Ποιος ο σκοπός δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Του Βογιατζή Μιλτιάδη για το pentapostagma.gr

Ένα από τα κίνητρα πίσω από την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν να βοηθήσει στην κοινωνική, οικονομική και ατομική άνθηση των πολιτών της Ευρώπης και των εργαζομένων της, ανεξάρτητα από την πατρίδα τους ή τον τόπο κατοικίας τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γεννήθηκε, τα σύνορα ανοίγουν και κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζήσει, να εργαστεί και να ταξιδέψει οπουδήποτε θέλει μέσα στην Ευρώπη χωρίς περιορισμούς.
Οι χώρες που διέπουν την Ευρώπη, από τις αρχαιότερες και ιστορικότερες όλου του κόσμου, χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Αγγλία και τόσες ακόμα, που δημιούργησαν πολιτισμό, τέχνες, γράμματα, ανέπτυξαν την φιλοσοφία και δημιούργησαν την Ιστορία.
Η Ευρώπη γνώρισε αρκετές μαύρες περιόδους που χαρακτηρίστηκαν από πολέμους και δικτάτορες. Γέννησε όμως και τεράστιες προσωπικότητες που επηρέασαν τον ρου τις Ιστορίας, όπως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Μιχαήλ Άγγελος, Βολτέρος, Ναπολέων, Θουκυδίδης, Σωκράτης και πόσοι ακόμη αμέτρητοι, φιλόσοφοι, ζωγράφοι, μουσικοί, ποιητές και επιστήμονες που με της εφευρέσεις τους και τις απόψεις τους άλλαξαν τον κόσμο ολόκληρο και ο καθένας χαρακτήρισε την εποχή του διαφορετικά.
Μέσα από την ιστορία της μας δίδαξε, μας ωρίμασε και μας έδειξε πως δεν είμαστε παραπέμποντες στην ύπαρξη των πραγμάτων αλλά μάλλον στην δύναμη του Λαού.
Κάθε εποχή υπαινίσσεται το όνομα που μεγάλοι φιλόσοφοι έχουν δώσει με το έργο που προσέφεραν – «πράξη» για την εποχή του Μεσαίωνα, ή «συλλογικό πνεύμα» στην εποχή της νεωτερικότητας.
Το πρόβλημα εν έτη 2012 είναι ότι οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρουσιάζονται σαν να έχουμε φτάσει στο τέλος της ιστορίας μας: μετά από πολέμους δεκαετιών, η Ευρώπη τελικά κατάφερε να ενωθεί πολιτισμικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Αυτή η αντίληψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η καλύτερη δυνατή διακυβέρνηση στην οποία μπορούμε να ελπίζουμε;
Όπως όμως αποδεικνύετε από τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες σε όλη την Ευρώπη, για το πως οι άνθρωποι ζούνε και αισθάνονται η ιστορία δεν έχει τελειώσει. Δεν ενώθηκαν μόνο τα πολιτικά κράτη ενώθηκαν και οι λαοί. Οι πολίτες της Ευρώπης θα συνεχίσουν να προβάλλουν την ζωή τους με τρόπους που αποκλίνουν από τα νεοφιλελεύθερα σχέδια της ΕΕ. Η Ευρώπη ταξινομεί και κατατάσσει τους λαούς και τις χώρες βαθμολογώντας. Από πού όμως προέρχονται αυτές οι βαθμολογίες και τι συμφέροντα μπορεί να εξυπηρετούν;
Και τελικά μένει να αναρωτηθούμε: Εξυπηρετεί η Ευρωπαϊκή Ένωση τους αρχικούς της σκοπούς όπως εκείνη τους είχε παρουσιάσει στους λαούς;