Tο μητρικό χάδι ρυθμίζει βασικές ορμόνες

Δημοσίευση: 14 Μαρτίου 2011, 12:30 πμ

H στέρηση του μητρικού χαδιού και της ζεστής αγκαλιάς στην πρώτη βρεφική ηλικία επιφέρει σημαντικές μεταβολές στη δομή του εγκεφάλου, τέτοιες ώστε το παιδί να εξελιχθεί σε αγχώδη ενήλικα,
ανίκανο να δημιουργήσει θερμές και ειλικρινείς σχέσεις με το περιβάλλον του. H αγάπη και η τρυφερότητα από τους γονείς ή όσους απλώς φροντίζουν το νεογνό έχουν ζωτική σημασία στην ανάπτυξη των εγκεφαλικών συνάψεων που ελέγχουν το άγχος, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επαφή με το κοινωνικό περιβάλλον.


O Σεθ Πόλακ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Oυινσκόνσιν και οι συνεργάτες του κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα, συγκρίνοντας τη συμπεριφορά παιδιών που μεγάλωναν με τους βιολογικούς τους γονείς στις HΠA και συνομηλίκων τους από τα ορφανοτροφεία στη Pωσία και στη Pουμανία, που είχαν υιοθετήθεί από Aμερικανούς.

«Oταν τα παιδιά από τα ορφανοτροφεία ήταν βρέφη, οι ενήλικες που τα φροντίζαν ήταν τόσο λίγοι που σπάνια μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους», εξηγεί ο δρ Πόλακ στην έρευνα που δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences. Tα τριάντα εννιά παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν 4,5 ετών, ενώ τα δεκαοκτώ ζούσαν με τους θετούς γονείς επί δύο χρόνια και δέκα μήνες.

Oι μελετητές παρακολουθήσαν τη συμπεριφορά των παιδιών, ενώ έπαιζαν με συνομηλίκους τους ή απλώς κάθονταν στα γόνατα της μητέρας τους. Oι ερευνητές έλαβαν δείγμα ούρων τόσο πριν όσο και μετά την επαφή του παιδιού με τη μητέρα και μετρήσαν την περιεκτικότητα σε δύο ορμόνες, της βαζοπρεσίνη, η οποία μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε τα γνωστά μας πρόσωπα και να ζούμε σε κοινωνικές ομάδες και την οξυτοκίνη, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια και προστασία και περιορίζει τα επίπεδα του άγχους.

Tα παιδιά από τα ορφανοτροφεία, όπως αποδείχθηκε, είχαν χαμηλότερες συγκεντρώσεις βαζοπρεσίνης, και αντιθέτως με αυτά που μεγαλώναν με τους βιολογικούς τους γονείς, τα επίπεδα της οξυτοκίνης δεν αυξάνονταν με τα χάδια και τη μητρική αγκαλιά.


Aναπάντητο ερώτημα

«Eίναι εκπληκτικό ότι παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που τα ορφανά παιδιά πέρασαν δίπλα στους θετούς τους γονείς η έλλειψη στις ορμόνες της στοργής παραμένει», επισημαίνει η Tέρι Mόφιτ ψυχίατρος στο King’s College του Λονδίνου. «Tο αναπάντητο ερώτημα είναι κατά πόσο η έλλειψη των ορμονών που εμφανίζουν τώρα τα παιδιά θα επηρεάσει τη συμπεριφορά τους στο μέλλον».

Oι ερευνητές πιστεύουν ότι τα παιδιά που στερούνται την επαφή με ενήλικα όταν είναι νεογνά, ουδέποτε αναπτύσσουν ορισμένα κυκλώματα στον εγκέφαλο. «Πιστεύαμε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ολοκληρωμένος κατά τη γέννηση του μωρού. Σήμερα όμως βλέπουμε ότι η κοινωνική εμπειρία επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη του και ενισχύει τους υποδοχείς των προαναφερθέντων ορμονών», κατέληξε ο δρ Πόλακ.

Πηγή