ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Δημοσίευση: 1 Νοεμβρίου 2012, 6:32 μμ

Στα τέλη του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν μια περίοδος της άνοδος της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου και της εργασίας. Η οικονομική κρίση του συστήματος φαινόταν καθαρά εκείνη την εποχή. Για να παραμείνουν ανταγωνιστικές οι εταιρείες στην παγκόσμια αγορά, και να διατηρήσουν την ισχύ τους, την υπάρχουσα κατάσταση, αυτές οι απειλούμενες Αμερικανικές εταρίες μετέφεραν τις παραγωγικές δραστηριότητές τους στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπως το Μεξικό, την Ταϊβάν, τη Λατινική Αμερική και την Ασία, όπου υπήρχαν χαμηλοί μισθοί, όχι περιβαλλοντικοί κανονισμοί ή κανονισμοί ασφάλειας και υγείας. Αυτές ήταν πιο ανταγωνιστικές περιοχές.
Τότε, πολλές μεγάλες εταιρίες άρχισαν«χτενίζουν» ολόκληρο τον πλανήτη προκειμένου να βρουν την φθηνότερη εργασία. ‘Εχουν δημιουργηθεί «στρατόπεδα συγκεντρώσεως» στις αναπτυσσόμενες χώρες με μησθούς που είναι από 0,37 σεντς έως 0,11-0,56. Οι κυβερνήσεις στις υποανάπτυχτες χώρες υπόσχονται μεγάλες δεξαμενές γυναικών εργατριών στις πολυεθνικές εταιρίες στις ζώνες παραγωγής προιόντων για εξαγωγές. ‘Ετσι, μεταφέροντας την παραγωγή εκτός συνόρων, οι εταιρίες σχεδόν εξαφάνισαν το κόστος. Εκατομμύρια κινέζες προσλαμβάνινται στα σκαβικά εργοστάσια προκειμένου να παράγουν προιόντα για καταναλωτές της Δύσης. Ως καταναλωτές διατηρούμε τα συμφέροντά μας με το να δενόμαστε με αυτές τις γυναίκες: είναι εκείνες που μας ράβουν τα ρούχα της Gap τα παπούτσια Nike, Victoria’s Secret, IBM, Liz Clair borne, Perry Ellis, Leslie Fay, Ralph Laure, κ.τ.λ.
Αυτή η έξοδος των εταιρειών ήταν επίσης μια έξοδο των θέσεων εργασίας από τις αμερικανικές πόλεις, από τις αγροτικές περιοχές, από περιοχές βιομηχανίας αγροτικών προϊόντων και από τις υποβαθμισμένες κοινότητες. Η ανεργία, η κατάσταση της οικονομικής ύφεσης δημιούργησαν την ανάγκη για μια αλλαγή του εργασιακού μοντέλου, για μια άνθηση των φυλακών / βιομηχανικών συγκροτημάτων για την επιβίωση της οικονομίας των ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ, για να διατηρήσουν την παραγωγική λειτουργική βάση τους η οποία απειλείται από τις αναπτυσσόμενες χώρες και ιδιαιτέρως για να ανταγωνιστούν την Ασία, δημιουργούν τις «Βιομηχανίες φυλακών» μέσα στην ίδια τους τη χώρα.
Λίγο προβληματίζονται οι ΗΠΑ να καταδικάζουν τις εξαγωγές προϊόντων από την Κίνα που παράγονται από φυλακισμένους. Αυτή η ενέργεια αποτελεί μιαν εξώφθαλμη υποκρισία συνεπεία του γεγονότος ότι οι ίδιες κριτικές που ακούγονται από την Αμερικανική κυβέρνηση ενάντια στα Κινέζικα προϊόντα που κατασκευάζονται από φυλακισμένους μπορεί να ακουστούν και για τα αμερικανικά προϊόντα που παράγονται από φυλακισμένους στην Καλιφόρνια και το Όρεγκον προκειμένου να εξαχθούν και να πωληθούν λιανικώς. Κατ’ απόλυτη ειρωνεία, η California DOC προωθεί τις γραμμές ένδυσης στην Ασία, ανταγωνιζόμενη τα εργοστάσια εκμετάλλευσης της Ινδονησίας, Χονγκ-Κονγκ, Ταϊλάνδης και βεβαίως της Κίνας.
Η κατάργηση του Ψυχρού Πολέμου σήμανε την κατάργηση των θέσεων εργασίας στον τομέα της άμυνας. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή για την Οικονομική Ανόρθωση και Αφοπλισμό, ενός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οργανισμού της Ουάσιγκτον, υπήρξε μια απώλεια ανερχόμενη σε 750.000 θέσεις εργασίας σχετικές με τον τομέα της άμυνας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια – οι περισσότερες στην Καλιφόρνια. Όμως, δεδομένου ότι η στρατιωτική βιομηχανία περιορίζεται στην Καλιφόρνια, ανθίζει η βιομηχανία με εργαζόμενους φυλακισμένους. Με αυτό τον τρόπο, ο πλούτος της Καλιφόρνια δεν προκύπτει μόνο από τη μιζέρια εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά επίσης και από την αυστηρή εξαναγκαστική μιζέρια χιλιάδων κατοίκων της.
Σε μια προσπάθεια να προωθηθούν φυλακισμένοι ως φθηνό εργατικό δυναμικό, η κυβέρνηση του Οχάιο παρουσίασε το Πρόγραμμα Παράκτιων Βιομηχανιών του Οχάιο. Αυτή η καμπάνια του μάρκετινγκ προσφέρει σε επιχειρήσεις μια ευρεία δεξαμενή φθηνών εργατικών χειρών προερχόμενων από φυλακισμένους ως μια ελκυστική εναλλακτική λύση σε σχέση με την παραγωγή που στηρίζεται σε παραγωγικές εγκαταστάσεις στο εξωτερικό. Οι εταιρείες μετακινήθηκαν στο εξωτερικό για να εκμεταλλευθούν τα φθηνά εργατικά χέρια και η κυβέρνηση ελπίζει να διατηρήσει στις ΗΠΑ αυτές τις εταιρείες ή να τις κάνει να επιστρέψουν προσφέροντάς φυλακισμένους για εργάτες. Η όλη προσπάθεια του προγράμματος είναι να σταματήσει η οικονομική ύφεση, και να συντελέσει στη μείωση του κόστους της μαζικής φυλάκισης.
Το Υπουργείο Αποκατάστασης και Σωφρονισμού του Οχάιο υπέγραψε σύμβαση να παρέχει χώρο και εργάτες στην ιδιωτική εταιρεία Unibase. Η Unibase είναι μια εταιρεία επεξεργασίας δεδομένων που εφαρμόζει δεκαοκτώ τέτοια προγράμματα παροχής εργασίας σε φυλακές σε ολόκληρη τη χώρα.
Η εργασία καλύπτει την καταχώρηση στοιχείων σε υπολογιστές και οι φυλακισμένοι πληρώνονται ένα βασικό ωρομίσθιο ανερχόμενο σε $0,47. Η Unibase έλκεται από το χαμηλό κόστος, όπως επίσης και από το γεγονός ότι οι φυλακισμένοι δεν μπορούν νομικά να συστήσουν επαγγελματικές οργανώσεις, και δεν καλύπτονται από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ούτε από τα ομοσπονδιακά Πρότυπα Δίκαιης Εργασίας#.

Οι φυλακισμένοι αντιπροσωπεύουν μια ιδανική ομάδα εργασίας για τις επιχειρήσεις, με σχεδόν ανύπαρκτους μισθούς, χωρίς τα παραδοσιακά πλεονεκτήματα προστασίας της υγείας, χωρίς απουσίες, χωρίς διακοπές και χωρίς επαγγελματικές οργανώσεις.
Και αυτή η δυναμική ομάδα εργασίας – σε ό,τι αφορά το μεγαλύτερο τμήμα της, είναι νέοι και ικανά σωματικά άτομα – είναι μεγάλη, και γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη. Οι ΗΠΑ έχει στις φυλακές της το μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα σχεδόν 2,2 εκατομμύρια Αμερικανοί είναι πίσω από τα σίδερα στις ομοσπονδιακές, πολιτειακές ή τοπικές φυλακές: 737 ανά 100,000 (Αγλία 148 ανά 100,000, Ιαπωνία 62 ανά 100,000, και Γαλλία 85 ανά 100,000). Αντιστοιχεί σε πεντακόσιες χιλιάδες περισσότερους φυλακισμένους σε σχέση με την Κίνα η οποία έχει σχεδόν πενταπλάσιο πληθυσμό. Πενήντα πέντε τοις εκατό των ομοσπονδιακών φυλακισμένων είναι φυλακισμένοι για αδικήματα ναρκωτικών, μόνο το 11 τοις εκατό για βίαια εγκλήματα.
Αυτός ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός φυλακισμένων αντιπροσωπεύει μια τεράστια δεξαμενή φθηνών εργατικών χεριών που άμεσα λειτουργεί ως φόβητρο σε σχέση με τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων που απασχολούνται εκτός φυλακών.
Οι συνεργασίες της βιομηχανίας με τις φυλακές έχουν αυξηθεί κατά 200% σε σχέση με το 1979. Τριάντα επτά πολιτείες συμμετέχουν σε αυτές τις ρυθμίσεις, οι οποίες χρησιμοποιούν τους φυλακισμένους σε μια ποικιλία θέσεων εργασίας τόσο του τομέα παραγωγής όσο και εκείνου των υπηρεσιών. Για πολλά χρόνια φυλακισμένοι στην Καλιφόρνια έκαναν κρατήσεις θέσεων για την TWA. Η Microsoft χρησιμοποιεί καταδικασμένους για την αποστολή λογισμικού των Windows. Η Honda πληρώνει $2 την ώρα για εργασία που παρέχεται από φυλακισμένους στο Οχάιο για εργασίες τις οποίες παλιότερα νόμιμοι ασφαλισμένοι εργάτες πληρώνονταν $20 την ώρα. Στη Γεωργία, ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης αντικατέστησε 50 εργάτες με αντίστοιχους φυλακισμένους.
Οι υποστηρικτές της παροχής εργασίας από φυλακισμένους προβάλλουν ότι η εκμετάλλευση των καταδικασμένων δεν μειώνει τις θέσεις εργασίας των Αμερικανών εργαζομένων διότι αυτή η παραγωγή και η παροχή υπηρεσιών γίνεται έτσι κι αλλιώς στο εξωτερικό. Υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ μπορεί να ανταγωνιστούν καλύτερα την Κίνα και το εργατικό δυναμικό της από φυλακισμένους, επεκτείνοντας την προσφορά εργασίας της από φυλακισμένους σε ολόκληρη τη χώρα. Η νομοθεσία που τίθεται τώρα υπόψη του Κογκρέσου θα επιτρέπει περισσότερες εταιρίες να χρησιμοποιούν αμερικανικό εργατικό δυναμικό αποτελούμενο από φυλακισμένους.
Ο Γερουσιαστής Phil Gramm (R-TX), στενός σύμμαχος του τέως Προέδρου Μπους επιθυμούσε τη μετατροπή των φυλακών σε βιομηχανικά πάρκα. «Θέλω να εξαναγκάσουν τους φυλακισμένους να εργάζονται 10 ώρες την ημέρα, έξι μέρες την εβδομάδα», είπαι ο Gramm. «Επιθυμώ να συνάψω συμβάσεις με μεγάλους παραγωγούς έτσι ώστε να μπορούμε να παράγουμε εξαρτήματα στις φυλακές που τώρα παράγονται σε χώρες όπως το Μεξικό, η Κίνα, η Ταϊβάν και η Κορέα».
Η χρησιμοποίηση εργατικού δυναμικού από φυλακισμένους θίγει τους εργαζόμενους σε ολόκληρο τον κόσμο. Η εκμετάλλευση των φυλακισμένων παρέχει οφέλη σε λίγους σε βάρος των θέσεων εργασίας, των μισθών, των πλεονεκτημάτων και των συνθηκών εργασίας εκείνων που βρίσκονται εκτός φυλακών#.
Μια έκθεση που καταρτίστηκε από κάποιον οικονομολόγο του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια διαπιστώνει ότι τα εργοστάσια και οι φάρμες που λειτουργούν με φυλακισμένους στην Καλιφόρνια ευθύνονται για κέρδη πάνω από $150 εκατομμύρια από άμεσες πωλήσεις ετησίως στην πολιτεία. Τα προϊόντα που παράγονται από τους φυλακισμένους σήμερα ποικίλουν από ρούχα μεταξωτά στην περιοχή Tehachapi σε λεπτοεπεξεργασμένα οπτικά στην περιοχή του Vacaville#.
Η έρευνα αυτή αποτελεί την πρώτη πλήρη έρευνα σε ό,τι αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις της Βιομηχανικής Αρχής στις Φυλακές της Καλιφόρνια, του μεγαλύτερου προγράμματος εργασίας στις φυλακές από όλες τις πολιτείες. Η οργάνωση απασχολεί περίπου 7.000 τροφίμους σε 23 φυλακές από την Κομητεία του Del Monte στο San Diego, αναφέρει ο συντάκτης της έρευνας George Goldman, ένας οικονομολόγος αρμόδιος για θέματα συνεταιρισμών στο Υπουργείο Γεωργίας και Οικονομικών Πόρων στο Κολέγιο Φυσικών Πόρων του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια.
Σε επίπεδο κράτους, 3.000 θέσεις εργασίας συνδέονται με αγορές που έγιναν από την ΡΙΑ, η οποία χρηματοδότησε τη μελέτη. Επιπρόσθετα, 7.000 φυλακισμένοι εργάζονται για την ΠΙΑ, κερδίζοντας 30 έως 95 σεντς την ώρα.
Σε μία πρόσφατη μελέτη, των καθηγητών Thomas Harris, George Goldman και Shannon Price, των πανεπιστημίων Νεβάδας και Μπέρκλει, με τίτλο, The Economic impact of the California prison Industry Authority on the California economy 2008-2009, και η οποία χρηματοδοτήθηκε από την Βιομηχανική Αρχή των Φυλακών της Καλιφόρνια, παρουσίασε τα ακόλουθα αποτελέσματα. «Οι κρατούμενοι εργάζονται περίπου 30 με 35 ώρες την εβδομάδα και λαμβάνουν μισθούς από $0,35 έως $0,90 ανά ώρα. Η Αρχή βιομηχανίας φυλακών της Καλιφόρνιας κάνει κέρδος μισό δισεκατομμύριο δολάρια από κατασκευές βιομηχανικών προιόντων

Η μελέτη του Goldman εμφανίζει θετικά οικονομικά οφέλη για την πολιτεία σε ό,τι αφορά τα προγράμματα εργασίας στις φυλακές, όπως επίσης επισημαίνει το τί θα μπορούσε να γίνει αν δεν υπήρχαν αυτά τα προγράμματα. «Εάν καταργηθεί η Βιομηχανική Αρχή των Φυλακών της Καλιφόρνια θα χαθούν 62 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από προσωπικά εισοδήματα στην Πολιτεία», υποστηρίζει ο Goldman, Πέρα από αυτό, 560 θέσεις εργασίας θα εξαφανισθούν χωρίς να μετρώνται και εκείνες που κατέχονται από καταδικασμένους και από δημοσίους υπαλλήλους.
Ο Goldman διαπιστώνει ότι η παροχή εργασίας από τους φυλακισμένους είναι επίσης μια υγιής δραστηριότητα για τον ιδιωτικό τομέα. Τα προγράμματα παραγωγής με προσφορά εργασίας από φυλακισμένους περιλαμβάνουν προϊόντα που πολλές φορές θα μπορούν άλλως να παραχθούν εκτός χώρας, ενώ χρησιμοποιείται ο ιδιωτικός τομέας για την παροχή πρώτων υλών. Η μεγαλύτερη παραγωγή προϊόντων από φυλακισμένους είναι είδη διατροφής, που επιτυγχάνουν πωλήσεις ανερχόμενες σε 33 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως, υφάσματα, με 32 εκατ. δολάρια ΗΠΑ, προϊόντα από ξύλο και χαρτί, 30 εκατ. δολάρια ΗΠΑ, και προϊόντα από μέταλλο, 22 εκατ. δολάρια ΗΠΑ.
Στη Νεβάδα, οι καταδικασμένοι κατασκευάζουν αυτοκίνητα για λιανική πώληση, και στο Όρεγκον, παράγουν τζιν. Όντως, τα τζιν του Όρεγκον αποκαλούνται ”Prison Blues” έχουν γίνει τόσο διάσημα πέρσι που τα εργοστάσια των φυλακών δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στη ζήτηση.
Ο Goldman έκανε οικονομικές έρευνες σε πολλά εργοστάσια, όμως είναι η πρώτη φορά που μελέτησε τα προγράμματα εργασίες στις φυλακές σε βάθος, και ακόμα και ο ίδιος εντυπωσιάστηκε για την ποικιλία των προϊόντων που παράγουν.
Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παρέχονται από τα εργοστάσια που λειτουργούν με φυλακισμένους περιλαμβάνουν προϊόντα γαλακτοκομικά και αγροτικά, όπως αυγά, δαμάσκηνα και αμύγδαλα, τεμαχισμό κρέατος, καβούρδισμα καφέ, κατασκευή επίπλων, ράψιμο παπουτσιών και ρούχων, οδοντιατρικά και οπτικά, και ακόμα ένα εργοστάσιο πλεκτικής που λειτουργεί με φυλακισμένους από την Ανδρική Πτέρυγα της Καλιφόρνια στο San Luis Obispo.
«Είχα, αόριστα, ακούσει όπως όλοι, ότι οι φυλακισμένοι κατασκευάζουν πινακίδες με τους αριθμούς κυκλοφορίας αυτοκινήτων» αναφέρει ο Goldman. «Δεν γνώριζα αν εξακολουθούν να προσφέρουν αυτή την υπηρεσία… Δεν είχα ιδέα ότι κατασκεύαζαν στρώματα στο San Quentin ή ότι λειτουργούν φάρμες. Κατασκευάζουν πινακίδες με τους αριθμούς κυκλοφορίας αυτοκινήτων αξίας πάνω από 10 εκατ. δολάρια ΗΠΑ σε ετήσια βάση».
Από όλες τις περιοχές, η Κοιλάδα του San Joaquin πέτυχε τα μεγαλύτερα επιτεύγματα από τη βιομηχανία των φυλακών με πωλήσεις πάνω από 49.5 εκατ. δολάρια ΗΠΑ και 812 θέσεις εργασίας στην τοπική οικονομία. Γεωργικά προϊόντα – που συμπεριλαμβάνουν αυγά, γάλα, και αμύγδαλα – απεικόνισαν τη μεγαλύτερη κατηγορία προϊόντων που παράχθηκαν και πωλήθηκαν στην περιοχή#. Για παράδειγμα, στην πόλη Delano, 3.176 άνθρωποι πηγαίνουν κάθε μέρα και εργάζονται στις φυλακές. Πολλές από τις οικογένειες της πόλης τώρα εξαρτώνται από τις θέσεις εργασίας στις φυλακές.
Η επένδυση στις φυλακές αποφέρει οικονομικά οφέλη και την απασχόληση από την κατασκευή και επέκταση των φυλακών, στις αγροτικές οικονομίες που επλήγησαν οι θέσεις εργασίας από την εξαφάνιση της παραγωγής, και έτσι η λειτουργία τους δεν αμφισβητείται. «Μια έκρηξη σε αριθμούς φυλακισμένων τα τελευταία χρόνια σημαίνει ότι παρόλον ότι οι ΗΠΑ καλύπτει το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτή τη στιγμή έχει το 25% των φυλακισμένων παγκοσμίως»#.
Ένα σύνολο από 18 εταιρείες εμπλέκονται στη χρησιμοποίηση δυναμικού από τις τοπικές φυλακές, τις ιδιωτικές φυλακές και τα κέντρα κράτησης μεταναστών. Εκτιμάται ότι εταιρείες όπως η Goldman Sachs, Merrill Lynch υπογράφουν συμβόλαια κατασκευής φυλακών αξίας μεταξύ 2 έως 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ ετησίως. Αυτό το γεγονός οδήγησε ορισμένους σχολιαστές να υποστηρίξουν ότι οι ΗΠΑ δημιουργεί με επιτυχημένο τρόπο ένα σύμπλεγμα βιομηχανίας – φυλακών που μοιάζει πολύ με το αντίστοιχο σύμπλεγμα στρατού-βιομηχανίας που λειτουργεί.
Οι κριτικές του συστήματος υποστηρίζουν ότι πολλά χρήματα επενδύονται για φυλακίσεις που οι πολιτικοί δύσκολα μπορεί να ανατρέψουν τις τάσεις απέναντι στις επιθυμίες των οικονομικών υποστηρικτών τους και των παραγόντων των λόμπις. Στη μελέτη του ο Christian Parenti υποστηρίζει: «Σε πολλές περιπτώσεις η τρέλα των φυλακίσεων αποτελεί το υποπροϊόν της δεξιάς ρητορικής στις εκλογές». Μέσα από την οικονομική ανόρθωση της Αμερικής, οι πολιτικοί διαπιστώνουν ότι είναι αναγκαίο να ασχοληθούν με τα καθημερινά προβλήματα, υποστηρίζει ο Parenti και συνεχίζει «αυτό απαιτούσε αποδιοπομπαίους τράγους, ένα ρόλο που συνήθως τον έπαιζαν οι νέοι μετανάστες, οι φτωχοί και οι έγχρωμοι». Το κόστος κατασκευής φυλακών έφθασε τα 7 δις. Δολάρια ΗΠΑ ετησίως την τελευταία δεκαετία και τα ετήσια έξοδα για τους φυλακισμένους ανέρχονται σε 35 δις δολάρια ΗΠΑ ετησίως. Η βιομηχανία φυλακών απασχολεί πάνω από 523.000 άτομα ανάγοντάς την στον μεγαλύτερο εργοδότη της χώρας μετά την General Motors#.

Το 1985, ο τότε Γενικός Εισαγγελέας Warren Burger υποστήριξε: «Ποια επιχείρηση θα μπορούσε εύλογα να πετύχει με το ποσοστό των επιστροφών των προϊόντων της που βλέπουμε στα «προϊόντα» που παράγουν οι φυλακές μας;» Σχεδόν δύο εκατομμύρια ενήλικοι χαιρέτισαν το 2000 στις Αμερικανικές φυλακές. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Πολιτικής της Δικαιοσύνης στην Ουάσιγκτον, υπάρχουν έξι φορές περισσότεροι Αμερικανοί στις φυλακές από ό,τι στις 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρόλον ότι αυτές οι χώρες έχουν 100 εκατομμύρια περισσότερους πολίτες από τις ΗΠΑ. Εάν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, κυρίως Αμερικανοί πολίτες, πράγματι πρέπει να βρίσκονται στις φυλακές, τότε με μεγάλη βεβαιότητα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το Αμερικανικό πείραμα της δημοκρατίας απέτυχε#.
Οι γραμμές παραγωγής στη CMT Blues μοιάζουν με εκείνες του όποιου άλλου εργοστασίου παραγωγής ενδυμάτων στις ΗΠΑ, εκτός μιας προϋπόθεσης: οι εργάτες φυλάσσονται από οπλισμένους φύλακες. Η CMT Blues είναι εγκατεστημένη στη φυλακή Μεγίστης Ασφαλείας Richard J. Donavan Πολιτειακές Σωφρονιστικές Εγκαταστάσεις έξω από το San Diego.
Όμως δύο τρόφιμοι και παλιότεροι υπάλληλοι της CMT Blues υποστηρίζουν ότι η Sleiman και το Σωφρονιστικό Κατάστημα λειτουργούν πίσω από τα κάγκελα ένα εργοστάσιο εκμετάλλευσης φυλακισμένων. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι οι αρμόδιοι της φυλακής τους εκδικήθηκαν όταν έβγαλαν προς τα έξω ότι υπάρχει διαφθορά σε αυτό το εργοστάσιο. Οι τρόφιμοι Charles Ervin και Shearwood Flemming κλείστηκαν για 45 ημέρες στην απομόνωση όταν ενημέρωσαν δημοσιογράφους σχετικά με ένα υποτιθέμενο πρόγραμμα αλλαγής ετικέτας από “Made in Honduras” σε “Made in USA”. Ενήγαν την California Blues και το Σωφρονιστικό Κατάστημα για παραβίαση αστικών και εργατικών δικαιωμάτων#.
Σε εθνικό επίπεδο, ο λογαριασμός για την κατασκευή πολιτειακών φυλακών ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 7 δις. Δολάρια ΗΠΑ ετησίως την τελευταία δεκαετία.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι στην αύξηση της φυλάκισης έχουν συμβάλλει οι μεγάλες εταιρείες που επιδιώκουν κέρδη. Δείχνουν με το δάκτυλο τις Microsoft, Starbucks, Victoria’s Secret και TWA για χρήση φθηνού, καλά πειθαρχημένου εργατικού δυναμικού που προέρχεται από φυλακισμένους.
Στην κεντρική μονάδα της Boeing Corp. ανακαλύπτουν τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το εργατικό δυναμικό που προέρχεται από φυλακισμένους. Πέρσι ενώ ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αεροπλάνων της πολιτικής αεροπορίας κατασκεύαζε περισσότερα αεροπλάνα και κέρδιζε περισσότερα χρήματα από ποτέ, περιόρισε τον αριθμό των υπαλλήλων του στις ΗΠΑ. Μοναδική της πρόκληση για το στόχο της να αυξήσει τα κέρδη της και τους μισθούς των μεγάλων στελεχών της σε βάρος των εργαζομένων ήταν η παρατεταμένη απεργία του συνδικάτου των μηχανικών για τις πολύ κακές συνθήκες εργασίας, την εξαφανιζόμενη σύνταξη και τα πλεονεκτήματα υγειονομικής περίθαλψης. Τα κέρδη της Boeing 1995 ανήλθαν στο 66%, στα US$856 εκατομμύρια με πωλήσεις σχεδόν US$20 δισεκατομμύρια. Με US$1,66 εκατομμύρια, ο Franz Schrontz της Boeing ήταν το πιο ακριβοπληρωμένο διευθυντικό στέλεχος. Εντωμεταξύ από το 1989-95 ο αριθμός των εργατών έπεσε από 107,000 σε 95,000#. Αυτή η μορφή εργασίας εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από τη Boeing καθώς η τελευταία ανάγγειλε την προτεινόμενη συγχώνευσή της με την McDonnell Douglas το Δεκέμβριο του 1996. Η Boeing, όπως οι περισσότερες σύγχρονες επιχειρήσεις, μείωσε τα έξοδά της και περιορίζει τα μέγιστα τους κινδύνους από το εργατικό δυναμικό μέσα από τη μετακίνηση των εργοστασίων της στο εξωτερικό και μέσα από την αναζήτηση μη συνδικαλισμένων συνεργατών στις ΗΠΑ. Η έρευνά της να βρει εργατικό δυναμικό που δεν ήταν συνδικαλισμένο ή που δεν ζητούσε υψηλούς μισθούς την οδήγησε σε δύο περιέργως παρόμοιες περιοχές: στην Κίνα και στις Κρατικές Φυλακές της Πολιτείας της Ουάσινγκτον, στο Monroe. (Washington State Reformatory).
Στην Κίνα, όπου η Boeing πούλησε το δέκα τοις εκατό (10%) των αεροπλάνων της μεταξύ των ετών 1993 και 1995#, η εταιρεία λειτουργεί στο ελάχιστο των αντίστοιχων εξόδων της σε σχέση με εκείνα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την εφημερίδα, Seattle Times, οι «περισσότεροι υπάλληλοι διαμένουν στις ή κοντά στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου. Οι εργαζόμενοι παίρνουν μισθό περίπου $50 το μήνα. Τους απαγορεύεται να σχηματίζουν ανεξάρτητες επαγγελματικές οργανώσεις. Εκείνοι οι οποίοι ξεφεύγουν από τη γραμμή αυτής της μορφής των εργοστασίων της Κίνας, οδηγούνται στα περιβόητα Lao Gai «στρατόπεδα ανάνηψης δια της εργασίας»#.
Η εφημερίδα θα μπορούσε να γράψει σχεδόν την ίδια ιστορία ταξιδεύοντας μέχρι τις Κρατικές Φυλακές της Πολιτείας της Ουάσιγκτον όπου η MicroJet χρησιμοποιεί τους φυλακισμένους για την κατασκευή των εξαρτημάτων των αεροπλάνων. Χρησιμοποιούν μια σχετικά σύγχρονη τεχνολογία που προωθεί το νερό μέσα από μικρούς εγχυτήρες στις 55.000 λίβρες ανά τετραγωνική ίντσα για ακρίβεια στο κόψιμο των μετάλων, πλαστικών, κεραμικών και λοιπών υλικών (ενισχυτικά υλικά της Microjet) Μεταξύ των πιο πρόσφατων πελατών χρησιμοποίησης του δυναμικού αυτού των φυλακών είναι η Boeing. H Microjet, με διεύθυνση στην 16700 177 Ave SE – ίδια διεύθυνση με τις φυλακές, πρόσφατα απασχολεί οκτώ φυλακισμένους. Εκπαιδεύονται και λαμβάνουν τον ελάχιστο μισθό, τελικά παίρνουν $7 την ώρα, σύμφωνα με την αίτηση απασχόλησης στη Microject, αντί του ποσού των $30 την ώρα που για την ίδια εργασία απαιτούσαν οι ενοχλητικοί μηχανικοί της Boeing Everett. Όπως όλες οι εταιρείες που χρησιμοποιούν ως εργατικό δυναμικό τους τρόφιμους των φυλακών, η Microjet κερδίζει περισσότερα μη πληρώνοντας τα οφέλη όπως υγειονομική ασφάλιση, ανεργία, συντάξεις κλπ. Ακόμα, εάν ο φυλακισμένος τραυματιστεί σοβαρά το κράτος είναι εκείνο το οποίο μέσα από το σωφρονιστικό σύστημα θα επιληφθεί του θέματος.
Δεν είναι καθόλου άσχημη αυτή η συμφωνία. Σίγουρα όχι για την MicroJet ούτε και για τις όποιες άλλες ιδιωτικές εταιρείες εργοδότες των πολιτειακών φυλακών της Washington, συμπεριλαμβανομένης και της Redwood Outdoors, μιας εταιρείας παραγωγής ενδυμάτων για τον Eddie Bauer, της Kelly Hanson, του Planet Hollywood, της Union Bay και άλλων εταιρειών, της Elliot Bay, μιας εταιρείας κατασκευής μετάλλων που κατασκευάζει κιούρτους για αστακούς και άλλον εξοπλισμό για ψάρια, η Α&Ι Manufacturing, μια εταιρεία τηλεμάρκετινγκ που ήταν χρηματοδότης υποψηφίων μελών του Κογκρέσου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Το συμπέρασμα είναι ότι υπάρχουν οικονομικά οφέλη από τις φυλακές.
Πρώτον, αυτό το μοντέλο φέρνει κέρδος στην Καλιφόρνια μισό δισεκατιμμύριο
δολάρια το χρόνο, και κρατάει την οικονομία της εν ζωή. Η φυλακή παράσχει σημαντική οικονομική ώθηση σε μια κοινότητα που περνάει οικονομική κρίση. Οι θέσεις εργασίας στις φυλακές προσφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη για τις ασθενείς οικονομίες. Δεύτερον, πολλά εκατομμύρια Αμερικανοί διατηρούν επί του παρόντος τα δικά τους συμφέροντα εργάζοντας για τις φυλακές. Αυτοί είναι: ομοσπονδιακοί πράκτορες, δικαστές, δικηγόροι, δικαστήρια, αστυνομία, ψυχολόγοι, σύμβουλοι, φύλακες, οι σύμβουλοι των ναρκωτικών και πολλά άλλα. Τρίτον, η βιομηχανία των φυλακών, με σκοπό την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, θα πρέπει να αγοράσει διάφορα υλικά όπως, υπολογιστές, ηλεκτρονικά είδη, καλώδια και πολλά άλλα εφόδια, για τις θέσεις εργασίας, όπως κρατήσεις για τα ταξιδιωτικά γραφεία, τις τηλεμάρκετιν και άλλες υπηρεσίες πληροφοριών από εταιρείες εκτός φυλακής. Τέταρτο, σημαντικός των οικονομικών παραγόντων, με μεγάλο όφελος, είναι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, που έχουν κάνει συμβάσεις εργασίας για την παραγωγή προϊόντων που γίνεται μέσα στις φυλακές. Και τελικώς, πολλά εκατομμύρια άνθρωποι διατηρούν το δικό τους status quo αγοράζοντας αγαθά που παράγονται στις φυλακές.
Με βάση αυτά τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, οι φυλακές μπορούν εύκολα να συναγωνιστούν κάθε ανταγωνιστή των ΗΠΑ. Τότε, οι πραγματικοί χαμένοι είναι οι ελεύθεροι εργαζόμενοι, οι μηχανικοί, ειδικότερα, των οποίων οι δουλειές πήγαν στους φυλακισμένους σκλάβους εργάτες ή στους Κινέζους εργαζόμενους. Ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ένα ανάλογο εργασιακό μοντέλο, σαν εναλλαχτική λύση, και σε άλλες χώρες. Μπορεί να είναι φυλακές ή οικονομικές ζώνες χρησιμοποιόντας τους οικονομικούς μετανάστες που θα φέρουν κέρδος στην χώρα που βρίσκονται. Έτσι η χώρα θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της, θα αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό της Κίνας, του Τρίτου Κόσμου.

Νικόλαος Λ. Μωραίτης, Ph.D.
Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική Πολιτική
Καλιφόρνια 2012