦμαι τὰς εὐχάς Σας καὶ ἀσπάζομαι τὰς Ὑμετέρας Τιμίας Δεξιάς.

 

Ἱερομόναχος Δαμασκηνός

ὁ τοῦ Φιλαδέλφου

πηγη