Τα ισλαμικά λόμπι «χορηγοί» του περιορισμού της ελευθερίας του λόγου

Δημοσίευση: 25 Μαΐου 2012, 8:24 μμ

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις Η.Π.Α, υπό την αμέριστη χορηγία και συμπαράσταση ισλαμικών λόμπι, αποφάσισε στην δέκατη ένατη συνεδρίαση του στις 23 Μαρτίου του 2012 και υιοθέτησε δίχως ψηφοφορία ένα ακόμη ψήφισμα το οποίο στοχεύει καταφανέστατα στον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου σε ολόκληρη την υφήλιο…


Και ενώ ο τίτλος του ψηφίσματος – ‘’Καταπολεμώντας τη μη ανοχή, τα αρνητικά στερεότυπα, τον στιγματισμό, τη διάκριση και τη πρόκληση βίας εναντίον ατόμων βάσει θρησκείας ή πιστεύω’’ (Combating intolerance, negative stereotyping and stigmatization of, and discrimination, incitement to violence and violence against, persons based on religion or belief ) – όπως συνηθίζεται υποδεικνύει ότι αποτελεί ένα βήμα προς την καταπολέμηση της μη ανοχής βάσει θρησκείας, εντούτοις η ίδια η γλώσσα του ψηφίσματος στοχεύει ξεκάθαρα στον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου.
Ένας από τους κυριότερους χορηγούς του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις Η.Π.Α είναι ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας.

Η συγκεκριμένη οργάνωση, όπως έχουμε αναφέρει ξανά στο pentapostagma.gr,  για περισσότερα από δέκα χρόνια έχει συστήσει ψηφίσματα στα Ηνωμένα Έθνη που έχουν σαφέστατο στόχο τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου.
Η έννοια της δυσφήμησης των θρησκειών είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.
Έχει χρησιμοποιηθεί ως ένα νομικό τέχνασμα από τις χώρες της Δύσης επειδή ενσωματώνει δικαιώματα σε μία έννοια (στη θρησκεία) παρά στα άτομα..
Βασιζόμενες στην έννοια της δυσφήμησης των θρησκειών τα ισλαμικά λόμπι επέκτειναν τους περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου, με μία μετάβαση σε λήψη αποτελεσματικών μέτρων εναντίον συγκεκριμένων τύπων λόγου.

Αναλυτικότερα, το εν λόγω ψήφισμα 19/25 καταδικάζει ορισμένους τύπους λόγου και καλεί τα κράτη να λάβουν αποτελεσματική δράση, σύμφωνα και με τις υποχρεώσεις τους υπό το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε να επιληφθούν τέτοιων περιστατικών και να τα αντιμετωπίσουν. Εν συντομία, το ψήφισμα αποτελεί ένα κάλεσμα δράσης προς τον περιορισμό συγκεκριμένων τύπων λόγου…
Η πράξη (αλλά ουσιαστικά ο λόγος) που ‘καταδικάζει’ και καλεί τα κράτη να περιορίσουν είναι ‘οποιαδήποτε πράξη η συνηγορία σε θρησκευτικό μίσος εναντίον ατόμων η οποία συνιστά διάκριση, εχθρότητα ή βία μέσω μεθόδων εκτύπωσης, οπτικο-ακουστικών ή ηλεκτρονικών μέσων ή οποιονδήποτε άλλων μέσων’’.
Μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι υπό την πρόφαση της καταπολέμησης της ‘ισλαμοφοβίας’, τα ισλαμικά λόμπι υπό την αμέριστη συμπαράσταση των Η.Π.Α υιοθετούν διεθνή ψηφίσματα τα οποία περιορίζουν ή ακόμη και ακυρώνουν την ίδια την ελευθερία του λόγου..

Pentapostagma.gr