gerontasnektarios.blogspot.com
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρό παιδί στη γειτονιά μου, έπαιζα αμέριμνος μαζί με τους φίλους μου και τους συμμαθητές μου στις αλάνες και στους χωματόδρομους που υπήρχαν. Δεν είχαμε τηλέφωνα στα σπίτια μας, μήτε και τηλεοράσεις. Ένα τηλέφωνο υπήρχε στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς και η κ. Άννα κάθε φορά που κάποιος τηλεφωνούσε, έβγαινε στο δρόμο και φώναζε «Κυρία Μαρία, τηλέφωνο! κυρία Πόπη..... τηλέφωνο!» Την άκουγε όλη η γειτονιά! Και όποιος είχε τηλέφωνο, πήγαινε μέχρι το ψιλικατζίδικο για να μιλήσει.
Μακριά από τη ζήλια. Τον κατατρώγει τον άνθρωπο.
Οι πραγματικοί απατεώνες και τα αρχιλαμόγια που καταλήστευσαν (και συνεχίζουν να καταληστεύουν) το δημόσιο, κυκλοφορούν ελεύθεροι κι ανενόχλητοι. Μάλιστα, φροντίζουν να καλύπτουν επαρκώς τις βρωμιές τους, αφού ούτε τα δημοσιογραφικά φερέφωνα ασχολούνται μαζί τους, ούτε φυσικά οι πολιτικοί: Ένας τέτοιος...
Οι απειλές που εκτοξεύτηκαν, μέσω μεγ(κ)άλου τηλεοπτικού διαύλου χθές το πρωί σε ενημερωτική εκπομπή, από τον δελφίνο καθεστωτικό κ. Λοβέρδο, δεν ακούστηκαν ουδέποτε, ούτε από το στόμα του Γεωργίου Παπαδοπούλου, ο οποίος δικάστηκε και καταδικάστηκε ως επαναστάτης από τα Ελληνικά δικαστήρια και απεβίωσε έγκλειστος.
ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΟΙ ΓΙΑΠΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ.
Πως σήμερα το πολιτικό σύστημα ζητά εκλογές και το εσωτερικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, οι δελφίνοι δεν σταματούν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και ζητούν εσωκομματικές διαδικασίες για την ανατροπή του προέδρου τους, όπως πέτυχαν και την ανατροπή του από την πρωθυπουργία.
Το ερωτικό πλάσμα
Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι πλάσμα ερωτικό. Έχει την τάση να κινείται προς ένωση. Το επίπεδο στο οποίο πραγματοποιείται η ένωση αυτή είναι τριπλό. Κινείται προς ένωση με το Θεό, με το συνάνθρωπο, και ενώνει με τα ψυχικά και διανοητικά του χαρίσματα όλες τις δυναμικές που χαρακτηρίζουν την προσωπικότητά του. Πιο πρακτικά δοσμένο αυτό το σχήμα θέλει τον άνθρωπο
α’) Να έχει αναζητήσεις για τη ζωή και το θάνατο και για τα πέρα από την οριζόντια πραγματικότητα
β’) Να θέλει να έχει κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους
γ’) Να προσπαθεί να ξεπεράσει τους εσωτερικούς διχασμούς που τον ταράσσουν και τον κομματιάζουν.
Η προσπάθεια για το κάθε ένα από τα προηγούμενα είναι ερωτική. Η ερωτική πορεία κρύβει πάντα μέσα της μία έξοδο. Έξοδο προς το Θεό, τους ανθρώπους και από την εγωιστική αυταρέσκειά μας.
Η βίωση του έρωτα δια του γάμου
Και φέτος, Κυρίες και Κύριοι, σε πείσμα των καιρών, πιστεύουμε ότι, το «5ο Πανελλήνιο και 4ο Πανευρωπαϊκό Επιστημονικό & Επαγγελματικό Νοσηλευτικό Συνέδριο» που θα διεξαχθεί στη Κέρκυρα από τις 10 έως και 13 Μαΐου στο «Corfu Holiday Palace Ηοtel», θα αποτελέσει μια νέα ευκαιρία για μια επωφελή και εποικοδομητική επιστημονική συνάντηση που θα δικαιώσει τις προσδοκίες μας.
Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου τιμήθηκε στη Χαλκίδα με πανηγυρικό τρόπο, όπως κάθε χρόνο, η μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Τιμοθέου και του Οσιομάρτυρος Αναστασίου του Πέρσου, στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος, προεξάρχοντος της Ευχαριστιακής Συνάξεως, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου.
Μάλιστα, οι πιστοί είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν και τεμάχιον του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Τιμοθέου, το ο-ποίο φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρυμάλλη Ψαχνών.
Πριν την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας, ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος κήρυξε τον θείο λόγο προς τους πιστούς, εξηγήσας το Αποστο-λικό Ανάγνωσμα της ημέρας (Α΄ Τιμόθ. 4, 9-15), με επίκεντρο την φράση του Αποστόλου Παύλου «ηλπίκαμεν επί Θεώ ζώντι».
Μετά το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε και στον εορτά-ζοντα Ιεροκήρυκα της Ιεράς μας Μητροπόλεως, Αρχιμ. Τιμόθεο Μπαϊ-μπάκη, ώστε να συνεχίσει την ευάρεστη διακονία του στην Τοπική μας Εκκλησία.
Ακόμη, ευχήθηκε και στον εορτάζοντα Πρωτοψάλτη του Μητροπο-λιτικού Ι. Ναού κ. Αναστάσιο Δέδε, ανακοινώνοντας μάλιστα και την παραίτηση, την οποία υπέβαλλε εκ των καθηκόντων του, ύστερα από τεσσαρακονταετή ευδόκιμη υπηρεσία στο Αναλόγιο του Μητροπολιτικού Ναού.
Ο Σεβασμιώτατος εξήρε το ήθος και την προσφορά του κ. Δέδε, τονίζοντας ιδιαιτέρως το εκκλησιαστικό του φρόνημα, ενώ και εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Μητροπολιτικού Ναού του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Δημητρίου, εις αναγνώρισιν της προσφοράς του στην ιστορική Καθέδρα της Τοπικής κατά Χαλκίδα Εκκλησίας.
Τέλος, ανακοίνωσε στους πιστούς της Ενορίας ότι, μετά την οικειοθελή παραίτηση του κ. Δέδε, την θέση του Πρωτοψάλτου, κατόπιν προτάσεως του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι. Ναού, αναλαμβάνει ο επί εικοσαετία Λαμπαδάριος κ. Γεώργιος Καραγκούνης, Καθηγητής θεολόγος και διδάσκαλος της Ψαλτικής στην Σχολή Βυζαντινής Μοσυικής της Ι. Μητροπόλεως και την θέση του Λαμπαδαρίου ο κ. Ιωάννης Δέδες, υιός του κ. Αναστασίου Δέδε, Καθηγητής στα ΤΕΙ Χαλκίδος και Πτυχιούχος της Βυζαντινής Μουσικής εκ της Σχολής της Ιεράς Μητροπόλεως.
Έχει ήδη προηγηθεί η ίδρυση και λειτουργία δύο «Κοινωνικών Παντοπωλείων», το πρώτο στην πόλη του Αγρινίου, από τον περασμένο Μάιο και το δεύτερο στην πόλη του Μεσολογγίου από τις αρχές του έτους.
Το κέντρο συσσιτίων στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτίριο της Ιεράς Μητροπόλεως, επί της οδού Τραυλαντώνη 3 (πλησίον του κτιρίου της Ελληνικής Αστυνομίας).
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 18:00’ μ.μ. από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
ΠΗΓΉ: Φ Ι Λ Ο Τ Ι Μ Ι Α
παραπέμψουν την Ελλάδα ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο... Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (!!!), αν δεν εισέπρατταν στο ακέραιο της ονομαστικής τιμής τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους, βγάζοντας κέρδος... 150% ή 200% ή και παραπάνω! Τρελός χορός κερδών έχει στηθεί πάνω στο πτώμα της χώρας.
Ποιος θα πληρώσει όμως τον λογαριασμό αυτής της ικανοποίησης των δανειστών; Το σύνηθες υποζύγιο, φυσικά. Ο ελληνικός λαός. Μέσω του νέου Μνημονίου που θα αποτυπωθεί στους όρους της περιβόητης νέας δανειακής σύμβασης. Η δυστυχία στην οποία μας βύθισε το «παλιό» Μνημόνιο δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτή που θα φέρει το καινούργιο. Μνημόνιο ίσον μνημόσυνο για τον λαό μας.
Απελπισμένοι οι Ελληνες δεν ξέρουν πια τι να κάνουν. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν εμπιστεύονται κανέναν, δεν έχουν ελπίδα. Ανατριχιαστικά τα ευρήματα δημοσκόπησης της Public Ιssue για την «Καθημερινή». Το 91% είναι δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Το 91% αισθάνονται ανασφαλείς. Το 85% είναι δυσαρεστημένοι από τη ζωή. Το 87% πιστεύει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Το 62% δεν εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για τη διαχείριση των προβλημάτων της οικονομίας. Το 49% των ερωτηθέντων δεν θεωρεί κανέναν από τους πολιτικούς αρχηγούς ικανό για πρωθυπουργό...
«Μοιραίο λάθος πολιτικά» χαρακτηρίζει τώρα δημοσίως το Μνημόνιο ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. «Η πορεία προς την κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να έχει ανακοπεί» δήλωσε μέχρι και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος. Ως και ο γκαουλάιτερ Χορστ Ράιχενμπαχ, ο Γερμανός «κατοχικός διοικητής» της χώρας, δήλωσε φιλεύσπλαχνα ότι «οι Ελληνες έχουν υποστεί μεγάλες θυσίες και η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτή τη στρατηγική» μιλώντας και για «καταβαράθρωση της ζήτησης» ως αποτέλεσμα της ασκούμενης πολιτικής λεηλασίας των εισοδημάτων.
Συντεταγμένη χρεοκοπία της χώρας συνιστά αυτή η συναινετική αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με την εκτόξευσή του σε δυσθεώρητα ύψη. Καταβαραθρώνονται παράλληλα τα εισοδήματα των Ελλήνων.
Η επιστροφή στο βιοτικό επίπεδο των δεκαετιών του 1980, του 1970, του 1960 συνεχίζεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Πρόκειται για πορεία προς τα πίσω, συνοδευόμενη από συρρίκνωση του ΑΕΠ της χώρας. Οι Ελληνες θα ζουν όλο και πιο φτωχά για δεκαετίες, αν δεν κατορθώσουν να αλλάξουν αυτή την πολιτική ή αν δεν διαλυθεί η Ευρωζώνη από τις αντιθέσεις που συγκλονίζουν τώρα πλέον και τις χώρες του πυρήνα της, σε συνδυασμό με την εξωτερική πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ. Κανείς δεν αντιστέκεται σε αυτή την ολέθρια πορεία. Η κυβέρνηση είναι ανύπαρκτη στις διαπραγματεύσεις. Απλώς παρίσταται. Το ΔΝΤ, η ΕΕ και οι ξένοι τραπεζίτες και κερδοσκόποι διαπραγματεύονται μεταξύ τους το μέλλον της Ελλάδας. Φτάσαμε στο έσχατο σημείο να εμφανίζεται το ΔΝΤ ως ο ακραίος υπερασπιστής των συμφερόντων της... Ελλάδας (!) απαιτώντας να είναι το επιτόκιο των «κουρεμένων» ομολόγων κάτω από 3% για να είναι δυνατή η εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά να μην το στηρίζει ούτε η Αθήνα!
Ζοφερό το μέλλον που μας περιμένει. Σε οικονομικά ερείπια διάσπαρτα με εκατομμύριο και πλέον «κοινωνικά πτώματα» ανέργων μετατρέπουν την Ελλάδα τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων που φορτώνεται και πρέπει να αποπληρώσει ο δυστυχής ελληνικός λαός, ενώ καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια των ξένων και των ελληνικών τραπεζών. Αέναος Γολγοθάς για τους Ελληνες...
Γεώργιος ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Ραγδαία επιδείνωση θα σημειώσει η ζωή της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων στο αμέσως προσεχές διάστημα. Ρυθμίζονται οι τελευταίες λεπτομέρειες του «κουρέματος» του δημόσιου χρέους. Ικανοποιούνται δηλαδή οι απαιτήσεις των δανειστών της χώρας μας, των τοκογλύφων αλλά και των πιο επιθετικών κερδοσκόπων που αγόρασαν τους τελευταίους μήνες στη δευτερογενή αγορά ελληνικά κρατικά ομόλογα σε «σκοτωμένες» τιμές (π.χ. στο 40% της ονομαστικής τους αξίας) και απειλούσαν ναπαραπέμψουν την Ελλάδα ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο... Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (!!!), αν δεν εισέπρατταν στο ακέραιο της ονομαστικής τιμής τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους, βγάζοντας κέρδος... 150% ή 200% ή και παραπάνω! Τρελός χορός κερδών έχει στηθεί πάνω στο πτώμα της χώρας.
Ποιος θα πληρώσει όμως τον λογαριασμό αυτής της ικανοποίησης των δανειστών; Το σύνηθες υποζύγιο, φυσικά. Ο ελληνικός λαός. Μέσω του νέου Μνημονίου που θα αποτυπωθεί στους όρους της περιβόητης νέας δανειακής σύμβασης. Η δυστυχία στην οποία μας βύθισε το «παλιό» Μνημόνιο δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτή που θα φέρει το καινούργιο. Μνημόνιο ίσον μνημόσυνο για τον λαό μας.
Απελπισμένοι οι Ελληνες δεν ξέρουν πια τι να κάνουν. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν εμπιστεύονται κανέναν, δεν έχουν ελπίδα. Ανατριχιαστικά τα ευρήματα δημοσκόπησης της Public Ιssue για την «Καθημερινή». Το 91% είναι δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Το 91% αισθάνονται ανασφαλείς. Το 85% είναι δυσαρεστημένοι από τη ζωή. Το 87% πιστεύει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Το 62% δεν εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για τη διαχείριση των προβλημάτων της οικονομίας. Το 49% των ερωτηθέντων δεν θεωρεί κανέναν από τους πολιτικούς αρχηγούς ικανό για πρωθυπουργό...
«Μοιραίο λάθος πολιτικά» χαρακτηρίζει τώρα δημοσίως το Μνημόνιο ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. «Η πορεία προς την κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να έχει ανακοπεί» δήλωσε μέχρι και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος. Ως και ο γκαουλάιτερ Χορστ Ράιχενμπαχ, ο Γερμανός «κατοχικός διοικητής» της χώρας, δήλωσε φιλεύσπλαχνα ότι «οι Ελληνες έχουν υποστεί μεγάλες θυσίες και η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτή τη στρατηγική» μιλώντας και για «καταβαράθρωση της ζήτησης» ως αποτέλεσμα της ασκούμενης πολιτικής λεηλασίας των εισοδημάτων.
Συντεταγμένη χρεοκοπία της χώρας συνιστά αυτή η συναινετική αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με την εκτόξευσή του σε δυσθεώρητα ύψη. Καταβαραθρώνονται παράλληλα τα εισοδήματα των Ελλήνων.
Η επιστροφή στο βιοτικό επίπεδο των δεκαετιών του 1980, του 1970, του 1960 συνεχίζεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Πρόκειται για πορεία προς τα πίσω, συνοδευόμενη από συρρίκνωση του ΑΕΠ της χώρας. Οι Ελληνες θα ζουν όλο και πιο φτωχά για δεκαετίες, αν δεν κατορθώσουν να αλλάξουν αυτή την πολιτική ή αν δεν διαλυθεί η Ευρωζώνη από τις αντιθέσεις που συγκλονίζουν τώρα πλέον και τις χώρες του πυρήνα της, σε συνδυασμό με την εξωτερική πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ. Κανείς δεν αντιστέκεται σε αυτή την ολέθρια πορεία. Η κυβέρνηση είναι ανύπαρκτη στις διαπραγματεύσεις. Απλώς παρίσταται. Το ΔΝΤ, η ΕΕ και οι ξένοι τραπεζίτες και κερδοσκόποι διαπραγματεύονται μεταξύ τους το μέλλον της Ελλάδας. Φτάσαμε στο έσχατο σημείο να εμφανίζεται το ΔΝΤ ως ο ακραίος υπερασπιστής των συμφερόντων της... Ελλάδας (!) απαιτώντας να είναι το επιτόκιο των «κουρεμένων» ομολόγων κάτω από 3% για να είναι δυνατή η εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά να μην το στηρίζει ούτε η Αθήνα!
Ζοφερό το μέλλον που μας περιμένει. Σε οικονομικά ερείπια διάσπαρτα με εκατομμύριο και πλέον «κοινωνικά πτώματα» ανέργων μετατρέπουν την Ελλάδα τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων που φορτώνεται και πρέπει να αποπληρώσει ο δυστυχής ελληνικός λαός, ενώ καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια των ξένων και των ελληνικών τραπεζών. Αέναος Γολγοθάς για τους Ελληνες...
“Ένα νέο πνεύμα ξυπνά στην ανθρωπότητα. Σ’ όλον τον κόσμο αναπτύσσεται μία νέα έννοια ανεξαρτησίας, μία επιθυμία για πιο υγιείς μεθόδους ζωής και μία δέσμευση για την σωτηρία του πλανήτη”. Benjamin Creme, νεοεποχίτης γκουρού, προπαγανδιστής του ερχομού του ‘Μειτρέγια’.
Το ΠΑΣΟΚ με βάση το καταστατικό του 2008 είναι:
1. Υπέρ της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας».
Αρθρο 4 Πργφ. 6
2. Υπέρ της «δημοκρατικής και δίκαιης παγκόσμιας ...
διακυβέρνησης».
Αρθρο 4 Πργφ. 9
Δείτε στο Καταστατικό ΠΑΣΟΚ:
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ
Είμαι πλέον 79 χρονών. Η καρδιά μου εξασθενεί και οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν και είναι ολοφάνερο ότι πλησιάζει η ώρα της αναχώρησής μου από τούτη τη γη.
Ο Απ. Παύλος άφησε διαθήκη σε όλους τους Χριστιανούς. «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού».
Δεν τολμώ βέβαια να πω προς όλους τους Χριστιανούς, αλλά σε σας, τα παιδιά μου, μπορώ να πω: Μιμηθείτε έμενα, όπως και εγώ τον Απ. Παύλο.
Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου, αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη.
Διότι είναι «στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν και ολίγοι εισιν οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθ. 7, 14).
Και ακόμη, «διά πολλών θλίψεων δει ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού» (Πράξ. 14, 22).
Διαβάστε ακόμη την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. «Τέκνον, μνήσθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου και Λάζαρος ομοίως τα κακά· νυν δε ώδε παρακαλείται, συ δε οδυνάσαι» (Λουκ. 16,25).
Για περισσότερα από 25 χρόνια η ζωή μου ήταν συνυφασμένη με την εργασία του αγροτικού χειρουργού και καθηγητή της χειρουργικής και μετά ένδεκα χρόνια διώξεων για το όνομα του Χριστού μέσα στις φυλακές και στις σκληρές εξορίες.
Από το 1944 συνδύαζα την επίπονη διακονία του Επισκόπου με την θεραπεία των τραυματιών στο Ταμπώφ και μόλις το 1946 ολοκληρώθηκε η χειρουργική μου δραστηριότητα και παρέμεινε μόνον η Αρχιερατική.
Στον πολύ κόσμο ήταν ακατανόητο πώς μπορούσε ένας μεγάλος χειρουργός, που τιμήθηκε με το Α' βραβείο Στάλιν, να αφήσει τη χειρουργική και να γίνει Επίσκοπος. Όμως δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο σ' αυτό, γιατί από τα νεανικά μου κι' όλας χρόνια, ο Κύριος με προόρισε για την υπέρτατη μορφή διακονίας σ 'Αυτόν και τους ανθρώπους.
Όταν τελείωσα το Γυμνάσιο, στην τελετή αποφοίτησης, έλαβα από τον Διευθυντή του σχολείου το απολυτήριο Γυμνασίου, το οποίο το είχε βάλει στο Ιερό βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Το είχα διαβάσει και πριν, αλλά τώρα, όταν διάβασα εκ νέου τα λόγια του Χριστού απευθυνόμενα στους Αποστόλους: «ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι» (Ματθ. 9, 37-38), η καρδιά μου σκίρτησε και αναφώνησα σιωπηλά: «Ω, Κύριε! Σού λείπουν οι εργάτες;».
Πέρασαν χρόνια. Έγινα διδάκτωρ της Ιατρικής και σκέφθηκα να γράφω το βιβλίο «Δοκίμια για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων». Όταν πήρα την απόφαση αυτή, μου ήρθε στο μυαλό η εξής περίεργη σκέψη: «Όταν θα ολοκληρωθή το βιβλίο αυτό, θα το υπογράφει το όνομα ενός επισκόπου». Δεν μπορούσα να καταλάβω από πού προερχόταν αυτή η σκέψη. Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, κατάλαβα ότι ήταν μία σκέψη που μου είχε υποβληθεί από τον Θεό, διότι μετά την πρώτη μου σύλληψη, στο γραφείο του διοικητή των φυλακών, ολοκλήρωσα την πρώτη έκδοση του βιβλίου μου και στο εξώφυλλο έγραφα:« Επίσκοπος Λουκάς, Δοκίμια για την χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων».
Πέρασαν ακόμη δύο χρόνια. Ήμουν στην πρώτη εξορία στη Σιβηρία, στην πόλη Γενισέισκ. Ήρθε τότε εντελώς ξαφνικά να με συναντήσει ένας μοναχός απ' το Κρασνογιάρσκ. Στην πόλη αυτή όλοι οι ιερείς είχαν προσχωρήσει στους «νεωτεριστές» και ο πιστός στην κανονική Εκκλησία λαός, έστειλε αυτό το μοναχό να χειροτονηθεί ιερέας, όχι σε μένα στο Γενισέισκ, αλλά στο Μινουσίνσκ σε έναν άλλο ορθόδοξο επίσκοπο. Μία ανεξήγητη όμως δύναμη τον καθοδήγησε σε μένα στο Γενισέισκ. Όταν με αντίκρυσε, ξαφνιάστηκε, πάγωσε και βουβάθηκε. Αποδείχθηκε πως, όταν με είδε, αναγνώρισε ξεκάθαρα εκείνον τον αρ¬χιερέα που είχε δει σε ένα αξέχαστο όνειρο, να τον χειροτονεί ιερέα δέκα χρόνια πριν, ενώ εγώ εκείνον τον καιρό ήμουν δημογιατρός στην πόλη Περεζλάβλ, Ζαλέσκι.
Ο Κύριος ο Θεός με προίκισε με διάφορα ταλέντα. Ταυτόχρονα με το Γυμνάσιο, τελείωσα και τη Σχολή Καλών Τεχνών του Κιέβου. Είχα μεγάλο ταλέντο στη ζωγραφική και αποφάσισα να δώσω στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αγία Πετρούπολη. Στα μισά των εξετάσεων όμως τις εγκατέλειψα, γιατί θεώρησα πως πρέπει να υπηρετήσω τον Θεό και τους ανθρώπους με έργο πιο ωφέλιμο απ' ό,τι η ζωγραφική. Αν και κείνο το διάστημα είχε ξεκαθαρίσει μέσα μου η κατεύθυνση της ζωγραφικής δραστηριότητας την οποία θα ακολουθούσα, εάν δεν εγκατέλειπα τη ζωγραφική: θα ήταν καθαρά θρησκευτική κατεύθυνση, ή θα ακολουθούσα τα ίχνη των Β. Βασνετσώφ και Νέστερωφ.
Από τότε με απασχολούσαν πολύ και επίμονα τα δύσκολα ζητήματα της θεολογίας. Το βασικό στοιχείο του χαρακτήρα μου ήταν η έντονα έκδηλη επιθυμία να υπηρετώ τον Θεό και τους ανθρώπους, και μόνο χάρη σ' αυτό, παρά την μεγάλη αντιπάθειά μου προς τις φυσικές επιστήμες, έδωσα εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου και τελείωσα με άριστα.
Από το Πανεπιστήμιο κιόλας εκδηλώθηκε το μεγάλο μου ταλέντο του ανατόμου και χειρουργού και οι συμφοιτητές μου δεν ήθελαν καν να ακούσουν πως προτίθεμαι να γίνω δημογιατρός. Είχαν αποφασίσει ομόφωνα πως θα γίνω καθηγητής ανατομίας ή χειρουργικής. Απ' ό,τι γνωρίζετε, είχαν μαντέψει σωστά το μέλλον μου.
Ως δημογιατρός εργάστηκα για δεκατρία χρόνια από 12 έως 14 ώρες την ήμερα. Σκεφτόμουν σοβαρά να εγκαταλείψω το δημοτικό νοσοκομείο και να πάω σε απομακρυσμένα χωριά όπου οι δύστυχοι άνθρωποι πεθαίνουν δίχως νάχουν καμμιά ιατρική βοήθεια. Ο Κύριος, όμως, είχε αποφασίσει διαφορετικά για μένα. Με έστειλε στην Τασκένδη, όπου ήμουν ένας από τους διοργανωτές του Πανεπιστημίου Μέσης Ασίας και καθηγητής της τοπογραφικής ανατομίας και άμεσης χειρουργικής. Ήταν οι αρχές της δεκαετίας του 1920.
Στα χρόνια της πλήρους ασυδοσίας των αντιθρησκευτικών διαδηλώσεων και καρνάβαλων, όπου χλεύαζαν τον Κύριο Ιησού Χριστό, η καρδιά μου φώναξε: «Δεν μπορώ να σιωπώ».
Στην Τασκένδη γινόταν τότε κληρικολαϊκό συνέδριο. Ήμουν παρών και για κάποιο σημαντικό πρόβλημα είχα κάνει μια ενθουσιώδη ομιλία. Αυτή η ομιλία είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στον Επίσκοπο Τασκένδης Ιννοκέντιο και στο τέλος του συνεδρίου μού είπε ξαφνικά. «Γιατρέ πρέπει να γίνετε ιερέας».
Ήταν εντελώς απροσδόκητο για μένα, αλλά τα λόγια του Αρχιερέα τα εξέλαβα ως κλήση του Θεού διά των χειλέων του και χωρίς να ταλαντευτώ ούτε ένα λεπτό, απάντησα. «Εντάξει, Σεβασμιώτατε, αν είναι θέλημα Θεού, να γίνω ιερέας».
Και την επόμενη Κυριακή, εγώ, ο καθηγητής της ιατρικής, με ξένοδανεικό ράσο παρουσιάστηκα στον Επίσκοπο που στεκόταν στον θρόνο και χειροτονήθηκα υποδιάκονος και κατά την διάρκεια της θ. Λειτουργίας διάκονος. Μετά από δύο εβδομάδες ήμουν ήδη ιερέας -εφημέριος στον καθεδρικό ναό.
Ένα χρόνο και δυο μήνες πριν από αυτό το μεγάλο γεγονός στη ζωή μου, πέθανε η σύζυγος μου και μητέρα σας. Ο μικρότερος από σας, ο Βαλεντίνος, ήταν τότε έξι χρονών και ο μεγαλύτερος, ο Μιχαήλ, δεκατεσσάρων.
Μετά από δύο χρόνια και τέσσερεις μήνες, ο Κύριος με αξίωσε του μεγάλου αξιώματος του επισκόπου. Η μεγάλη θεία πρόνοια για μένα και σας τα παιδιά μου φάνηκε στο ότι ο Κύριος κάλεσε στην αιωνία ζωή τη μητέρα σας, επιτρέποντας ν' ασθενήσει από καλπάζουσα φυματίωση, κι έτσι μου άνοιξε το δρόμο για τον μοναχισμό και την αρχιερατική διακονία. Όλες τις φροντίδες για σας, τα παιδάκια μου, τις ανέθεσα στον Κύριο και βέβαια, δεν διαψεύστηκα, ελπίζοντας σ’ Αυτόν. Για την μέριμνα και ανατροφή σας μου έστειλε μια σχεδόν άγνωστη έως τότε γυναίκα, τη Σοφία Σεργκέεβνα Βελέτσκαγια, η οποία, στη διάρκεια των φυλακίσεών μου και των τριών εξοριών, με μεγάλη αυταπάρνηση και αγάπη σήκωσε το βαρύ σταυρό των φροντίδων για σας στα χρόνια του λιμού, σας ανέθρεψε εξαιρετικά και σας έδωσε σχολική μόρφωση.
Αργότερα όλοι σας, οι τρεις γιοί και η κόρη μου, με τις φροντίδες και την βοήθεια των αγγέλων προστατών σας, ολοκληρώσατε τις ανώτατες σπουδές σας. Ο Μιχαήλ εδώ και καιρό έχει γίνει καθηγητής, ενώ ο Αλιόσα και ο Βάλια είναι διδάκτορες των ιατρικών και βιολογικών επιστημών και σε λίγο θα γίνουν επίσης καθηγητές.
Ο Κύριος δέχθηκε όλες τις θυσίες που του πρόσφερα, και όχι μόνο δέχθηκε, αλλά πολλά άλλαξε και διόρθωσε. Εγκατέλειψα τη χειρουργική, χάρη του κηρύγματος για τον Ιησού Χριστό. Δεν σκεφτόμουν καν τη δόξα του χειρουργού, που σίγουρα μου ανήκε. Ενώ στον Θεό η δόξα αυτή ήταν χρήσιμη, σε μεγάλο βαθμό αύξανε την δύναμη και τη σημασία του κηρύγματος μου. Το αναγνωρισμένο και φημισμένο βιβλίο μου «Δοκίμια για την χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων» το ολοκλήρωσα στην εξορία, όταν ήμουν πια αρχιεπίσκοπος. Για την αποφασιστικότητά μου να θυσιάσω τα πάντα προς δόξαν Του, ο Κύριος μού έδωσε ένα άλλο μεγάλο τάλαντο, του εκκλησιαστικού κηρύγματος, και οι εννιά τόμοι των κηρυγμάτων έχουν αναγνωριστεί από την πνευματική ακαδημία της Μόσχας ως «εξαιρετικό φαινόμενο στην σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή και θεολογία» και «θησαυρός ερμηνείας της Αγίας Γραφής». Κι εγώ, ο αυτοδίδακτος στη θεολογία εξελέγην μέλος της πνευματικής Ακαδημίας της Μόσχας. Για την Εκκλησία, τα κηρύγματά μου θα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία απ' ό,τι τα «Δοκίμια για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων».
Εκτός απ’ αυτά τα θαυμαστά γεγονότα, για τα οποία μίλησα παραπάνω και διά των οποίων ο Κύριος χωρίς να γνωρίζω πώς, μυστικά, με οδηγούσε στην Αρχιερατική διακονία, βίωσα πολλές φορές ακόμη την παρουσία του Θεού. Αισθάνθηκα αρκετά και αισθητά την παρουσία κι επικοινωνία με τον Θεό στην πνευματική ζωή και στις προσευχές μου.
Όμως, εάν για κάποιον από σας, όλα όσα είπα παραπάνω δεν είναι αρκετά (για να πεισθεί), νομίζω πως η ενασχόλησή του με τις φυσικές επιστήμες τόσο τον έχουν μαγέψει, που δεν θέλει να ακούει αυτά που έχω ζήσει, στα όσα έχω βιώσει αρκετά αισθητά και αδιαμφισβήτητα.
Άλλωστε, θα σας πω, όπως και νάχει, πόσο εκπληκτικά και ξεκάθαρα αποκαλύπτει ο Κύριος ο Θεός το θέλημά Του σε όσους Τον φοβούνται και Τον αγαπούν. Όταν ήμουν στο Λένινγκραντ για εγχείρηση, κατά την τέλεση της παννυχίδας, ο Κύριος με θαυματουργικό τρόπο και συγκλονιστική δύναμη που μου προκάλεσε ρίγη τρόμου, μου έδωσε την εντολή: «Ποίμαινε τα πρόβατα μου, βόσκε τα αρνία μου». Πέρασαν τα χρόνια κι εγώ από ύπουλο διαβολικό πειρασμό, ξέχασα την εντολή αυτή του Θεού. Και ο σατανάς έβαλε και πάλι στην ψυχή μου την ασυγκράτητη ορμή για τη χειρουργική. Γι’ αυτό και ο Κύριος με τιμώρησε με αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Δύο φορές χειρούργησε το μάτι μου ο καθηγητής Οντιντσώφ, αλλά ανεπιτυχώς, γιατί η τιμωρία έπρεπε να μείνει πάνω μου.
Τη μέρα μετά τη δεύτερη εγχείρηση, όταν ήμουν ξαπλωμένος με τα μάτια δεμένα, με κυρίευσε και πάλι το πάθος για τη χειρουργική, ενώ ο Κύριος μού έστειλε ένα εκπληκτικό όνειρο: Ήμουν σε μία εκκλησία χωρίς φώτα. Το μόνο φωτισμένο σημείο ήταν το ιερό. Λίγο πιο πέρα απ’ το ιερό υπήρχε η λάρνακα ενός αγίου. Πάνω στην Αγία Τράπεζα είχαν βάλει μια σανίδα και είχαν ακουμπήσει πάνω ένα γυμνό ανθρώπινο πτώμα. Πίσω και δίπλα στο ιερό, είδα τους φοιτητές και τους γιατρούς να καπνίζουν τσιγάρα κι εγώ να τους κάνω μάθημα ανατομίας πάνω στο πτώμα.
Ξαφνιάστηκα από ένα κρότο και, όταν γύρισα το κεφάλι μου, είδα ότι είχε πέσει το σκέπασμα από τη λάρνακα του αγίου. Ο άγιος ανακάθισε μέσα στη λάρνακα, γύρισε και με κοίταξε μ ' ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο και επίπληξη. Με τρόμο κατανόησα, τελικά, το τεράστιο βάρος της αμαρτίας μου, την παρακοή μου στην εντολή του Κυρίου Ιησού Χριστού, «ποίμαινε τα πρόβατα μου, ποίμαινε τα αρνία μου». Εδώ και δεκαπέντε χρόνια εκλιπαρώ τον Κύριο Ιησού Χριστό να με συγχωρήσει, επαναφέροντας στην μνήμη μου με σαφήνεια το τρομακτικό μου όνειρο και το σώμα του νεκρού που κείτονταν στην Αγία Τράπεζα. Πρόσφατα πληροφορήθηκα από τον Θεό πως η αμαρτία μου συγχωρήθηκε. Από μέρα σε μέρα, όλο και λιγότερο ξεκάθαρα έβλεπα το πτώμα στην Αγία Τράπεζα, ώσπου τελικά εξαφανίστηκε εντελώς.
Και τώρα, παιδιά μου, ας περάσω στα τελευταία λόγια των εντολών και διαθηκών μου προς εσάς.
Πιστεύω βαθειά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις εντολές Του. Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις εντολές του Χριστού.
Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας, που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν. Να μην προσχωρήσετε σ' αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία που ζει όχι με το δικό της νου, αλλά με το νου των ηγετών και χτίζει τη ζωή της, όχι με τις ιερές εντολές του Χριστού, αλλά με τις υποδείξεις εκείνων που έχουν την εξουσία να καθοδηγούν τους ανθρώπους μόνον εκεί, όπου κατά τη γνώμη τους πρέπει να πηγαίνουν, όχι χάρη της βασιλείας των ουρανών, αλλά για χάρη της επίτευξης των αγαθών της επίγειας βασιλείας.
Σκοπό της ζωής να θέσετε την επιδίωξη της ύψιστης αλήθειας και να μην παρεκκλίνετε απ’ αυτό το δρόμο, αν σας αναγκάσουν να υπηρετήσετε τους σκοπούς της κατώτερης αλήθειας, καταπατώντας την ύψιστη αλήθεια του Χριστού.
Να είσαστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο, εφ' όσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα, να τηρείτε πλήρη πίστη ακόμη και στις σκέψεις, στους άντρες και τις γυναίκες σας, όπως τήρησα κι εγώ.
Στις επιστημονικές ενασχολήσεις και στο έργο σας πάνω στη μελέτη των μυστηρίων της φύσης, μην επιδιώκετε τη δόξα για τον εαυτό σας, αλλά μόνο το να ελαφρύνετε τον πόνο των ασθενών και αβοήθητων συνανθρώπων σας.
Να θυμάστε ότι σ' αυτό το έργο εγώ, ο πατέρας σας, αφιέρωσα όλη μου τη ζωή. Μιμηταί μου γίνεσθε, όπως κι εγώ του Απ. Παύλου και να μην εργάζεστε για την κοιλιά σας, αλλά πρώτ' απ’ όλα και πάνω απ’ όλα να φροντίζετε εκείνους που δίχως την βοήθειά σας δεν μπορούν να απελευθερωθούν από τη μέγγενη της ανέχειας και του ψέμματος.
Εάν εκπληρώσετε όλα, όσα κληροδοτώ σε σας, θα κατέβη σε σας η ευλογία του Θεού, σύμφωνα με τα αδιάψευστα λόγια του προφητάνακτα Δαβίδ. «Το δε έλεος του Κυρίου από του αιώνος και έως του αιώνος επί τους φοβούμενους αυτόν, και η δικαιοσύνη αυτού επί υιοίς υιών τοις φυλάσσουσι την διαθήκην αυτού και μεμνημένοις των εντολών αυτού του ποιήσαι αυτάς» (Ψαλμ. 102).
Γι' αυτή την ευλογία και τη χάρη του Θεού πάντα προσευχόμουν στη ζωή μου για σας τα παιδιά μου, τα εγγόνια και δισέγγονά μου και, βέβαια, πάντα θα προσεύχομαι στην αιώνια ζωή, όταν θα σταθώ εμπρός στο βήμα του Θεού μου και Θεού σας, Δημιουργού μου και Δημιουργού σας.
Και ο καιρός αυτός προφανώς είναι κοντά, γιατί εξασθένησαν η καρδιά μου και οι δυνάμεις μου.
Ο πατέρας σας
Αλούστα 22 Ιουλίου 1956
 |
Το τουρκικό αντιβαλλιστικό ραντάρ |
Πως θα φαινόταν η Γη μας από το διάστημα αν μεγενθύναμε λίγο τους τεχνητούς δορυφόρους γύρω της;Εχετε ποτέ φανταστεί;
Ένας Ιρανός προγραμματιστής, ο Saeed Malekpour πρόκειται να εκτελεστεί, επειδή τόλμησε να προσβάλει στον ισλαμικό νόμο.
Ο Saeed Malekpour, μόνιμος κάτοικος Καναδά, επισκέφθηκε το 2008 την πατρίδα του και αμέσως οι αρχές τον συνέλαβαν με την κατηγορία ότι ανέπτυξε λογισμικό για «ανέβασμα» φωτογραφιών στο διαδίκτυο, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από ένα πορνογραφικό site χωρίς να έχει δώσει την συγκατάθεσή του.
Σε περίεργες δηλώσεις περί "μη τήρησης των υποσχέσεων του Γ.παπανδρέου προς την μειονότητα, προχώρησε" ο μουσουλμάνος, αυτοαποκαλούμενος "τουρκικής καταγωγής", βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μάντατζι, χθες, προαναγγέλλοντας μάλιστα και την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ.
Ο π. Πρωθυπουργός, δικαιούται να μιλά. Όχι μόνο λόγω τη θεσμικής του θέσης, αλλά και γιατί έχει πιστωθεί την επιτυχία της εισόδου της χώρας στη ζώνη του ευρώ.
Τώρα βλέπει το οικοδόμημά του να καταρρέει. Κατηγορήθηκε για αλχημείες αριθμών, για την τότε επιτυχία της χώρας. Ωστόσο μετά αποδείχθηκε πως και άλλες χώρες, έπραξαν το ίδιο.
Τι κρύβει ο όρος αποκρατικοποιήσεις και γιατί οι βουλευτές είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν τι ψηφίζουν.
Όσο κλεινόμαστε, τόσο κλείνουμε τα μάτια της καρδιάς μας και της ψυχής μας. Ανοίξου φίλε μου. Μίλα στο Θεό μέσα απ'την προσευχή. Βρες έναν πνευματικό άνθρωπο και συζήτησε μαζί του. Στην εκκλησία είμαστε όλοι μαζί ένα σώμα. Δεν χωράνε μοναξιές εκεί. Ο Χριστός δεν ήρθε στη γη και έμεινε συνεχώς μόνος του, απομονωμένος να προσεύχεται. Κάποτε, ήρθε και εντάχτηκε στην κοινωνία της εποχής του. Μίλησε με τους ανθρώπους. Τους άκουσε. Τους συμπόνεσε.
Έτσι πρέπει κι εμείς. Να μην κλεινόμαστε. Να ανοιγόμαστε.
Μια ψυχή που ανοίγεται με διάκριση, είναι ψυχή που έχει αγάπη. Μια τέτοια ψυχή έχει όλες τις καλές προϋποθέσεις να ψηλαφήσει μυστήρια της Χάριτος.
aoratigonia.blogspot.com
Οι χριστιανοί έχουν χρέος, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, να γίνουν άγιοι και τέλειοι. Η τελειότητα και η αγιότητα χαράσσονται πρώτα βαθιά στην ψυχή του χριστιανού, και από εκεί τυπώνονται και στις σκέψεις του, στις επιθυμίες του, στα λόγια του, στις πράξεις του. Έτσι, η χάρη του Θεού, που υπάρχει στην ψυχή, ξεχύνεται και σ' όλο τον εξωτερικό χαρακτήρα.
Παρά τις απειλές του Ιράν το Αμερικανικό αεροπλανοφόρο εισήλθε στον Περσικό Κόλπο για να αντικαταστήσει,όπως λέγεται, το USS John C. Stennis.
Όπως μεταδίδει το REUTERS το αεροπλανοφόρο κατέπλευσε χωρίς προβλήματα...
Τώρα μένει να δούμε την αντίδραση του Ιράν,το οποίο είχε προειδοποιήσει πως αν συμβεί κάτι τέτοιο θα απαντήσει με τα υποβρύχιά του...
http://pikri-sokolata.blogspot.com
Colourful photograph of a young boy throwing the ball
ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΝΤ1 ,ΡΑΔΙΟ ΑΡΒΥΛΑ
Μέσα στον γεμάτο από χαρούμενες παιδικές φωνές και πρόσωπα φωτεινά και χαμογελαστά Ιερό Ναό, Ιερός Κλήρος και Λαός ακούσαμε τα παιδιά να μας ψάλουν και να τραγουδούν επίκαιρους ύμνους και τραγούδια, απαγγέλλοντας συνάμα τα παραδοσιακά γνωστά σε όλους μας ποιήματα του νεοελληνικού στοχασμού.
Η προσλαλιά του Ιερολ. Ιεροδιακόνου του Ιερού Ναού π. Γερμανού και η καταληκτική ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. Αλεξάνδρου, με πολλές και σημαντικές αναφορές στην παράδοση της Εκκλησίας μας, αναφορικά πάντα με το Κατηχητικό έργο της διαχρονικώς και την θέση ιδίως του ανθρώπου στο διάβα του χρόνου, στήριξαν και ενδυνάμωσαν γονείς και παιδιά κατά την δύσκολη τούτη ώρα που περνάει η Χώρα αλλά και η Πόλη μας.
Αξίζουν συγχαρητήρια πολλά στους πρωτεργάτες της ωραίας αυτής εκδηλώσεως, στους Ιερείς και Κατηχητές και συνεργάτες του Ναού, αλλά πρωτίστως στα μικρά παιδιά μας και τους γονείς τους, που κατέβαλαν κόπο και χρόνο για την υλοποίηση αυτής της ξεχωριστής εορτής του Κατηχητικού Σχολείου της Ενορίας Προφ. Ηλία Τριπόλεως.
Καλή και Ευλογημένη Χρονιά
